Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2011

Έτσι ισχυρίζεται ο Περέιρα, Antonio Tabucchi


Κυριακή μεσημέρι σε ακρογιαλιά της Αττικής. Βουτιές, εναλλασσόμενες με το αγνάντεμα από την ακτή.  Στα χέρια ένα βιβλίο του Antonio Tabucchi , με κρατά συνεχώς σε εγρήγορση, καθώς δε μπορώ να το αφήσω από τα χέρια μου... Λίγη άμμο πάνω στις σελίδες, με το σιγανό αεράκι να φυσσά και να βοηθάει διακριτικά στο γύρισμα τους...

Το "Έτσι ισχυρίζεται ο Περέιρα" κυκλοφόρησε το 1994 (στην Ελλάδα το 1997), πρόσφατα επανακυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Άγρα (2010), αποτέλεσε μεγάλη εκδοτική επιτυχία, μεταφέρθηκε στο σινεμά (με πρωταγωνιστή τον Μαρτσέλο Μαστρογιάννι, ο οποίος δήλωσε ότι ο Περέιρα είναι ο καλύτερος ρόλος της ζωής του) και τιμήθηκε με βραβεία, μεταξύ των οποίων με το Ευρωπαϊκό Αριστείο Γραμμάτων (1997). 

Η ιστορία εξελίσσεται στην Λισαβόνα του 1938. Στο φόντο της κυριαρχεί η καταπιεστική δικτατορία του Σαλαζάρ, η θύελλα του επερχόμενου ισπανικού εμφυλίου, ο ιταλικός φασισμός στο βάθος και ο παγκόσμιος πόλεμος που έρχεται. Ο Περέιρα είναι ένας πρώην δημοσιογράφος του αστυνομικού ρεπορτάζ, αλλά πλέον ασχολείται με το πολιτιστικό ρεπορτάζ, καθώς του έχουν εμπιστευτεί την πολιτιστική σελίδα μιας μέτριας απογευματινής εφημερίδας, της Λισμπόα. Ο μοναχικός ήρωας του Ταμπούκι καταναλώνει τεράστιες ποσότητες λεμονάδας, είναι υπέρβαρος, καρδιoπαθής και ζει αδιαφορώντας για το πολιτικό σκηνικό της εποχής του.

Ο Περέιρα έχει μια θανατερή αντίληψη της κουλτούρας: αγαπά τα νεκρώσιμα εγκώμια των συγγραφέων που αποβιώνουν, τη λογοτεχνία του παρελθόντος, τις γραμμένες από πριν νεκρολογίες. Στο πρόσωπο του Μοντέιρο Ρόσσι, ενός νεαρού ιταλικής καταγωγής, και της αρραβωνιαστικιάς του Μάρτα, βρίσκει δύο παράξενους όσο και αταίριαστους συνεργάτες. Μια συνεργασία που θα οδηγήσει στην ανατροπή της ζωής του ηλικειωμένου δημοσιογράφου, σε μια έντονη εσωτερική επίπονη συνειδητοποίηση.

Mε αυτές τις σελίδες έντονου πολιτικού και ανθρωπιστικού ύφους, με αυτή τη σπαρακτική φιγούρα του πρωταγωνιστή που θα παραμείνει αναλλοίωτη στη μνήμη του αναγνώστη, ο Ταμπούκι μας χάρισε ένα μεγάλο μυθιστόρημα για τη λογική του παρελθόντος μας, η οποία μπορεί να εξηγεί τέλεια και τη λογική του αβέβαιου παρόντος μας.
Antonio Tabucchi

Το βιβλίο ξετιλύγεται με τη μορφή αφήγησης. Σε ποιoν και κάτω από ποιες συνθήκες διηγείται ο Περέιρα τον πιο κρίσιμο μήνα της ζωής του, τον μοιραίο εκείνο Αύγουστο του 1938; Απάντηση σ' αυτό το ερώτημα δε θα δωθεί στις σελίδες του βιβλίου ποτέ. Ο Ταμπούκι αφήνει τον αναγνώστη να κάνει τις δικές του υποθέσεις. Ο Περέιρα όμως είναι ένας εξαίσιος μάρτυρας που δίνει τη δική του προσωπική μαρτυρία γι' αυτή την κρίσιμη στιγμή της ζωής του, αλλά και της ιστορίας της Ευρώπης. Ζώντας ο ίδιος στην προβληματική καθημερινότητα μιας Πορτογαλίας που ζει κάτω από τη δικτατορία του Σαλαζάρ, ενώ παραδίπλα του μαίνεται ο ισπανικός εμφύλιος και κυοφορείται ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Σταδιακά, ο Περέιρα θα συνειδητοποιήσει τα κενά της ζωής του και θα κάνει τη δική του προσωπική επανάσταση.

