16 Νοεμβρίου 2010

Ατομα με αναπηρία και ΜΜΕ


Δημοσιεύω το παρακάτω Email, ακριβώς όπως το έλαβα.

Αγαπητοί φίλοι,
Το Φεστιβάλ Emotion Pictures - Ντοκιμαντέρ & Αναπηρία (www.ameamedia.gr) δεν πραγματοποιήθηκε φέτος.


Το Φεστιβάλ έχει σκοπό να ενισχύσει τον κοινωνικό μας προβληματισμό, να ευαισθητοποιήσει νέους και μεγαλύτερους μέσα από την θεματολογία του, που έχει στο επίκεντρό της την αναπηρία.

Αποτελεί το πρώτο κινηματογραφικό φεστιβάλ του είδους του στην Ελλάδα.


Φίλοι του Φεστιβάλ από το εξωτερικό ξεκίνησαν ένα petition για τη συγκέντρωση υπογραφών για να μην καταργηθεί η διοργάνωση, το οποίο και μας προώθησαν.


Σας το στέλνουμε και αν μπορείτε, προωθήστε το όπως κρίνετε καλύτερο.
Μια ψήφος θα δείξει την συμπαράσταση σας ώστε να μην καταργηθεί το Φεστιβάλ.


Για να ψηφίσετε μπορείτε να κάνετε : Κλικ Εδώ


Facebook group:
http://www.facebook.com/home.php#!/group.php?gid=138139822896524


Η συμπαράστασή σας είναι πολύτιμη.
Με εκτίμηση


*** 

 Στο blog έχουνε γίνει σχετικές αναφορές για το συγκεκριμένο Φεστιβάλ, σας υπενθυμίζω:

Emotion Pictures 2008
Emotion Pictures 2009

Προσωπικά ήδη υπέγραψα, όποιος επιθυμεί ας προωθήσει το παραπάνω email όπως μπορεί..

15 Νοεμβρίου 2010

Η παθογένεια της κρίσης

Γράφει ο Κώστας Γεωργουσόπουλος


Αναδημοσίευση από τα Νέα

Το θηρίο που κρύβουμε μέσα μας και έως τώρα το μασκαρεύαμε ή το μακιγιάραμε με τα προσωπεία και τις μπογιές του πολιτισμού και της ρητορικής ανθρωπιάς άρχισε να ξυπνάει. Θεός φυλάξοι.

Ο Θουκυδίδης στις αριστουργηματικές του παραγράφους στην Ιστορία του που έχουν χαρακτηριστεί «Η παθολογία του πολέμου» περιγράφει πώς οι ανθρώπινοι χαρακτήρες αλλοιώνονται, συμπεριφορές απροσδόκητα ανατρέπονται, σχέσεις δηλητηριάζονται, η αγάπη, η στοργή, η αλληλεγγύη, η κατανόηση μεταστοιχειώνονται στα αντίθετά τους, όταν κυριαρχούν ο φόβος, η πείνα, οι αρρώστιες, η αμοιβαία υποψία στις συνθήκες που δημιουργεί ο πόλεμος. Ο άνθρωπος ξεπουλάει φτηνά αισθήματα, ανθρωπιστικές αξίες, άγια και ιερά, εκπορνεύεται, προδίδει, συκοφαντεί, συχνά σκοτώνει, καταθλίβεται και οδηγείται σε αξιοπρεπή ή αναξιοπρεπή έξοδο από τη ζωή. Οχυρώνεται σε στεγανά, οπλίζεται και επιτίθεται ή μανιωδώς αμύνεται απομακρύνοντας κάθε τι που του φαίνεται ότι υπονομεύει ή απειλεί την ασφάλειά του. Ο άνθρωπος εν πολέμω επιστρέφει στη ζούγκλα της πρωτόγονης ζωής.


