Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2012

στιγμή



Η Βουλή γεμάτη κόσμο. Βγαίνουν ο Γλέζος και ο Μίκης να μιλήσουν στον κόσμο, αμέσως τα ματ τους ρίχνουν δακρυγόνα. Αναίτια, συνεχόμενα, δίχως πρόκληση. Αυτή την εικόνα, αυτή τη σκηνή δεν πρόκειται να την ξεχάσω ποτέ στη ζωή μου. Διαφορετικό να στο περιγράφουν και άλλο να το ζεις.  Μεγάλο σεβασμό και τιμή σε αυτούς τους ανθρώπους, που ακόμη παλεύουν για κοινωνικά ζητήματα.

Μια στιγμή διδαχής από τη χτεσινή ημέρα..., κατ' άλλα... σιωπή...

64 σχόλια:

ΒΑΡΘΑΚΟΥΡΗΣ είπε...

ΜΕΤΑ ΤΕΤΟΙΑ ΚΑΤΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ, ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΟΛΟΙ ΝΑ ΗΤΑΝ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΩΝ.
ΕΙΔΑ ΚΟΣΜΟ ΕΝΩΜΕΝΟ, ΗΛΙΚΕΙΩΜΕΝΟΥΣ, ΝΕΟΥΣ, ΠΑΙΔΙΑ.. ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ, ΜΑ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ. ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.

dimitris είπε...

Roadartist καλημερα, εδω εστησαν με τους μπαχαλους ολοκληρο σκηνικο, οι μπαχαλοι πεταγαν μολοτωφ στην πανεπιστημιου στην κεφαλη της πορειας που πηγαινε προς το συνταγμα και τα ματ επικουρικα εριχναν δακρυγονα στους διαδηλωτες, χουντα με δοτο πρωθυπουργο και ''κυβερνηση'' τριων τσολακογλου και 202 τσογλανιων.
Συγνωμη για το μπινελικιον...

Kostas L.A. είπε...

τεραστιος ο σεβασμος γι'αυτους τους δυο ανθρωπους!!
κι οπως ελεγε ενα τραγουδι του Μικη..
"Κι εσυ λαε βασανισμενε,μην ξεχνας τον φασισμο!!"

city addict είπε...

100.000 kosmos stin portogalia kai den anoixe muti.

Edw kathe fora ta idia. Me to pou gemise i plateia kosmo, arxisan oi epitheseis apo ta mat, dixws kamia proklisi kai arxisan ta gnwsta twn gnwstwn agnwstwn. Oute na diadilosoume pleon de exoume to dikaioma.

Zoume tin katalisi tis dimokratias...Kapoioi xairontai me to neo mnimonio, makari na exoun dikio. Alla an diabasoun sxetika, tha klaphoun poli pikra.

treno fantasma είπε...

Kai meta milame akomi gia DIMOKRATIA????

...............

NO COMMENT.........

Κ.π. είπε...

Μα γιατι το εκαναν αυτο παλι;
Αφου ηταν γνωστο οτι στις 5 θα μιλουσαν λιγο στον κοσμο.
Τοσο τρομερο ηταν αυτο;

Τι φοβηθηκαν μηπως θα τους εμποδισουν στο να βαλουν τη γερμανικη σημαια στη βουλη; Ρε τι αλανια ειναι αυτα;
ΤΙ ΞΕΦΤΥΛΑ ΑΠΥΘΜΕΝΗ;

thinks είπε...

Αγαπητή μου Roadartist σέβομαι τον Γλέζο πάρα πολύ και τον θεωρώ ήρωα από την Σημαία στην Ακρόπολη, και του αποδίδω δόξα για την ζωή του κι ας διαφωνώ με την πολιτική του. Τον Μίκη τον θεωρώ έναν πολύ σημαντικό διεθνή συνθέτη και πρέσβη της Ελλάδας, αλλά και του λαού λόγω της πολιτικής του. Πρέπει να παραδεχτώ ότι δεν είμαι σίγουρος πως ήταν η σωστή κίνηση, στη σωστή στιγμή, στο σωστό μέρος, να βγούνε από την Βουλή. Από την δική μου οπτική και κατανόηση του κόσμου υπάρχουν στιγμές που άνθρωποι σαν τον Μίκη και τον Γλέζο πρέπει να βγουν και να μιλήσουν, να δώσουν κατεύθυνση στο πλήθος μπροστά τους, και υπάρχουν στιγμές και χώροι όπου αυτό δεν θα ήταν καλή ιδέα.

Αυτή την στιγμή χρειαζόμαστε ενότητα, όχι θερμά αίματα, χρειαζόμαστε να κάτσουμε ήρεμα και να συνειδητοποιήσουμε ακριβώς με τι θα μοιάζει το αύριο, και τα επόμενα 7-8 χρόνια. Προ πάντως δεν πρέπει να δώσουμε λαβή να αρχίσει να δημιουργείται ένα ανοιχτά αστυνομικό κράτος. Η έξυπνη κίνηση τώρα είναι το πως να επιβιώσουμε με τον γενναίο καινούργιο κόσμο που ανοίγει μπροστά μας. Ακόμα δεν έχουμε δει τίποτα και οι "μεγάλοι" οι ήρωες και οι ηγέτες δεν είναι απαραίτητα τα ίδια πρόσωπα.