Ο Ταμπούκι προτιμά τον άνθρωπο που αμφιβάλλει, ακούει, εξελίσσεται από τους ανθρώπους που επιβάλλουν τις ιδέες και τα πιστεύω τους. Άλλωστε το σύμπαν βρίθει από ανθρώπους δίχως φόβο, σίγουρους για τον εαυτό τους, το δίκιο και τον τρόπο που βλέπουν τον κόσμο. Τον 20ό αιώνα γνωρίσαμε αρκετούς ανθρώπους απολυταρχικών πεποιθήσεων, για να ξέρουμε ότι προκαλούν μονάχα καταστροφές. Ο Περέιρα επηρεάζεται από τη γνωριμία του με δυο νέους παθιασμένους αντιστασιακούς και τελικά αναθεωρεί όλες τις απόψεις του για τη ζωή. Ο αναγνώστης παρακολουθεί την επανάσταση που γεννιέται αργά, αλλά σταθερά στον Περέιρα. Ένα θαυμάσιο βιβλίο που αξίζει να υπάρχει στη βιβλιοθήκη σας.


Έτσι ισχυρίζεται ο Περέιρα, Antonio Tabucchi

Εκδόσεις Άγρα
Μετάφραση: Ανταίος Χρυσοστομίδης

39 σχόλια:

QwfwqN είπε...

"Το να πιστεύει κανείς, είπε ο δόκτωρ Καρντόζο, ότι ζει αυτοδύναμος, αποκομμένος από την άμετρη πολλαπλότητα των διαφόρων εγώ, σημαίνει ότι ζει με μια αρκετά αφελή ψευδαίσθηση, αυτή της μιας και μοναδικής ψυχής όπως θέλει η χριστιανική παράδοση, ο δόκτωρ Ριμπό και ο δόκτωρ Ζανέ βλέπουν την προσωπικότητα σαν μια συνομοσπονδία διαφορετικών ψυχών, γιατί όλοι εμείς έχουμε ψυχές μέσα μας, έτσι δεν είναι;, μια συνομοσπονδία που ελέγχεται από ένα ηγεμονικό εγώ. Ο δόκτωρ Καρντόζο έκανε μια μικρή παύση κι ύστερα συνέχισε: αυτό που ονομάζεται κανόνας, ή το είναι μας, ή η κανονικότητα, είναι μονάχα το αποτέλεσμα, όχι η προϋπόθεση, και εξαρτάται από τον έλεγχο που ασκεί το ηγεμονικό εγώ το οποίο κατάφερε να επιβληθεί στη συνομοσπονδία των ψυχών μας˙ στην περίπτωση που αναδυθεί ένα άλλο εγώ, πιο δυνατό και πιο ισχυρό, αυτό το εγώ αφαιρεί την εξουσία από το ηγεμονικό εγώ και παίρνει τη θέση του, αρχίζοντας με τη σειρά του να διευθύνει την κοόρτη των ψυχών, δηλαδή τη συνομοσπονδία, και η υπεροχή του διατηρείται μέχρι που χάνει την εξουσία από ένα άλλο ηγεμονικό εγώ, είτε από ένα άμεσο χτύπημα είτε από μια αργή διάβρωση. Ίσως, κατέληξε ο δόκτωρ Καρντόζο, μετά από μια αργή διάβρωση να υπάρχει τώρα ένα νέο ηγεμονικό εγώ που τίθεται επικεφαλής της συνομοσπονδίας των ψυχών σας, κύριε Περέιρα, κι εσείς δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα, μπορείτε μονάχα να το υποβοηθήσετε".