Ο Αριστοτέλης είναι εκείνος που θεμελίωσε τη θεωρία πως το ανώτατο ον της φύσεως, η ανώτερη πλατφόρμα της εξελικτικής κλίμακας, ο άνθρωπος, έχει τριπλή διαστρωμάτωση ψυχής. Στα θεμέλια υπάρχει η φυτική ψυχή, στο μέσον κυριαρχεί η ζωώδης και ως επιστέγασμα έρχεται να δοξάσει το είδος άνθρωπος η νοητική ψυχή. Η πρώτη εξασφαλίζει τη θρέψη και την ανάπτυξη, η δεύτερη διαθέτει τα αμυντικά και επιθετικά απαραίτητα στοιχεία για την επιβίωση και η τρίτη δημιουργεί θεσμούς, αξίες, ιδέες, αναλογίες.


Ο Σοφοκλής στο Α΄ στάσιμο της «Αντιγόνης», όπου υμνεί τη δεινότητα του ανθρώπου, αναφέρεται σ΄ αυτό το στρώμα με το να καταγράφει το «ανεμόεν φρόνημα» (την πνευματικότητα), την επικοινωνία μέσω της γλώσσας, τας «αστυνόμους οργάς» (την όρεξη, τη ροπή να οικοδομεί, να συγκροτεί πολιτειακά συστήματα) και την κατασκευαστική του ικανότητα. Περιγράφει δηλαδή και τον Ηomo Sapiens και τον Ηomo Faber.

Παρ΄ όλα αυτά ο μεγάλος εκείνος τραγικός ποιητής και στοχαστής μιας πρώιμης φιλοσοφίας της Ιστορίας διεκτραγωδεί το μέγα Δέος της ανθρώπινης ύπαρξης, το αναπόφευκτο του θανάτου, την έσχατη νομοτέλεια. Μπροστά σ΄ αυτό το άφευκτο, αναδύεται σε εποχές κινδύνων, αδιεξόδων, πολέμων και κρίσεων, το ζωώδες στρώμα. Ξυπνάει από τον βαθύ ύπνο, εξαγριώνεται και απαιτεί το δικαίωμα στη ζωή. Και η αφύπνισή του είναι βίαιη, αχαλίνωτη. Οι άνθρωποι εν κινδύνω ομοιάζουν με τις αγέλες των πεινασμένων λύκων ή σαν τα σμήνη σε εποχή ξηρασίας των ακρίδων. Σε τέτοιες συνθήκες μόνο ο άνθρωπος απ΄ όλα τα ζώα σκοτώνει συνάνθρωπο εξακολουθητικά και συστηματικά ιστορικά τεκμηριωμένα. Και ο μέγας φυσιολόγος Ντέσμοντ Μόρις έχει διατυπώσει την εξής παρατήρηση: «Πόσο πολιτισμένος μπορεί να θεωρηθεί ένας άνθρωπος που σκοτώνει επειδή πεινάει και τρώει τον συνάνθρωπό του και πόσο πιο πολιτισμένος ο άνθρωπος που σκοτώνει και δεν τον τρώει;».

Ετσι, αν ο πιο πολιτισμένος φαίνεται σχεδόν παράλογος, αφού με λογικά επιχειρήματα (ιδέες, αξίες, πατρίδες που υπερασπίζεται) καταστρέφει τα άτομα του είδους του, τότε γιατί δεν θα γίνει θηρίο, αν επικρατήσει αναδυόμενο στην επιφάνεια το ζωώδες ένστικτό του;

Η γενιά μου έζησε την Κατοχή, έζησε τον Εμφύλιο και την πρόσφατη χούντα, τρεις διαφορετικές συνθήκες κρίσεως, τώρα βιώνει την τελευταία (;) την οικονομική. Είδαμε ανθρώπους να πεθαίνουν από την πείνα και συνανθρώπους τους να τους λεηλατούν, να τους γυμνώνουν, να τους αφαιρούν το δελτίο συσσιτίου. Είδαμε συζύγους, γιους, κόρες, νύφες και γαμπρούς να αφήνουν στο έλεος του εξ ασιτίας θανάτου τις γερόντισσες του οίκου για να σφετερισθούν τιμαλφή, οικονομίες και την μπομπότα που περίσσευε. Είδαμε συγγενείς να προδίδουν συγγενείς, συγγενείς να εγκαταλείπουν αρρώστους, αλλά και άταφους εκτελεσμένους από τον φόβο μήπως χαρακτηριστούν.