Καλό πρωί, καλό κουράγιο, μονιασμένοι και μην κάψουμε άλλο από την Αθήνα μας.

Το "μονιασμένοι" ένα μόνο "α" χρειάζεται για να πάνε όλα κατά διαόλου...

Margo είπε...

Κρίμα.. κρίμα!!!
Ένας παράλογος πόλεμος εχθές στην Αθήνα. Δεν σεβάστηκαν τίποτα:-(
Αποκαρδιωτική και η εικόνα της Αθήνας.. καταστροφή.. μαζί με τα καμένα κτήρια χάνονται και οι τελευταίες ελπίδες για την διαμαρτυρία όπως την ξέραμε :-((

BLUEPRINTS είπε...

μα είναι αντιληπτό πλέον ότι το μόνο τους μέλημα είναι να μην γίνεται καμιά είδους διαμαρτυρία και το προσπαθούν με κάθε τρόπο, χθες τα πράγματα άρχισαν ειρηνικά και με πάρα πολύ κόσμο κι ακριβώς τη στιγμή που λες άρχισαν τα αναίτια γεγονότα... ως που θα φτάσει αυτή η κοροϊδία κι εμπαιγμός; έχει τέλος η κατρακύλα μας; είδαμε έστω ένα "αρμόδιο" να παραιτείται (αν και το χαρακίρι θα άρμοζε καλύτερα), για ένα είμαι μόνο σίγουρος: δεν πρέπει να τους φοβόμαστε και δεν πρέπει να σκύβουμε το κεφάλι

{Marianna} είπε...

Κλαίω...

Roadartist είπε...

@ ΒΑΡΘΑΚΟΥΡΗΣ : Ακριβώς. Νιώθω πολύ περήφανη που εχτές ήμουν εκεί έξω και έχω προσωπική εκτίμηση για όλα όσα έγιναν.

@ dimitris : Δικαιολογημένο το μπινελίκιον :) Αυτά που είδα εχτές δεν γίνονται σε δημοκρατική χώρα. Δεν είμαστε όμως δημοκρατική πλέον.

Roadartist είπε...

@ Kostas L.A. : Μετά από αυτό που είδα εχτές πραγματικά δεν έχω λόγια, τους αξίζει απίστευτος σεβασμός, είμαστε μικροί μπροστά σε ανθρώπους με τέτοια σκέψη και ιστορία.


@ city addict : τίποτα δεν είναι τυχαίο!

Roadartist είπε...

@ treno fantasma : αυτά δεν συμβαίνουη σε δημοκρατικές κοινωνίες.


@ Κ.π. : το άφησε και μια άλλη φίλη αυτό το σχόλιο στο προηγούμενο ποστ. Όντως τους φοβήθηκαν, ήταν εντολές...

magda είπε...

Σεβασμός απέραντος και θαυμασμός τους πρέπει!

Roadartist είπε...

@ thinks : Καλημέρα Δημήτρη μου, πρόσεξε αυτή τη στιγμή παραβλέπεις και κατά επέκταση δικαιολογείς μια φίμωση και εγκληματική ενέργεια.
Το αν είχανε δίκιο που θεώρησαν σωστό να είναι αντίθετοι στην ψήφιση του Μνημονίου 2 και απαραίτητο το να είναι εκεί μήπως αντικρούσουν την ψήφιση του έστω και την τελευταία στιγμή, θα μας το αποδείξει η ιστορία. Με όλα όσα πρόκειται να συμβούν και έρχονται, νομίζω υπήρχε σημαντικός λόγος, αυτή την κρίσιμη στιγμή, μπορεί να επηρέαζαν τους πολιτικούς να σκεφτούν πως η χρεοκοπία με δυσβάκτατους όρους πρέπει να αποφευχθεί.

Μακάρι να βγούνε "και" αυτοί λάθος, και το μνημόνιο να είναι ...σωτηρία για τον τόπο και όχι καταστροφή. Γιατί σε μια δημοκρατία να μη μπορούν να μιλήσουν στο λαό, σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή και μάλιστα άνθρωποι, ουσιαστικά ζωντανή ιστορία. Τίποτα δεν θα συνέβαινε, ο κόσμος ήταν ειρηνικός, τα ΜΑΤ κατέλυσαν κάθε δημοκρατική έννοια.

Αυτή η κίνηση ήταν βάναυση βία και τρομοκρατία. Πόση ακόμη τρομοκρατία μπορεί να αντέξει ο πολίτης; Εγώ που εκείνη τη στιγμή ήμουν εκεί, ειλικρινά πως τρόμαξα πάρα πολύ.

Δεν έχουμε δημοκρατία Δημήτρη, το είχα νιώσει ξανά τον Ιούνιο και τον Ιούλιο, το ένιωσα πολύ έντονα εχτές. Είναι αδίστακτοι.

Roadartist είπε...

@ Margo : ακριβώς αυτή ήταν η σκέψη όλων εχτές. Ο σκοπός ήταν να διαλύσουν την ειρηνική διαδήλωση, να φύγουν από την πλατεία και να αρχίσει η δουλειά των καταστροφών...

Roadartist είπε...