Αγαπημένος συγγραφέας, αγαπημένο βιβλίο.

Hfaistiwnas είπε...

Περιπετειούλα δηλαδή!
Καλημέρα σας! Καλή εβδομάδα!!!!

ΒΑΡΘΑΚΟΥΡΗΣ είπε...

ΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΠΟ ΕΝΑ ΚΑΛΟ ΒΙΒΛΙΟ.
ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΣΑΝ ΤΑΞΙΔΙ ΣΕ ΕΠΟΧΕΣ, ΠΟΥ ΑΠΟ ΟΤΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΜΟΙΑΖΟΥΝ ΚΑΠΩΣ (ΤΕΙΝΟΥΝ ΝΑ ΜΟΙΑΣΟΥΝ ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ).

iLiAs είπε...

..κατι σαν τη δικη μας δικτατορικη δημοκρατια.

Καλη βδομαδα Αρτιστα! :)

Roadartist είπε...

@ QwfwqN : Σε ευχαριστώ για το συγκεκριμένο απόσπασμα που παρέθεσες! Ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί από όλους με ανοικτό μυαλό...

Roadartist είπε...

@ Hfaistiwnas : ίσως...μπορείς να το θέσεις και ετσί.. θα έλεγα όμως κάτι παραπάνω από περιπετειούλα! Καλημέρες :)

Roadartist είπε...

@ ΒΑΡΘΑΚΟΥΡΗΣ : ακριβώς! Σαν ταξίδι είναι ένα καλό βιβλίο!

Roadartist είπε...

@ iLiAs : να πω όχι; Δυστυχώς χρειάζεται μεγάλη προσοχή η εποχή που διανύουμε.. Αίτημα πλέον η δημοκρατία.. επιστροφή στα πιο βασικά..Καλή εβδομάδα Ηλία μου!

Leviathan είπε...

poli kali evdomada euxomai!

Lonely είπε...

Η κριτική σου, προδιαθέτει σίγουρα να το διαβάσει κανείς..
Να σαι καλά..

Lonely είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
thinks είπε...

Το πρόβλημα συχνά είναι ότι αξιόλογα έργα που έχουν κάτι διαχρονικό να πουν, το οποίο θα μπορούσε να βοηθήσει στην αντιμετώπιση πραγματικοτήτων και στην καθαρότερη οπτική μέσα από κοινωνικούς λαβυρίνθους, ποτέ δεν διαβάζονται από εκείνους στους οποίους απευθύνονται.

Crazy Tourists είπε...

Ενδιαφέρουσα πρόταση! Merci και καλά μπάνια!

Τρελοτουρίστρια

Σημειώσεις Ανυπομονησίας είπε...

Φαντάζομαι έχεις διαβάσει κι άλλα έργα του Ταμπουκι... αξιοθαυμαστος...

να τονίζω πως οι εκδόσεις αγρα βγάζουν λίγα (σχετικά) αλλά υπέροχα βιβλία.

teleytaios είπε...

Ξεκίνησα να γράψω κάτι παρόμοιο με αυτό που έγραψε ο Δημήτρης (thinks) παραπάνω. Με κάλυψε πλήρως και συνυπογράφω το σχόλιό του.

Καλή εβδομάδα.

Roadartist είπε...

@ Leviathan : Σε ευχαριστώ πολύ leviathan, αντεύχομαι!!!

Roadartist είπε...

@ Lonely : Αξίζει... νομίζω πως όποιος το επιλέξει μόνο θα κερδίσει! Έχουνε σειρά και άλλα βιβλία τώρα.. Καλή εβδομάδα!

Roadartist είπε...

@ thinks : Δυστυχώς έχεις δίκιο. Και αυτό δεν αφορά μόνο όσους κυβερνούν και παίρνουν τις αποφάσεις, αλλά και τον απλό κόσμο. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που θα ταυτίζονταν απόλυτα με τους δυνάστες.. Γι'αυτό ακριβώς το λόγο έχει τόση μεγάλη σημασία η ανθρωπιστική παιδεία, που ολοένα "θάβεται" παγκοσμίως..

Roadartist είπε...

