21 Μαρτίου 2019

...η αύρα των αρχαίων λόφων της Αθήνας...










Δες! Δες ομορφιά! Ναι όσο και να σου φαίνεται απίστευτο είναι εικόνες από το κέντρο της Αθήνας. Πιο κέντρο μάλιστα δε γίνεται. Στο λόφο του Φιλοπάππου, το μεσημέρι της προηγούμενης Κυριακής, σε περίπατο αναψυχής. Υπάρχουν κάποιοι χώροι μαγικοί. Που πρέπει να προστατευτούν όσο λίγοι σε αυτή τη χώρα. Γιατί αν καταστραφούν, τότε θα χάσει όλη η χώρα -όχι μόνο η Αθήνα- την υπόσταση της...

Να προφυλαχτούν ώστε να μπορούν οι Αθηναίοι και οι τουρίστες να τους χαίρονται και να απολαμβάνουν εκεί το περίπατο τους... Να φυλακτεί τόσο το πράσινο, όσο και να υπάρχει η αίσθηση της ασφάλειας. Με φύλαξη και πραγματική αίσθηση της γαλήνης του τοπίου. 

Λίγα τέτοια παρόμοια σημεία υπάρχουν -ακριβώς γιατί αυτά έχουν διαποτιστεί με ιστορίες, μύθους, απίστευτη θέα προς όλη την πόλη και την Ακρόπολη, το Ηρώδειο, πανοραμικά μπροστά σου όλη η Αθήνα! Και με έντονη την αύρα των αρχαίων περιπατητών!

Αθήνα μου! Γεμάτη φως, γεμάτη πληγές και όμως πώς ακτινοβολείς. Μας θαμπώνεις με τις ποικίλλες αντιθέσεις σου. Και εμείς, σαν μέλισσες, πάμε από φύλλο σε φύλλο σου, ρουφώντας το νέκταρ και ζητώντας λίγη από την ενέργεια σου. Δες, αναγνώστη μου. Δες ομορφιά.

"Η άνοιξη είναι ο τρόπος του θεού να πει: «πάμε άλλη μια φορά»!" Και εσύ να απαντήσεις, δίχως σκέψη, «πάμε»!  Εαρινή Ισημερία σήμερα. Καλή άνοιξη!

10 Φεβρουαρίου 2019

Elliott Erwitt












Ο Elliott Erwitt (γέν. 26 Ιουλίου 1928, Παρίσι) είναι ένας φωτογράφος διαφήμισης και ντοκιμαντέρ, γνωστός για τις ασπρόμαυρες λήψεις ειρωνικών και παράλογων καταστάσεων της καθημερινότητας - πρόκειται για έναν master της «καθοριστικής στιγμής» του Henri Cartier-Bresson.  Απολαύστε τη ματιά του!

Μπορείτε να δείτε περισσότερες φωτογραφίες του στο magnumphotos.com

29 Ιανουαρίου 2019

«Κού-κου! Μια βόλτα στο δάσος», η ροκ διαδραστική βρεφική-παιδική παράσταση της πόλης!!




Αν ψάχνεις παράσταση για να πας το μικρό σου, τότε αυτή είναι η ιδανική. Η παράσταση «Κού-κου! Μια βόλτα στο δάσος» απευθύνεται σε βρέφη από 18 μηνών έως και παιδιά 6 ετών. Μια παράσταση-παιχνίδι για πολύ μικρά παιδιά, που αγκαλιάζει με πολύ αγάπη το μικρόκοσμο τους και τα εισάγει με ομαλό και βατό τρόπο στο φανταστικό, μαγικό κόσμο του θεάτρου.




Αυτό που σε κερδίζει από την πρώτη στιγμή είναι η αμεσότητα των ηθοποιών. Τα παιδιά παίζουν μαζί τους και συμμετέχουν στις περιπέτειες του ήρωα, ενώ έχουν τη δυνατότητα να δούνε από κοντά φυσικά μουσικά όργανα και τον τρόπο που με αυτά μπορούμε όχι μόνο να παίξουμε μουσική, αλλά και να αναπαράγουμε τους ήχους της φύσης. 