Η γενιά μας είμαστε μάρτυρες των συνδρόμων της παθογένειας που περιγράφει ο Θουκυδίδης. Ανελέητοι μαυραγορίτες αμείφθηκαν με ολόκληρες βιβλιοθήκες, πολύτιμα σερβίτσια, ακόμη και νυφικά για να προμηθεύσουν λίγα δράμια λάδι, δύο κινίνα για την καλπάζουσα τότε ελονοσία, ένα βαζάκι σουλφαμίδες για τις ανοιχτές πληγές, ακόμη και γάζες και αιμοστατικά για την αιμορροφιλία.

Μαυραγορίτες, τοκογλύφοι, σαλταδόροι, συνεργάτες του εχθρού, καταδότες, κλεπταποδόχοι, πλαστογράφοι εμφανίσθηκαν στα μάτια μας πρώην γείτονες, οιονεί νοικοκυραίοι, συχνά και στενοί συγγενείς. Μια προσωπική τραυματική εμπειρία είναι όταν στη διαβόητη ταράτσα της Ασφάλειας στην Μπουμπουλίνας βρέθηκα μπροστά σε καταγγελίες μαθητών μου σε φροντιστήριο. Η κρίση που βιώνουμε και που φαίνεται, δυστυχώς, να επιδεινώνεται, δεν κυοφορεί την ευκταία ίσως μαζική εξέγερση. Εγκυμονεί και τα μη εξαιρετέα φαινόμενα της θουκυδίδειας παθογένειας. Ηδη σημειώνονται τέτοια φαινόμενα στις περιοχές των ανέργων, αστέγων, παράνομων μεταναστών και σε έλληνες πολίτες που έχουν εισέλθει στην πυρίκαυστη ζώνη της πείνας και της ανασφάλιστης αρρώστιας. 

Τα Νέα, 13/11/2010

12 Νοεμβρίου 2010

Auguste Rodin

Rodin working on the bust of Father Eymard

O Auguste Rodin (12 Νοεμβρίου 1840 - 17 Νοεμβρίου 1917) είναι ένας από τους πιο αγαπημένους μου γλύπτες.. Με το έργο του επηρέασε καθοριστικά τη γλυπτική του 20ού αιώνα...
The Walking Man

Αρνήθηκε ν' αγνοήσει τις ανθρώπινες αδυναμίες και τις περιέγραψε όσο καλύτερα μπόρεσε στην τέχνη του, με ρεαλισμό και δύναμη. Περιέγραψε επίσης και την ερωτική αδυναμία, με πάθος κι ομορφιά.
Fugitive Love

Γεννήθηκε στις 12 Νοέμβρίου 1840 στο Παρίσι, και στα 14 του εισήχθη στη σχολή École Impériale de Dessin, γνωστή και ως Petit Ecole (Μικρή Σχολή). 


Επιχείρησε να σπουδάσει και στη σχολή École des Beaux-Arts, αλλά απορρίφθηκε, συνολικά τρεις φορές..
The Thinker


Την περίοδο αυτή μελετά εντατικά και επισκέπτεται μουσεία παρατηρώντας γλυπτά της αρχαιότητας, ανακαλύπτοντας παράλληλα την προσωπική του κλίση στη γλυπτική.


Rodin ' s signature on The Thinker


Από τα 18 αρχίζει να δουλεύει τη πέτρα για να βιοποριστεί. Το Παρίσι του προσφέρει αυτή τη δυνατότητα καθώς εκείνη την εποχή κατασκευάζονται αρκετά αγάλματα ή διακοσμητικά γλυπτά για να χρησιμοποιηθούν σε δημόσιους χώρους.

Thought


Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο θάνατος της αδελφής του Μαρί, τον τραυματίζει πολύ και τίθεται υπό θεραπευτική παρακολούθηση..

The Man with the Broken Nose

Το 1864 γνωρίζει τη Ροζέ Μπορέ, γίνονται ζευγάρι, ποζάρει σε αρκετά έργα του. Την ίδια χρονιά, απορρίπτεται στο Σαλόν του Παρισιού, το έργο του "Άντρας Με Σπασμένη Μύτη" μα γίνεται δεκτό αργότερα, όταν αλλάζει τίτλο σε "Πορτρέτο Ρωμαίου".
The Age of Bronze

Το 1875 ταξιδεύει στην Ιταλία κι επηρεάζεται βαθιά, από το έργο του Μικελάντζελο. Τούτο το ταξίδι του αποφέρει το "Εποχή Του Μπρούτζου", που εκτίθεται το 1877 στο Σαλόν.