@ Crazy Tourists : προς το παρόν χαίρομαι τη θάλασσα μονάχα τα σκ.. Δυστυχώς αυτό ήταν το 3ο μπάνιο. Καλή ανάγνωση αν θα το επιλέξεις!

Roadartist είπε...

@ Σημειώσεις Ανυπομονησίας : Μιλάει ιδιαίτερα μέσα μου η γραφή του Ταμπούκι. Όντως ξεχωριστός, πολύ αγαπημένος. Συμφωνώ, οι εκδόσεις Άγρα διαφέρουν αισθητά με την ποιότητα τους!

Roadartist είπε...

@ teleytaios : καλή εβδομάδα και σε σένα, να πάνε όλα καλά με τη φίλη σου :)

Roadartist είπε...

@ Thinks : ο Ταμπούκι κατοικεί στο Βεκιάνο.. Μήπως είστε κοντά; Σας σκέφτηκα καθώς τον διάβαζα..

thinks είπε...

Το Vecchiano είναι 70 χιλ δυτικά της Φλωρεντίας, δηλαδή κάπου 135 χιλιόμετρα από εμάς! Με τις κορδέλες μας, πρέπει να είναι κάπου 3-4 ώρες
:-)

Σημειώσεις Ανυπομονησίας είπε...

_ ξέχασα να πω πως συμφωνω με την άποψη του thinks ... λέει ο Γκαλεάνο : εγώ γράφω για όσους δεν μπορούν να με διαβάσουν...

Άστρια είπε...

Πολύ όμορφη παρουσίαση - ανάλυση.
Πόσοι άνθρωποι διαφορετικοί παντού αλλά και πόσοι ίδιοι. Όπως και ιστορικές στιγμές στον χρόνο και στον τόπο, τόσο διαφορετικές αλλά και τόσο ίδιες..

Πολλά πολλά μπανάκια για φέτος με σελίδες ενος βιβλίου γεμμάτες από άμμο και όχι μόνο:)
Καλό βραδάκι, καλή εβδομάδα!

kostas είπε...

Ta biblia i moni mas parigoria.
H moni apomeinousa fwteisi.

Roadartist είπε...

@ thinks : Δίπλα!!! :) :) Σου προτείνω να διαβάσεις το συγκεκριμένο βιβλίο (αν δε το έχεις ήδη κάνει) και μετά ..να πας μια βολτούλα έως το Vecchiano, να πιεις ένα καφέ μαζί του και να του μεταφέρεις τους χαιρετισμούς μου (τίποτα δε ζητάω..) :)

Roadartist είπε...

@ Σημειώσεις Ανυπομονησίας : Κάποιοι βιβλίο του Γκαλεάνο που προτείνεις να διαβάσουμε, αν υπάρχει κάποιο αγαπημένο σου; Ωραία φράση! Καλημέρα!

Roadartist είπε...

@ Άστρια : είσαι μια πολύ αγαπημένη μου φίλη άστρια. Σε ευχαριστώ για τις ευχές σου. Ίσως αυτό το φετινό καλοκαίρι να το χρειάζομαι για ξεκούραση περισσότερο από κάθε άλλο. Είναι πικρό κάποιες φορές να βλέπεις αυτούς τους κύκλους..να θες, αλλα να μη μπορείς να τους ανατρέψεις.

Roadartist είπε...

@ kostas : και εγώ έτσι τα αισθάνομαι! Μεγάλο πράγμα να μπορείς να ταξιδέψεις με αυτά!

Σημειώσεις Ανυπομονησίας είπε...

Γκαλεάνο.
Για ποιό λόγο γράφει κανείς, αν όχι για να μαζέψει τα κομμάτια του; αφούτου μπαίνουμε στο σχολείο ή στην εκκλησία, η εκπαίδευση μας κατατεμαχίζει : μας διδάσκει το διαζύγιο ψυχής και σώματος, νου και καρδιάς.
Μάλλον σοφοί δόκτορες Ηθικής είναι οι ψαράδες της κολομβιανής ακτής, που επινόησαν τη λέξη αισθησκεπτόμενος για να ορίσουν τη γλώσσα που λέει την αλήθεια.