Σύμφωνα με την Άννα Τζίμα, συγγραφέα και σκηνοθέτιδα της παράστασης, τα παιδιά αισθάνονται σαν να κάνουν μια πραγματική βόλτα σε ένα «αληθινό δάσος με αληθινά ζώα, με βροχή, αέρα, φύλλα, ποτάμι και αστέρια που λάμπουν στον ουρανό, όταν έρθει το σκοτάδι. Εκεί κάνουν και ένα φίλο, τον «Κού-κου!», που παίζει μαζί τους και τον αναζητούν στο δάσος για να τον βρουν».



Η παράσταση απευθύνεται σε βρέφη από 18 μηνών, καθώς βρίσκονται σε μια αναπτυξιακή φάση όπου αντιλαμβάνονται και επεξεργάζονται το κάθε ερέθισμα για μελλοντική χρήση. Μιλώντας μαζί με την Άννα Τζίμα, αυτό μας μετέφερε: «Έχει παρατηρηθεί ότι μετά από ένα εύλογο χρονικό διάστημα τα παιδιά εξωστρέφουν αυτές τις εμπειρίες οι οποίες καθορίζουν τις εικόνες τους και τη θέση τους για τη ζωή. Η εμπειρία και η επικοινωνία μας με τους γονείς ενισχύουν αυτήν την άποψη καθώς πολλές φορές έκπληκτοι μας μεταφέρουν ότι μετά από μήνες τα παιδάκια άρχισαν να τους μιλάνε για τον Κούκου...»


Η πρώτη επαφή ενός παιδιού με το θέατρο είναι μια εμπειρία που το καθορίζει. Τα παιδιά, ιδιαίτερα στη βρεφική ηλικία, ρουφάνε σαν ένα σφουγγάρι κάθε ερέθισμα.

Τα θέματα που προσεγγίζουν τα παιδιά μέσα από την παράσταση «Κού-κου! Μια βόλτα στο δάσος» είναι η γνωριμία με το δάσος, τα στοιχεία της φύσης (νερό, βροχή, κεραυνός, αέρα), τη μέρα – νύχτα, την προστασία της φύσης και τη φιλία. Το παιδί θα μάθει ότι το δάσος είναι το σπίτι του και πως πρέπει να το προσέχει όπως το δικό του σπίτι.




Κείμενο ιδιαίτερα προσεγμένο ως προς τη λεκτική του προσέγγιση ώστε να διευκολύνει το παιδί να κατανοήσει και να αφομοιώσει όλα τα νοήματα της παράστασης. Στα μεγάλα συν είναι το κέφι των ηθοποιών που προσεγγίζουν με ένα ιδιαίτερο τρόπο τους μικρούς θεατές και καταφέρουν να κρατήσουν αμείωτο το ενδιαφέρον τους καθ' όλη τη διάρκεια της παράστασης. Μου έδωσε την αίσθηση μιας ροκ βρεφικής-παιδικής παράστασης, καθώς οι ηθοποιοί μεταδίδουν το κέφι τους και αλληλεπιδρούν με πολύ μεγάλη χαρά με τα μικρά παιδιά, τα οποία χορεύουν, παίζουν και τραγουδούν μαζί τους.  Φεύγεις με χαμόγελο και παίρνεις ενέργεια τόσο από τους μικρούς θεατές όσο και από τους ηθοποιούς. 


Κούκου!…μια βόλτα στο δάσος!

Σύλληψη-κείμενο-τραγούδια-σκηνοθεσία: Άννα Τζίμα

Ερμηνεύουν: Άννα Σ. Τζίμα, Δημήτρης Σκούρτης, Μαρία Ιωάννου

Για βρέφη από 18 μηνών και παιδιά έως 6 ετών

Κάθε Κυριακή στις 12:00 μ.μ., έως τις 5 Μαΐου 2019
Διάρκεια: 50 λεπτά

Τιμές εισιτηρίων: 8€ – Οικογενειακό ( 3 άτομα +): 7€ – Ομαδικό και Μέλη (10 άτομα +): 6€


Τηλ: 210 3464903 – 210 3464002

Θέατρο Μορφές Έκφρασης, Αλκμήνης 13, Κ. Πετράλωνα (απέναντι από το Μουσείο Μπενάκη στην Πειραιώς)

Προπώληση: Ticketservices, Public

21 Ιανουαρίου 2019

Θείος Βάνιας, στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων



Βράδυ Παρασκευής στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων. Το θέατρο που στεγάζεται στο υπόγειο της οδού Κύπρου 91Α & Σικίνου 35Α στην Κυψέλη, αυτή την εποχή και έως τις 3 Φεβρουαρίου γεμίζει φως από το κείμενο του Άντον Πάβλοβιτς Τσέχωφ. 