@ BLUEPRINTS : Ακριβώς την ίδια, αυτή την άποψη έχω και εγώ που ήμουν χτες εκεί! ΜΑΣ έχουνε περάσει έναν απίστευτο τρόμο και φόβο. Δεν θέλουνε να διαδηλώνει ειρηνικά και ενωμένα ο κόσμος. Εχτές ένιωσα πως στις κρίσιμες στιγμές μας το απαγορεύουν. Προκαλούν συνεχώς βία, με κάθε τρόπο. Ένιωσα ότι μας σπρώχνουν στον διχασμό. Προσυπογράφω το σχόλιο σου.




@ {Marianna} : είναι τρομερά άσχημες οι στιγμές που ζούμε, μα τίποτα σε όλα όσα έρχονται.

Roadartist είπε...

@ magda : Πήρα ένα μεγάλο μάθημα εχτές. Οι άνθρωποι είναι αγωνιστές, όσοι λίγοι. Πήρα όμως μάθημα και από ανθρώπους που ήταν στο δρόμο, "νοικοκυραίους", παππούδες με τη μαγκούρα τους, που ήθελαν να πούνε το δικό τους "Όχι" σε αυτή την πολιτική. Έκλαιγαν για όσα ζούνε, δυστυχώς όμως από την αρχή τους στέρησαν το δικαίωμα και της διαδήλωσης, όταν άρχισαν να πετάνε δακρυγόνα δίχως λόγο μέσα στον κόσμο! Εγκληματικές ενέργειες! Θα έχω να θυμάμαι όμως αυτές τις εικόνες μέσα μου και πως όταν ψήφιζαν μια καταστροφική για τη χώρα μου "λευκή επιταγή", γιατί περί αυτού πρόκειται, εγώ ήμουν εκεί έξω και είδα ανθρώπους με ειρηνική διάθεση που τους στέρησαν και το δικαίωμα στην διαδήλωση της άρνησης. Μακάρι η ιστορία να δείξει πως αυτή τη φορά οι πολιτικοί έπραξαν σωστά, μακάρι για όλους.

Ανώνυμος είπε...

Δεν ειναι η πρωτη φορα που επιτιθονται σε αυτους τους ανθρωπους.

Δεν ειναι η πρωτη φορα που τα "παιδακια" των ΜΑΤ επιτιθονται στον Μανωλη Γλεζο. Ειμαι σιγουρος πως δε θα ηξεραν καν μερικοι τι σημαινει, ποιος ειναι..... Τα ΜΑΤ ειναι αμορφωτα κυριως παιδακια.......
Εδώ παλιότερη τιμημένη στιγμη :

http://news.in.gr/greece/article/?aid=1113349

Roadartist είπε...

@ Ανώνυμος : Ανώνυμε έχεις δίκιο. Τα άτομα που είναι στα ΜΑΤ, στην πλειοψηφία τους είναι εντελώς αγράμματα. Έτσι μόνο αιτιολογείται και η ωμή βία τους σε αυτούς τους ανθρώπους, αλλά και σε γέροντες, κοπέλες, νέα παιδιά με τα δακρυγόνα και τα γκλόπς τους. Είναι ο μόνος τους τρόπος να βγάλουν κόμπλεξ τους.



Προς όλους : Δεν ήταν φυσικά μόνο αυτή η στιγμή από τη χτεσινή μέρα που αξίζει αναφορά. Και θα έχω πάντα μέσα μου. Η συγκεκριμένη όμως, αξίζει να επισημανθεί ως ένα ιδιαίτερο ιστορικό γεγονός - σημειολογικό κατά τη ταπεινή γνώμη μου - για το τι δημοκρατία έχουμε και τι έρχεται. Ειδικά αυτό ήθελα να μη περάσει δίχως προσοχή και να υπάρχει στο blog μου ως αναφορά.

konstantinos είπε...

Κορυφαία προσωπικότητα για μένα ο Γλέζος...
Τα ΜΑΤ και τα λοιπά όργανα καταστολής και τρομοκράτησης της λαϊκής οργής προφανώς θεωρούν πως ο κόσμος που βγαίνει στους δρόμους είναι κατσαρίδες...Έτσι τούς έμαθαν στις "σχολές", έτσι επέλεξαν να σκέφτονται...

thinks είπε...

Αγαπητή μου Roadartist, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι δεν ζούμε δημοκρατία, όπως δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Αθήνα κάηκε βάση σχεδίου και αυτή τη φορά δεν μπορεί να το έκαναν μόνο οι κουκουλοφόροι. Ήταν οργανωμένο. Ήταν ίσως η πρώτη πράξη του τι έρχεται. Επίσης δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το καινούργιο μνημόνιο θα είναι καταστρεπτικό, όπως χειρότερα καταστρεπτική θα είναι και η χρεοκοπία. Είτε με ή χωρίς έχουμε αυτοκαταστραφεί για γενεές και μόνο σε άλλο πλανήτη θα γλυτώσουμε. Οι δύο τελευταίες μου αναρτήσεις φαίνονται σαν να λένε Όχι, αλλά το Όχι πήγαζε από την ερώτηση του αν η Ελλάδα μπορεί να διατηρήσει ένα Ναι, όσες φορές και να το πει. Δεν έχει τα οργανωτικά φόντα να το διατηρήσει το Ναι. Αυτό όμως που δεν σκέφτεται κανείς είναι ότι το δάνειο της στάσης πληρωμής του 1825 το πληρώσαμε τελικά. Την στάση πληρωμής του 1932 την ξεπληρώσαμε την δεκαετία του '90. Στάση πληρωμών και χρεοκοπία δεν σημαίνει ότι διαγράφονται τα χρέη. Θα τα πληρώσουμε μα να χτυπηθούμε κάτω και ένα αιώνα να πάρει, μόνο που σ' αυτόν τον αιώνα θα είμαστε απομονωμένοι και χειρότεροι από Αφρική. Όμως για κάποιο λόγο, οργανωτικό, λαϊκό, νοοτροπίας, πες το όπως θες, δεν μας βλέπω να διατηρούμε ούτε τα προσχήματα του Ναι και να το πούμε. Απλά, ο Μίκης, ο Γλέζος, όλοι οι πατριώτες που αξίζουν το αυτί μας, έχουν τώρα υποχρέωση να μορφώσουν τον λαό για πράγματα στα οποία δεν έχει ιδέα -που είναι πέρα από τα κομματικά... και τα αντιστασιακά... τι να πω... συγγνώμη για το σεντόνι...