Αν και αναγνωρίζεται η υψηλή αισθητική του έργου, οι κριτικοί αδυνατούν να πιστέψουν πως αποτελεί δημιουργία του.. Αυτό το έργο όμως, του απέφερε απίστευτη φήμη..
The Gates of hell..

Το 1880 του ανατίθεται να διακοσμήσει τη πύλη του Μουσείου Καλών Τεχνών. Για το συγκεκριμένο έργο, που αργότερα ονομάστηκε "Οι Πύλες της Κολάσεως", ο Ροντέν βασίστηκε στη Θεία Κωμωδία του Δάντη και προσπάθησε να αποδώσει το ταξείδι του Δάντη στον Κάτω Κόσμο.

Rodin in front of The Gates of Hells, reflected in a mirror

Στα τέλη του 1880 η κατασκευή του μουσείου εγκαταλείφθηκε, ωστόσο ο Ροντέν συνέχισε να επεξεργάζεται το έργο του μέχρι και το τέλος της ζωής του.
The kiss

Αναπαραστάσεις και στοιχεία από τις Πύλες της Κολάσεως αποτέλεσαν τη βάση για μερικά από τα δημοφιλέστερα έργα του Ροντέν, όπως ο Σκεπτόμενος ή το Φιλί (παραπάνω).
The Hand of God

Τα έργα του είναι πλέον κλασσικά, με παγκόσμια φήμη. Πεθαίνει σ' ηλικία 77 ετών και θάβεται στο Meudon.

Σχετικά links:
Μουσείο Rodin
Auguste Rodin

9 Νοεμβρίου 2010

Fred Boissonas



Ο Ελβετός φιλέλληνας Fred Boissonnas (1858-1946), ο επιφανέστερος γόνος της γνωστής «δυναστείας φωτογράφων» της Γενεύης, από το 1903 που πρωτογνώρισε τη χώρα μας, η ζωή του καθορίσθηκε και φωτίσθηκε από τη μαγεία της.  Επί 30 και πλέον χρόνια, όχι μόνον ως φωτογράφος αλλά και ως συγγραφέας, εικονογράφος και εκδότης βιβλίων με θέματα από την Ελλάδα, αποτέλεσε έναν από τους καλύτερους «πρεσβευτές» μας, αποκαλύπτοντας και προβάλλοντας στην Ευρώπη και σε ολόκληρο τον κόσμο, με τη σπάνια αισθαντικότητα και τη μοναδική τεχνική του στη φωτογραφία, τα γεμάτα φως τοπία μας, τα λαμπρά αρχαία μνημεία και την καθημερινότητα του λαού μας.

Φωτογραφίζοντας διάφορες περιοχές σε όλη την Ελλάδα, με τις μηχανές και τις γυάλινες πλάκες του, που ζύγιζαν εκατοντάδες κιλά και τις οποίες μετακινούσε συνήθως με μουλάρια και άλλα παρόμοια μέσα.  

Κάθε φωτογραφία του ένα πραγματικό ταξίδι στο χρόνο.. ένα ταξίδι σε μια άλλη Ελλάδα.. ίσως περισσότερο περήφανη, πιο αληθινή..


..o Boissonnas φωτογραφίζει την Ακρόπολη 1907..

..Παρθενώνας 1908..

 ..κάτω απ' την Ακρόπολη 1903..

..Παρθενώνας με βροχή 1908..

 ..από Θησείο 1920..

..Αθήνα - οδός Αθηνάς 1920..

..Αθήνα - οδός Ερμού 1920..

..Αθήνα - Πλάκα 1920..

..Αθήνα 1920..

..Αθήνα - Ζάππειο 1920..

..Αθήνα - Κηφισιά 1920..

..Καλάβρυτα 1903..

..Μετέωρα (ο Boissonnas) 1908..

..Κρήτη - Σπιναλόγκα 1918..

..Κεραμίτσα Θεσπρωτίας 1913..
Related Posts with Thumbnails