Θείος Βάνιας
Ο συνταξιούχος καθηγητής πανεπιστημίου Σερεμπριακώφ και η νέα γυναίκα του Ελένα Αντρέεβνα φτάνουν στο απομακρυσμένο εξοχικό τους στη ρωσική επαρχία, το οποίο συντηρούν η Σόνια, κόρη του καθηγητή, μαζί με το θείο της, Βάνια. Η άφιξη τους διαταράσσει τις ισορροπίες της ζωής στο κτήμα.  

Ο Άντον Πάβλοβιτς Τσέχοφ έγραψε το Θείο Βάνια το 1896 και όμως το κείμενο του είναι επίκαιρο ακόμη σήμερα. Και θα είναι πάντα, σε οποιαδήποτε εποχή, καθώς βυθίζει το θεατή σ’ ένα βαθιά ρεαλιστικό κόσμο, που τον αφορά άμεσα.  Ένα έργο για τη μοναξιά, τα χαμένα όνειρα και τα ανεκπλήρωτα πάθη. Για τη χαμένη ζωή. Ένα συγκινητικό, ανθρώπινο έργο που ακροβατεί ανάμεσα στη κωμωδία και στο δράμα. Στο σύμπαν του Θείου Βάνια το δραματικό με το κωμικό στοιχείο όχι απλώς συνυπάρχουν, μα ταυτίζονται. 


«Εκείνοι που θα ζήσουν εκατό, διακόσια χρόνια ύστερα από εμάς και που θα μας περιφρονούν γιατί ζήσαμε τόσο ανόητα και τόσο ανούσια – αυτοί ίσως βρουν έναν τρόπο να είναι ευτυχισμένοι. Εμείς όμως… Για εμάς τους δυο μόνο μια ελπίδα υπάρχει. Η ελπίδα, όταν θ’ αναπαυόμαστε στους τάφους μας, να μας επισκέπτονται οπτασίες που μπορεί να’ ναι κι ευχάριστες» 



"Σ' αυτό το έργο: Κανένας δεν κοιμάται όσο θα ήθελε. Κανένας δεν αγαπά όσο χρειάζεται. Κανένας δεν αρπάζει καμία ευκαιρία. Κανένας δεν αγαπιέται όσο έχει ανάγκη. Όλοι θέλουν να νιώσουν περισσότερο. Όλοι είναι έτοιμοι για καυγά. Όλοι επαναλαμβάνονται. Κάποιοι πίνουν παραπάνω απ' όσο πρέπει. Κάποιοι έχουν τη δουλειά για φάρμακο. Κάποιοι ζουν τη ζωή τους σαν δράμα. Στο τέλος δεν αλλάζει τίποτα."


Κι όμως αυτοί οι ήρωες που υποφέρουν από ανία στη ρωσική επαρχία, που αντικρίζουν τον κόσμο γύρω τους ν' αλλάζει, ενώ οι ίδιοι παραμένουν στάσιμοι, μοιάζουν τόσο σημερινοί, είναι τόσο ίδιοι με τον σύγχρονο άνθρωπο. Ήρωες που τα λόγια τους ακουμπάνε κατευθείαν την καρδιά σου. Αυτό που πάντα με εντυπωσιάζει στον Τσέχοφ, είναι το πόσο μοντέρνος είναι, καθότι τα θέματα του είναι πανανθρώπινα.  Όσο υπάρχει η ανθρωπότητα, τόσο θα αξίζει να παίζονται τα έργα του.



Είναι συναρπαστικός ο τρόπος που οι ηθοποιοί καταλαμβάνουν το χώρο. Δεν αφήνουν σπιθαμή ανεκμετάλλευτη από το υπόγειο, τον ημιώροφο έως το φουαγιέ. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι καταφέρνουν να σε κάνουν να φύγεις με χαμόγελο και ζεστασιά στην καρδιά σου. Η μουσική του Παναγιώτη Καλαντζόπουλου - τσέκαρε την λίγο στο τρέιλερ, αξίζει - δένει αρμονικά με το χώρο και με το κείμενο του συγγραφέα. Ιδιαίτερη μνεία αξίζει και στην μετάφραση της Χρύσας Προκοπάκη. Η Μαρία Μαγκανάρη αξίζει συγχαρητήρια, καθώς κατάφερε να ανεβάσει Τσέχοφ με έναν απόλυτα απλό τρόπο που σε κερδίζει. Παράσταση ανεβασμένη με έντιμο τρόπο, που αξίζει να παρακολουθήσετε. 