Roadartist είπε...

@ konstantinos : Η θέση μου προς τον Μίκη, με όλες τις διάφορες κατά καιρούς κινήσεις του, είχε κλονιστεί μέσα μου. Μετά από χτες όμως του βγάζω το καπέλο. :) Ο Γλέζος είναι κορυφαίος για μένα. Πέρα από κομματικές πεποιθήσεις, ως προσωπικότητα και έργα. Που να πρωτοσταθείς. Μέχρι και η χτεσινή του κίνηση δεν είναι τυχαία, κρίμα που η κατ'επίφαση "δημοκρατία" μας δεν του έδωσε ούτε το δικαίωμα να σταθεί στο Σύνταγμα μπροστά στον κόσμο και να πει δυο κουβέντες.
Τα "Ματ" χρειάζονται μεταμόσχευση εγκεφάλου, είναι εντελώς ανιστόρητοι και φασίστες!

Roadartist είπε...

@ thinks : Φίλε μου Δημήτρη, το τι έχουμε ζήσει αυτούς τους μήνες στην Αθήνα τελικά είναι δύσκολο να περιγραφεί. Αυτή η βία ήταν και ο λόγος που άνθρωποι με δυσκολία έβγαιναν να διαδηλώσουν.
Ως άνθρωπος ανέντακτος σε κόμματα και δίχως "αγκυλώσεις", με όσο μπορώ ανοικτή σκέψη, θέλησα εχτές να είμαι στο δρόμο, γιατί αυτή τη στιγμή καταπατούνται όλα τα εργασιακά δικαιώματα και να απαιτήσω το αυτονόητο: την 'τιμωρία' για τους πολιτικούς και μια ανθρώπινη και δίκαια πολιτική.

Ναι "δημοκρατία" δεν υπάρχει. Εχτές είδα συνταξιούχους ώρα 5,30μμ, να παρακαλάνε τους νέους να φωνάξουν πιο δυνατά το "όχι" για αυτούς, να αναρωτιούνται πως γίνεται να προδίδουν έτσι τους γονείς τους, τους νέους κ τις επόμενες γενεές, να λένε πως δεν έχουμε χρεοκοπήσει, όταν σε λίγο πάρα πολλοί δε θα έχουνε να φάνε, όταν η ανεργία θα αυξάνεται και η ύφεση θα βαθαίνει. Το νέο μνημόνιο είναι καταστροφικό και για την Ελλάδα, αλλά και για την Ευρώπη.
H πολιτική είναι αποτυχημένη, έως τώρα από τύχη δεν είχαμε νεκρούς με τόση βία, ζούμε μια συνεχόμενη τρομοκρατία.
Σε τι ακριβώς θα μας βοηθήσει το νέο αυτό μνημόνιο, που ουσιαστικά είναι μια 'λευκή επιταγή'. Έχει πάρα πολλά "γκρίζα" σημεία, αλλά και μόνο να σκεφτείς ότι με δανεισμό με αγγλικό δίκαιο, σε περίπτωση μελλοντικής χρεοκοπίας ή ακόμη και κατάργησης του ευρώ, να χρωστάμε το ισόποσο σε ευρώ.
Είναι να γελάς αν πιστεύει κανείς πως αυτοί οι πολιτικοί θα βοηθήσουν την κοινωνία να ορθοποδήσει. Το μόνο που τους νοιάζει είναι η δική τους σωτηρία και εσωκομματικά τους θέματα.
Συμμερίζομαι τους φόβους σου. Έχοντας διαβάσει Ιστορία και γνωρίζοντας ακριβώς τι υπονοείς, νομίζω πως αυτή ακριβώς η πολιτική μας οδηγεί με ακρίβεια σε πολύ δύσκολα μονοπάτια. Οι πολιτικές του 'σοκ', όπου επιβλήθηκαν καταπάτησαν κάθε δημοκρατική έννοια. Αυτό κατά επέκταση είναι πιο επικίνδυνο και από την φτώχεια. Εχτές κατάλαβα πως ακριβώς αυτός ήταν και ο βασικότερος λόγος που αυτοί οι δυο άνθρωποι θέλησαν να βρεθούν κοντά στον κόσμο και στη βουλή, που περίμενα από την τηλεόραση να τους ακούσω, μα δεν μίλησαν δυστυχώς ούτε εκεί.