Μικρές αγγελίες
Πωλείται :
- Νέγρα ημίαιμος, της φυλής Καμπίντα, έναντι 430 πέσος, έχει γνώσεις ραπτικής και σιδερώματος.
- Άμαξα έναντι πεντακοσίων πατακόν, ή ανταλλασσομένη με νέγραν.
Από ουρουγουανές εφημερίδες του 1840, είκοσι επτά χρόνια μετά την κατάργηση της δουλείας.


Πείνα
Αφήνοντας το Σαλ Σαλβαδός και κατευθυνόμενη προς τη Γουσάπα, η Μπέρτα Ναβάρο συνάντησε μια χωρική ξεσπιτωμένη εξαιτίας του πολέμου, μια από τις χιλιάδες χιλιάδων ξεσπιτωμένες εξαιτίας του πολέμου χωρικές. Σε τίποτα δεν ξεχώριζε από τις πάμπολλες άλλες γυναίκες… αλλά αυτή η σκελεθρωμένη κι άσχημη χωρική ήταν ορθή καταμεσής στην ερημιά, δίχως ίχνος σάρκας ανάμεσα στα κόκαλα και στο δέρμα, και κρατούσε στο χέρι της ένα πουλάκι σκελεθρωμένο κι άσχημο. Το πουλάκι ήταν νεκρό κι εκείνη, αργά αργά, το μαδούσε.


Ο γκαλεάνο, φίλος του Νερούδα, Ονέτι και πολλών άλλων… γνωστός για πολλά έργα αλλά λόγο της τρυφερότητας και αμεσότητας, όγκου και τιμής (λόγο εποχής) το βιβλίο των εναγκαλισμών …. Στο συστήνω ανεπιφύλακτα. (τα αποσπάσματα από αυτό το βιβλίο είναι…)
Βρες το, το βιβλιο των εναγκαλισμών λοιπόν σου προτείνω, είναι γενικά απο τα αγαπημένα μου βιβλία. καλημέρα ....

Roadartist είπε...

@ Σημειώσεις Ανυπομονησίας : Σε ευχαριστώ πάρα πολύ! Μόλις διαβάσω όσα έχω να περιμένουν...θα αγοραστεί.. Μπήκε όμως στη λίστα :)

www.u-hoo.gr/gianniskafatos είπε...

τι καλά που μου το θύμησες! νομίζω ότι μια επανάληψη, υπό το πρίσμα της νέας ζωής μας είναι ό,τι πρέπει!!!
πάω να το βρω στη βιβλιοθήκη!
Καλημέρα

Roadartist είπε...

@ www.u-hoo.gr/gianniskafatos : η νέα μας ζωή.... τι να πω; Είναι όντως πολύ επίκαιρο. Ένα πολύ καλό βιβλίο, που αξίζει και επανάληψη :) Καλημέρα Γιάννη!

Σκουλουκούιν είπε...

Ακούγεται τρομερά ενδιαφέρον, ελπίζω να το βρω εύκολα. Πάει να μου θυμίσει κάτι από νυχτερινό τρένο για τη λισαβόνα.

Roadartist είπε...

@ Σκουλουκούιν : επανεκδόθηκε μόλις πέρσι από τις Εκδόσεις Άγρα, οπότε δε θα δυσκολευτείς για να το βρεις!! Καλή ανάγνωση!

leondokardos είπε...

Περήφημα! Μου έδωσες μιά έξοχη ιδέα για βιβλίο των διακοπών μου.Πάντοτε με αξιόλογες προτάσεις Αρτιστάκι.

Roadartist είπε...

@ leondokardos : Να το διαβάσεις! Θα περιμένω εντυπώσεις σου! ...Ελπίζω να μη χαθεί η διάθεση αυτή lionheart!

xaxanthi είπε...

Με το βιβλίο αυτό αγάπησα τον TABBUCCHI ,λάτρεψα τη Λισαβόνα και συνάντησα τον αγαπημένο μου ήρωα.Ο Περειρα είναι ολοκληρωμενος χαρακτήρας που σε γοητεύει με τη δύναμη που κρύβει.
Διαβάστε το ,οπωσδήποτε!!!!

Related Posts with Thumbnails