Συντελεστές:
μετάφραση: Χρύσα Προκοπάκη
σκηνοθεσία: Μαρία Μαγκανάρη
φωτισμοί, τρέιλερ, φωτογραφίες: Μαρία Γοζαδίνου
μουσική: Παναγιώτης Καλαντζόπουλος
σκηνικά: Διδώ Γκόγκου
κοστούμια: Παύλος Θανόπουλος
βοηθοί σκηνοθέτη: Ανδριάνα Χαλκίδη, Βασιλική Σκευοφύλαξ
Ευχαριστούμε τη Νεφέλη Ανανιάδη.
παίζουν: Ανθή Ευστρατιάδου, Παναγιώτης Καλαντζόπουλος, Σύρμω Κεκέ, Κώστας Κουτσολέλος, Μαρία Μαγκανάρη, Υβόννη Μαλτέζου, Δημήτρης Ντάσκας, Γιωργής Τσαμπουράκης
παραγωγή: προτσές

Τρέιλερ: https://youtu.be/g3vkdfRpuAc
Διάρκεια παράστασης: 90’

Κύπρου 91Α & Σικίνου 35Α, 11361 Κυψέλη, Αθήνα
213.00.40.496 & 69.45.34.84.45
ΠΡΟΣΒΑΣΗ με αυτοκίνητο: εύκολο παρκάρισμα | με λεωφορείο (στάση Καλλιφρονά): 054, 608, 622, Α8, Β8 | με τρόλεϊ (στάση Καλλιφρονά): 3, 5, 11, 13, 14 | (στάση Πλατεία Κυψέλης): 2, 4 | με ΗΣΑΠ: Άγιος Νικόλαος (15 λεπτά με τα πόδια) 

17 Ιανουαρίου 2019

23ο Παζάρι Βιβλίου | 18 Ιανουαρίου – 10 Φεβρουαρίου 2019




Πλατεία Κοτζιά Δημαρχείο Αθήνας
18 Ιανουαρίου – 10 Φεβρουαρίου 2019

Ανοιχτά καθημερινά, Σάββατα και Κυριακές από τις 9 το πρωί έως τις 9 το βράδυ

Από την Παρασκευή 18 Ιανουαρίου 2019 και για είκοσι τέσσερις ημέρες, έως και την Κυριακή 10 Φεβρουαρίου 2019, πραγματοποιείται στην Πλατεία Κοτζιά το μεγαλύτερο και πλέον οργανωμένο Παζάρι Βιβλίου στην πόλη των Αθηνών, με κεντρικό σύνθημα: «Το βιβλίο είναι η δύναμή σου».

Το Παζάρι Βιβλίου διοργανώνεται εδώ και είκοσι τρία έτη, προσφέροντας στο αναγνωστικό κοινό χιλιάδες τίτλους βιβλίων σε πολύ χαμηλές τιμές, που αρχίζουν από μόλις 1 ευρώ!  Στο 23ο Παζάρι Βιβλίου 2019, όπως κάθε χρόνο, συμμετέχουν εκδότες από όλη την Ελλάδα (μέλη πρωτοβάθμιων σωματείων), προσφέροντας πάνω από 9.000 τίτλους βιβλίων, σε τιμές, που δεν ξεπερνούν το 30% της αρχικής τους λιανικής τιμής. Σε μία σύγχρονη, υπαίθρια, στεγασμένη και θερμαινόμενη εγκατάσταση, το αθηναϊκό, και όχι μόνο, αναγνωστικό κοινό έχει την ευκαιρία να προμηθευτεί αξιόλογα βιβλία από μία μεγάλη ποικιλία τίτλων, όλων των κατηγοριών και για όλες τις ηλικίες.