Χαίρομαι για το δικό σου "όχι", που έχει σοβαρό νόημα.
Όσο απίστευτο και αν σου φανεί υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που πιστεύουν στον ΓΑΠ και στην πολιτική του μνημονίου, μιλάμε για τόσο ζώα. Αν τους ψηφίσουν ξανά, τότε τι να πω, καλύτερα να μην ασχοληθώ ξανά, να πεισθώ πως δεν υπάρχει καμία ελπίδα για αυτή την κοινωνία.

Τα σχόλια σου πάντα είναι ευπρόσδεκτα, όπως και ο διάλογος μαζί σου. Να μη ζητάς συγνώμη, αντίθετα τα θεωρώ πολύ σημαντικά όπως και τη γνώμη σου.

Roadartist είπε...

Liberation: ''Η Ευρώπη δεν πήρε μαθήματα απο τα αποτελέσματα της λιτότητας που το ΔΝΤ επέβαλλε το 1980 στις χώρες της Λ.Αμερικής '

BFM TV ''Η ''κουρεμένη'' ψηφοφορία δεν εξασφαλίζει την πολιτική εγγύηση που ζητούσαν οι Τροικανοί με αντάλλαγμα τη νέα βοήθεια ..''

BFMTV Η ΕΕ θεραπεύει τν άρρωστο αλλά σκοτώνει τον ασθενή! Το παράδοξο της Ελληνικής σωτηρίας:Oσο πιο πολλά πάνε στ χρέος τόσο αυξάνεται αυτό.

Le Monde‘’ Η Ελλάδα επαναστατεί κατά της λιτότητας ''

Προβληματισμός γ το που οδηγεί η Ευρώπη τους Ελληνες ‘’μ την δρακόντεια λιτότητα ‘’ κ επικριτικά σχόλια για την πίεση κυρίως από Γερμανία

Για πολιτική, κοινωνική και ΥΠΑΡΞΙΑΚΗ κρίση όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και της ΕΕ κάνουν λόγο σήμερα τα γαλλικά ΜΜΕ .

Le Monde: Κι άν γινόμασταν όλοι Ελληνες ? Αυτό που επιβλήθηκε στη πιεσμένη και ταπεινωμένη απο τους Ευρωπαίους εταίρους μπορεί να συμβεί στην Ιταλία, Πορτογαλία και γιατί όχι και στη Γαλλία ?


Ανταπόκριση από γαλλικές εφημερίδες...

μπαξ είπε...

Ιταλία δεκαετια 80.
Βόμβες, φωτιές, ένταση, φόβος.
Αποκαλύφθηκε πως ήταν σχέδιο για να φαντάζει αναγκαίο ένα σκληρό κράτος. Κάθε ομοιότητα τυχαία...

thinks είπε...

Αγαπητή μου Roadartist σ' ευχαριστώ και καταλαβαίνω απόλυτα τα λεγόμενά σου. Λυπάμαι μόνο πραγματικά αν ορισμένα σχόλιά μου ακούγονται αρνητικά για την χθεσινή στάση του Μίκη και του Γλέζου -δεν αντανακλούν γνώμη μου για το άτομό τους αλλά βαθύτερη σκέψη για την στιγμή. Δεν λέω ότι έπρεπε να πούνε Ναι, αλλά ότι και η παρουσία τους μόνο έξω από την βουλή άλλαξε την χροιά και την εστίαση της στιγμής από ρεαλιστική σκέψη σε κύκλους "αντίστασης", "λαός εναντίων φασισμού", και αυτό κατά την γνώμη μου την συγκεκριμένη στιγμή δεν εξυπηρέτησε τον Έλληνα Άνθρωπο ούτε την κοινωνία, έστω και θεωρητικά.

Να διευκρινίσω ότι το Όχι που προτείνω δεν είναι επειδή πιστεύω ότι δεν πρέπει να δεχτούμε το μνημόνιο, αλλά επειδή δεν πιστεύω ότι η οργάνωση της Ελληνικής κοινωνίας/κράτους και ο Έλληνας πολίτης μπορεί να το τηρήσει. Έχει διαφορά από το να λέω απλά Όχι. Αυτό που λέω είναι ότι θα έπρεπε να πούμε Ναι, αλλά δεν έχουμε την ικανότητα/δυνατότητα να το τηρήσουμε το Ναι τα επόμενα 8 χρόνια, οπότε "άντε να τελειώνουμε μια ώρα αρχύτερα". Δεν έχω όμως αυταπάτες για την καταστροφή που έρχεται ούτως ή άλλως.

Ποιά είναι η διαφορά, ρωτάς, με ή χωρίς μνημόνιο.
Με Ναι θα μπορεί ο κόσμος να κινείται στην ΕΕ χωρίς διαβατήρια, βίζες και άδειες εργασίας. Το χρέος θα γίνει βιώσιμο σε 8-10 χρόνια. Θα έχουμε πετρέλαιο και φάρμακα.
Με Όχι θα χρειαζόμαστε διαβατήριο, βίζα και άδειες εργασίας για να βγούμε έξω, τα οποία δεν θα μας δίνονται. Το χρέος θα το ξεπληρώσουμε σε ένα αιώνα, έχοντας παραδώσει το Αιγαίο, απομονωμένοι παντελώς και φτωχότεροι από την Αφρική, με μόνους φίλους το Ιράν και την Συρία.