Το 23ο Παζάρι Βιβλίου 2019 θα πραγματοποιηθεί και φέτος στην Πλατεία Κοτζιά (Δημαρχείο Αθήνας) από τον Σύνδεσμο Εκδοτών Βιβλίου (Σ.ΕΚ.Β.), την Ένωση Ελληνικού Βιβλίου (ΕΝ.ΕΛ.ΒΙ.) και τον Σύλλογο Εκδοτών Βιβλίου Αθηνών (Σ.Ε.Β.Α.), υπό την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων και με την υποστήριξη του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων (Ο.Π.Α.Ν.Δ.Α.).

Το φετινό Παζάρι Βιβλίου πραγματοποιείται στο πλαίσιο και με τη στήριξη της διοργάνωσης: Αθήνα 2018 – Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου του Δήμου Αθηναίων.


Το 23ο Παζάρι Βιβλίου 2019, θα λειτουργεί καθημερινά,
Σάββατα και Κυριακές από τις 09:00 το πρωί μέχρι και τις 21:00 το βράδυ,
από 18 Ιανουαρίου έως 10 Φεβρουαρίου 2019. 
Είσοδος ελεύθερη.


12 Ιανουαρίου 2019

William Shakespeare: Σε όλα να έχετε ένα κράτημα


ΠΡΑΞΗ ΤΡΙΤΗ
ΣΚΗΝΗ 2

ΑΜΛΕΤ: Να αρθρώνετε καθαρά παρακαλώ, όπως είπα εγώ τα λόγια μου και σας έδειξα πως ν' ακουμπούν μόλις στην γλώσσα σας οι λέξεις. Όμως αν το στόμα σας έμαθε μόνο να μασάει και όχι να μιλά όπως στους περισσότερους ανθρώπους και σε πολλούς από τους ηθοποιούς μας, καλύτερα τα λόγια να τα πει ο διορισμένος κράχτης. Ούτε να πριονίζετε τον αέρα με τα χέρια σας. Σε όλα να έχετε ένα κράτημα. Να κρατιέστε γερά στον χείμαρρο, την τρικυμία, τον χαλασμό -αν έτσι νιώθετε- του πάθους σας. Να δίνετε σε όλα αυτά μια απαλότητα. Το πάθος βγαίνει πιο δυνατό άμα το αδυνατίζεις. Μου πιάνεται η ψυχή να ακούω έναν τριχωτό ρωμαλέο τύπο περιχυμένο πούδρες να κατασπαράζει ένα πάθος. Να το δαγκώνει με λύσσα. Να ξεκουφαίνει τους εξώστες όπου ποτέ δε φτάνει κανένα νόημα, μονάχα οι πόζες κι η βουή. Μου έρχεται να μαστιγώσω όλους αυτούς που μ' έναν γελοίο οίστρο υπερπαίζουν και κάνουν τον Ηρώδη πιο Ηρώδη. Παρακαλώ αυτά να λείψουν.
(...)
ΑΜΛΕΤ: Ούτε να πάτε στο άλλο άκρο και να παίζετε τάχα λιτά. Αδιάκοπα ελέγχετε το παίξιμό σας. Να βρίσκετε πάντα το φυσικό δέσιμο της δράσης με το λόγο. Κυρίως αυτό, μην απομακρύνεσθε από τους απλούς τρόπους της φύσης. Η Τέχνη δεν ανέχθηκε ποτέ ό,τι είναι έξω από το μέτρο της και πάντα το θέατρο σήκωνε ψηλά έναν καθρέφτη για να κοιτάζει η Φύση. Αντανακλά την Αρετή και όχι τον ενάρετο, το πέσιμο, όχι τον πεσμένο. Εκεί αναγνωρίζει ο καιρός την πραγματική ηλικία του και εμπιστεύεται το είδωλο της μορφής του. Το πάρα πολύ ή το πολύ λίγο θα κάνει ίσως τους αδιάφορους να γελάσουν, οι δίκαιοι όμως θα λυπηθούν. Αυτήν την Δικαιοσύνη για την Τέχνη να επιζητάτε. Ας είναι κι από έναν. Τους άλλους, όλους αφήστε τους - κι ας είναι οι πιο πολλοί.

William Shakespeare: ΑΜΛΕΤ (σε μετάφραση Γιώργου Χειμωνά)


6 Ιανουαρίου 2019

Το Δώρο, Στέφανος Ξενάκης, Key Books



Το βιβλίο αυτό το διάβασα δίπλα από το Χριστουγεννιάτικο δέντρο, στο τέλος της προηγούμενης (πλέον) χρονιάς. Και ήταν ένα δώρο προς τον εαυτό μου.  Αν μη τι άλλο, με γέμισε δεκάδες σκέψεις. Αξίζει να το αναζητήσετε και να το δωρίσετε. Σας μεταφέρω ένα απόσπασμα, ίσως σας παρακινήσει, άλλωστε αυτός είναι ο σκοπός και το όραμα του.

''Να κοιμάσαι νωρίς. Η μέρα ξεκινάει από το βράδυ. Πριν πας για ύπνο να έχεις οργανώσει την επόμενη μέρα. Με χαρτί και μολύβι. Μην την αφήνεις στην τύχη. Οι μέρες γίνονται μήνες και οι μήνες γίνονται χρόνια. Μια φορά ζεις. Τίμα την. Να έχεις τετράδιο με στόχους. Να το τηρείς ευλαβικά. Να τους σκαλίζεις και να τους ξαναγράφεις. Αυτοί είναι ο μπούσουλας της ζωής σου. Γενικά να γράφεις. Σου κάνει καλό. Αλαφραίνει την ψυχή σου.

Να ξυπνάς νωρίς. Πολύ νωρίς. Εάν το μυαλό σου θέλει να χουζουρέψει να μην το ακούς. Να μάθεις να μη διαπραγματεύεσαι με το μυαλό σου. Να περνάει το δικό σου. Να κοιτάς τον εαυτό σου στον καθρέφτη και να του χαμογελάς. Και να του μιλάς όμορφα. Φίλος σου είναι. Ο καλύτερος που έχεις. 

Να κατεβαίνεις για περπάτημα ή για τρέξιμο όπου κι αν μένεις. Τουλάχιστον για 20 λεπτά. Ζεσταίνει τις μηχανές σου. Να ακούς κάτι την ώρα που περπατάς. Εμπνευσμένες ομιλίες. Εμπνευσμένους ανθρώπους. Μ’ένα σμπάρο 2 τρυγόνια. Να χαμογελάς σε αυτούς που συναντάς. Να τους λες καλημέρα. Κι ας μη σου λένε. Κάποιο λόγο θα’χουν. 

Να κοιτάς την ομορφιά τριγύρω σου. Παντού υπάρχει. Να φτιάχνεις ένα όμορφο πρωινό. Όχι μόνο για σένα. Να μπαίνεις στο ντους και να το απολαμβάνεις. Να αφήνεις τις σκέψεις έξω. Να ντύνεσαι όμορφα.

Να φροντίζεις τον εαυτό σου σαν να ήταν ο σημαντικότερος άνθρωπος στον κόσμο. Είσαι. Απλά δε στο’παν. 

Να βρίσκεις 15 λεπτά για να διαβάζεις. Κάθε μέρα. Περιόρισε τα social. Μην ανοίξεις τηλεόραση. Είναι ψέμα ότι δεν υπάρχει χρόνος. Εσύ θα τον βρεις. Κανείς δεν στον χαρίζει. Όπως και τη ζωή. 

Να πηγαίνεις στη δουλειά σου με κέφι. Ακόμα κι αν δεν τη γουστάρεις. Αν χρειαστεί να βρεις άλλη. Όσο είσαι εκεί όμως να την τιμάς. Έτσι τιμάς τον εαυτό σου. Να παραδίδεις 10Χ τον μισθό σου. Ακόμα κι αν είναι μικρός. Για σένα το κάνεις.

Να δουλεύεις ομαδικά. Και να ζεις συλλογικά. Δεν γίνεται αλλιώς. Να τρως δεκατιανό. Να σε προσέχεις σαν τα μάτια σου. Μια μπανάνα, ή ένα μήλο. Μην παραμυθιάζεσαι. Εύκολο είναι. 

Να κάνεις παρέα με τους καλύτερους. Αυτούς που έχουν κάτι παραπάνω από σένα. Αυτό που θέλεις. Μην τους φοβάσαι. Μην τους ζηλεύεις. Αυτοί θα σε πάνε παραπάνω. Γίνεσαι αυτός που κάνεις παρέα. Βάλε τον πήχυ ψηλά. Να χαίρεσαι με τη χαρά του άλλου.