Δηλαδή, στην τέλεια διύλιση, το Ναι απλά δίνει άλλους μερικούς μήνες ή κανένα χρόνο, σε όσους θέλουν και μπορούν να πάνε να ζήσουν αλλού και να πιαστούν εκεί γρήγορα. Η Ελλάδα είναι καμένη Γη για δεκαετίες ότι και να γίνει με οποιοδήποτε σενάριο.

υγ. Οι Ιταλοί τα '80 δεν χρωστούσαν 45.000 δολάρια κατά κεφαλή. Κάθε ομοιότητα δεν είναι τυχαία αλλά παραπλανητική και παραπληροφοριακή.

Roadartist είπε...

@ thinks : Φίλε Δημήτρη, προσωπικά πριν δυο χρόνια που μπήκαμε στην πολιτική του μνημονίου, ήμουν ξεκάθαρα αρνητική. Πίστευα και είχα πει, πως πρέπει όταν μπαίνεις σε μια τέτοια πολιτική :

1ον) να έχεις τη συμφωνία του κόσμου (π.χ. μέσω ενός δημοψηφίσματος, μη ξεχνάμε ότι ο Παπανδρέου κέρδισε τις εκλογές φωνάζοντας...πως 'λεφτά υπάρχουν' ενώ είχε συμφωνήσει με το ΔΝΤ, δηλαδή λέγοντας ψέματα. Κάκιστη αρχή για πολιτικό, έως και πολύ επικίνδυνη. Παραπλανάς τον κόσμο και μετά επιβάλεις τα χειρότερα μέτρα που έχουν τεθεί σε χώρα)

και 2ον) να διαπραγματευτείς ώστε τα χρήματα των δανείων να μη προορίζονται μόνο για πληρωμή τόκων αλλά και ανάπτυξη.

Επίσης πολύ βασικό, άμεση τιμωρία πολιτικών που εκμεταλλεύτηκαν δημόσιο χρήμα (siemens, βατοπαίδι, χρηματιστήριο, κλπ!). Τέλος πάντων, ειδικά το τελευταίο μπορεί να ισχύσει σε άλλη χώρα, όχι στην Ελλάδα.

Διαβάζοντας λοιπόν τους όρους, τα μέτρα και γνωρίζοντας τους Έλληνες πολιτικούς απελπίστηκα.
Είχα εκφράσει ανοικτά τις απόψεις μου και με αναρτήσεις και με σχόλια σε άλλα blogs, από κάποιους τότε θεωρήθηκα γραφική, μα τελικά επιβεβαιώνομαι δυστυχώς για μένα, την οικογένεια και τη χώρα μου.

Roadartist είπε...

Συνέχεια :
@ thinks :

Όταν δανείζεσαι και λες θα παλέψω, υποτίθεται πως θες να έρθεις σε ΡΗΞΗ με τα συμφέροντα,
θες να επενδύσεις στην παιδεία,
να δώσεις κίνητρα για δημιουργία και να αποπληρώσεις χρέη.
Να δώσεις άμεσα κίνητρα για ανάπτυξη.
Να εμπνεύσεις εμπιστοσύνη στον κόσμο να παλέψει για να αναπτυχθεί η χώρα, όχι να καταπνίξεις κάθε ιδιωτική πρωτοβουλία.

Εδώ τίποτα από αυτά δεν έγινε.

Ούτε έχω αυταπάτες ότι θα γίνει.
Όπως είναι η οικονομία μας, το πρώτο πράγμα που δεν κάνεις είναι η λιτότητα με παράλληλη υψηλή φορολογία. Φαντάζομαι πως και ένας πρωτοετής φοιτητής οικονομικών αυτό πρώτα μαθαίνει. Διάβασα τις προάλλες και ένα σχετικό άρθρο του Paul Krugman "Ζούμε το φιάσκο του δόγματος της λιτότητας", (εδώ: tvxs.gr/node/83532).

Όπως και πριν λίγες μέρες, σε άρθρο που αναφέρονταν στην 'απάτη' του δεύτερου μνημονίου, καθώς είναι αδύνατο να εφαρμοστεί στην πράξη. Πως γίνεται να γίνουμε ανταγωνιστικότεροι με συνεχείς περικοπές μισθών σε οικονομία που βασίζεται στην εσωτερική κατανάλωση, γίνεται να οδηγήσει σε ανάπτυξη; Πως θα αντέξει η οικονομία και μαζί ο κόσμος;

Την χρεοκοπία τώρα δεν την γλιτώνουμε.
Όμως πιστεύω ότι υπήρχαν τρόποι για να σωθεί η χώρα. Με πολύ αγώνα και με δημιουργία.
Και οι Έλληνες πιστεύω πως θα τα κατάφερναν.
Αρκεί να είχανε ένα πολιτικό αρχηγό, έναν ηγέτη που δε θα φοβόταν να χρησιμοποιήσει τα διαπραγματευτικά όπλα όταν τα είχε, να διεκδικήσει καλύτερους όρους και να έρθει σε ρήξη με τα συμφέροντα. Με αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή με λάθη τους, και όχι των πολιτών που υποφέρουν και συνεισφέρουν, να διογκωθεί το χρέος.

Εδώ διατηρούν θέσεις π.χ. στον ΟΣΕ σε περιοχές που δεν υπάρχουν τρένα και παράλληλα αφήνουν να καταστραφεί ο ιδιωτικός τομέας.