Να πίνεις μπόλικο νερό. Και να αναπνέεις βαθιά. Να φουσκώνει η κοιλιά σου όταν το κάνεις. Κι ας μην είναι της μόδας. 

Να βλέπεις λιγότερο τηλεόραση. Μια ώρα να κόψεις τη μέρα έχεις γλιτώσει 360 ώρες, δηλαδή 9 εργάσιμες εβδομάδες. Όταν οι άλλοι θα έχουν 12 μήνες εσύ θα έχεις 14. 

Να μην πιστεύεις στην τύχη. Εσύ τη φτιάχνεις. Χώνεψέ το και θα αλλάξει όλη σου η ζωή. 

Να τη ζεις τη ζωή. Όταν γελάς να γελάς. Όταν κλαις να κλαις, όταν πονάς να πονάς. Δεν είσαι από πορσελάνη. Δεν θα σπάσεις. Οι πορσελάνες είναι για τη βιτρίνα. 

Να περνάς χρόνο με τον εαυτό σου. Μην το φοβάσαι. Δεν είναι μοναξιά. Είναι κακό να μην μπορείς να κάτσεις μόνος σου μαζί του και να πρέπει να’χει κάτι πάντα ανοιχτό. Σαν να’χεις μουσαφίρη και να τον παρατάς μόνο. 

Όλες οι λύσεις είναι μέσα σου. Στο μυαλό σου και στην καρδιά σου. Χαμήλωσε το θόρυβο. Κλείσε τη φασαρία και θα σου φανερωθούν. Ο Θεός είναι μέσα σου λένε. Αυτό εννοούν. 

Να χρησιμοποιείς και το μυαλό σου και την καρδιά σου. Εσύ θα βρεις πότε το ένα και πότε το άλλο. Σαν τον καλό μάγειρα που ξέρει πότε να βάλει αλάτι και πότε πιπέρι. Να σε βγάζεις βόλτα. Να σε πηγαίνεις σινεμά. Κι όπου αλλού γουστάρετε. Να νιώσεις ότι σε αγαπάς και σε τιμάς. Δεν το ξέρεις. Η ζωή σου είναι η σχέση σου με τον εαυτό σου. 

Μη σκοτίζεσαι για τις γνώμες των άλλων. Να τις ακούς. Αλλά πρώτα να ακούς τη δική σου. 

Να κλείνεις τα μάτια και να ονειρεύεσαι. 

Να κάνεις πάντα μια καλή πράξη. Να βοηθάς τους τριγύρω σου. Ειδικά αυτούς που δεν ξέρεις. Η οικογένειά σου δεν σταματάει στα παιδιά σου. Όλοι είναι οικογένειά σου. Έτσι μόνο θα ευτυχήσεις. Δεν γίνεται αλλιώς.

Να κρατάς ημερολόγιο με τις ομορφιές της ζωής. Κάθε μέρα έχει τουλάχιστον 100. Να τις γράφεις όλες. Άμα δεν τις γράφεις φεύγουν. Θαύματα τα λέει ο Δάσκαλός μου. Το ότι περπατάς είναι ένα από αυτά. Γράψτο. Μην το προσπερνάς. 

Μην κουτσομπολεύεις. Κοίτα τη δουλειά σου. Μόνο τον εαυτό σου ορίζεις. 

Να την ψάχνεις. Να ρωτάς. Να διαβάζεις. Να μην πιστεύεις όλα όσα νομίζεις. 

Να εξελίσσεσαι κάθε μέρα. Μέχρι την τελευταία σου. 

Να αγαπάς το διπλανό σου. Πρώτα όμως να αγαπάς τον εαυτό σου. Δεν έχεις άλλο. Μη γελιέσαι. Μόνος έρχεσαι και μόνος φεύγεις από τον κόσμο αυτό. Χωρίς τα παιδιά σου. Χωρίς το αμάξι σου. Χωρίς τα λεφτά σου.

Μόνο η αγάπη χωράει στις αποσκευές σου. Αυτή που πήρες και αυτή που έδωσες. 

Μόνο αγάπη υπάρχει. 

Γι’ αυτό είσαι εδώ.''

Στέφανος Ξενάκης, Το Δώρο, εκδόσεις KeyBooks
Related Posts with Thumbnails