Όσο ψάχνεσαι τόσο δυσανασχετείς. Στη νέα δανειακή σύμβαση ψήφισαν κενά ποσά, ΧΧΧ. Και αναρωτιέμαι μόνο εγώ φρίττω; Δημοσιογράφοι ανέλυαν το μνημόνιο τις προηγούμενες μέρες, ένα δείγμα εδώ : http://thepressproject.gr/theme.php?id=12354
και αυτά σε μια κοινωνία που έχει ανάγκη για ανάπτυξη. Με αυτό το νέο μνημόνιο θα επιβαρυνθεί η οικονομία και θα αυξηθεί το χρέος. Πιστεύω πως όχι απλά δεν γλιτώνουμε, αλλά πως επιταχύνεται η άτακτη χρεοκοπία. Και τώρα θα είναι πιο εφιαλτική.

Με τις κινήσεις του Θεοδωράκη πάντα ήμουν επιφυλακτική. Δεν πάω σε καλέσματα. Η χτεσινή μέρα όμως ήταν σημαδιακή και κρίσιμη.

Όσον αφορά τον Μανώλη Γλέζο, έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στο πρόσωπο και στην ιστορία του, η οποία δεν εξαντλείται μόνο στο κατέβασμα της σημαίας. Έχει κάνει μεγάλο έργο και μετέπειτα. Π.χ. δημιουργία βιβλιοθηκών ανά την Ελλάδα, πρωτοποριακά έργα ως πρόεδρος στην κοινωνία της Νάξου, μέχρι και την πρωτοβουλία της διεκδίκησης των γερμανικών αποζημιώσεων, κάτι που έπρεπε να έθετε και ένας πολιτικός στο τραπέζι, αν είχε τα κότσια, αλλά τι συζητάμε...

ΥΓ τώρα πρέπει εγώ να σου ζητήσω συγνώμη για το σεντόνι και πόσα πολλά ακόμη θα ήθελα να σου γράψω.

Φεύγω, πάω να επιστρέψω κάποια βιβλία που έχω δανειστεί. Τα λέμε αργότερα.

Roadartist είπε...

@ μπαξ : δε γνωρίζω το συγκεκριμένο περιστατικό, αλλά πάντα η βία βοηθάει το κράτος ως παραπλάνηση προς τα γεγονότα. Όπως ότι σήμερα αντί να μιλάμε για το αύριο, τα μέτρα, τις συνέπειες τους, κάποιοι μιλάνε για τα χτεσινά επεισόδια - όπως και εχτές το βράδυ αντί να μας νοιάζουν π.χ. οι διαγραφές βουλευτών, το τι επέρχεται.

iLiAs είπε...

απο τους λιγους εκλεκτους, που μας εμειναν ακομα..


καλη βδομαδα Αρτιστα :)

dyosmaraki είπε...

O Θεοδωράκης και ο Γλέζος είναι δύο μορφές που απέδιξαν με την ίδια τη ζωή τους τι σημαίνει αγωνίζομια για να προασπίσω τα συμφέροντα του τόπου μου. Εχουν περάσει εξορίες και φυλακές και έχουν ζυμωθεί μέσα από τον αγώνα τους. Πιστέυω ότι νοιώθουν προδομένοι να μένουν αμέτοχοι σε έναν τόπο όπου καταλύονται κάθε μέρα τα δικαιώματα για τα οποία κατέθεσαν την ίδια τη ζωή τους. Για αυτό πιστεύω ότι παρά την ηλικία τους προσπαθούν να στείλουν μηνύματα του στυλ : μη αποδέχεστε άκριτα ότι σας λένε, λειτουργήστε με κριτικό πνεύμα και διεκδικείστε. Κανείς νομίζω δεν μπορεί να υπερβεί τη θέση και τον σεβασμό που του έδωσε η ιστορία. Ζωντανά παραδείγματα προς μίμηση αποτελούν.

thinks είπε...

Αγαπητή μου φίλη, τελικά συμφωνούμε, ως συνήθως... και συμφωνούμε σε κάθε φράση που έγραψες.

Τον Σεπτέμβριο του 2009 δεν είχα μπλογκ, αλλά μόλις είδα το τελευταίο ντημπέητ άρχισα να φωνάζω προς θεού μην ψηφίσει κανένας Παπανδρέου, αεροβατικά ψέματα λέει. Εγώ τότε τι ήμουνα, Κασσάνδρα; ο Καραμανλής την έκανε και έφυγε με ένα πολύ έξυπνο κόλπο: είπε την αλήθεια ξέροντας ότι δεν θα τον πιστέψει κανείς και ότι θα χάψουνε τον λεφτά υπάρχουνε.

Έγιναν ΟΛΑ τα λάθη που απαριθμείς, και εγώ σε κάθε στιγμή, ιδίως επείγουσες στιγμές, δεν κοιτάω ποιός και τι φταίει αλλά "τι κάνουμε τώρα και αύριο" (χρησιμοποιώντας το τι φταίει σαν γνώμονα προς αποφυγή). Και, μετά από λάθος επιλογές επί λάθος επιλογών, και αδιόρθωτα συστήματα και μαριονέτες "διαπραγματευτές", φτάσαμε στο σημερινό "τι κάνουμε σήμερα και αύριο", και τώρα πια, σήμερα, δεν υπάρχει πια απάντηση που θα φέρει καλύτερο αύριο από οποιαδήποτε άλλη.

Δεν πρέπει ποτέ να σταματάει κανείς να αγωνίζεται, ποτέ να μην παραδίδει τα όπλα, όμως πρέπει και να ξέρει πια είναι η τελική στιγμή από την οποία μόνο με αναγέννηση θα υπάρξει πάλι ζωή, και για να φτάσουμε στην γέννηση πρέπει πρώτα να περάσουμε από τον θάνατο.

Δεν είμαστε ακόμα στην τελική-τελική στιγμή γιατί αγοράσαμε χρόνο με το τελευταίο Ναι. Πόσο χρόνο; ίσως και βδομάδες μόνο. Ίσως και λιγότερο. Η ατομική επιβίωση σε αυτήν πλέον την στιγμή δεν είναι εγωιστική... είναι επιβεβλημένη. Κάποιοι πρέπει να επιβιώσουν για το αύριο, έστω και μακριά... όπως έκαναν σε κάμποσες στιγμές τα τελευταία 180 χρόνια...

Eva Psarrou είπε...

Αν όλα αυτά λέγονται δημοκρατία, τότε εγώ είμαι ο Ναπολέων...

zoyzoy είπε...

Μόνο απ'την αντιμετώπιση αυτών των ανθρώπων φαίνεται ο φασισμός της κυβέρνησης.
Έχουν αφήσει έργο και ιστορία πίσω τους και θα'πρεπε να τους σέβονταν α μη τι άλλο!
Αίσχος και ντροπή!

maviakoufetaria είπε...

Μεγάλη ιστορική μορφή της νεότερης ελληνικής ιστορίας.Η αστυνομία δεν γνωρίζει καν ούτε έχει κοιτάξει βιβλία ιστορίας για να μάθει ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος! Απαράδεκτη συμπεριφορά του κράτους.

k είπε...

έχω μελανιασμένο μπράτσο από μάγκα ματατζή. βγάζαμε γυναίκα λυπόθημη και εξακολουθούσαν να ρίχνουν δακρυγόνα. φώναξα αλήτες. χρειάστηκε να περάσουμε αναμεσά τους για να φτάσουμε στο πεζοδρόμιο να μην την ποδοπατήσουν. περνώντας με χτύπησε. στεγνά. δεν κουνήθηκα. σάστισε. δε φοβόμαστε πια.
ξέρεις, ξέρω, ξέρουν όλοι πια. ελπίζω να χρησιμοποιήσουμε το χθεσινό για ένα βήμα παρακάτω. να αναλάβουμε την ιστορική ευθύνη του παρελθόντος μας.

Άστρια είπε...

Πραγματικά ήταν μία συγκλονιστική στιγμή. Δεν είχα κατέβει, όμως ευχαριστώ από το βάθος της καρδιάς όλους όσους ήταν εκεί. Όμως αυτή ακριβώς τη στιγμή που είδα χθες στην τηλεόραση όπως και την άλλη που ερχόταν ο Μίκης υποβασταζόμενος, είναι που μου ζέσταναν την καρδιά που με έκαναν περήφανη και μου έδωσαν ελπίδα, γιατί ένοιωσα ότι η Ελληνική Ψυχή ζει, αγωνίζεται κοιτώντας τους απέναντι με ψηλά το κεφάλι, με καθαρό βλέμμα και άρθρωση λόγου και έχει τεράστια δύναμη, ότι το παιχνίδι δεν χάθηκε ακόμα.

Διάβασα τα σχόλια που προηγήθηκαν και ιδιαίτερα τον διάλογο με τον thinks, και βρήκα σ' αυτές τις αλληλοαπαντήσεις σας και δικές μου σκέψεις, αναπάντητα ερωτήματα, απαντήσεις.

Ναι, είσαι τυχερή που είδες που συμμετείχες από κοντά σ' αυτή τη στιγμή.

Να είσαι καλά, σε φιλώ

Άστρια είπε...

@ Κ, να είσαι καλά για όσα έγραψες, για όσα έκανες, σ' ευχαριστώ!

Flora είπε...

Συμφωνώ απόλυτα road.
Δεν έχουμε δημοκρατία.
Είναι απόλυτα αδίστακτοι
και διεφθαρμένοι.

Δεν νομίζω ότι κάνουμε άσχημα εμείς.
Εμείς θα φωνάζουμε.
Κι ας μας ρίχνουν δακρυγόνα.

Ας μείνουμε όλοι ενωμένοι στις επάλξεις.
Κι αν τους περάσει...
εμείς τουλάχιστον θα έχουμε κάνει το χρέος μας.
ΑΣ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΕΝΩΜΕΝΟΙ.
Αγώνας μέχρις εσχάτων...
Ή αυτοί
ή εμείς.
Κυρίως
πρέπει να σκεπτόμαστε
ή αυτοί
ή τα παιδιά μας...

Διονύσης Μάνεσης είπε...

Καλησπέρα,
Πέρα από τις θέσεις, τις εκτιμήσεις, τα δίκια, τα άδικα.
Είδα κι εγώ τη στιγμή που ξεχώρισες με δάκρυα στα μάτια. Για τον άνθρωπο που πέρα από κάθε λογικό δεδομένο συνεχίζει να παλεύει. Για την προσήλωση στο υψηλό, στο ιδανικό, στον άνθρωπο.

Τι κρίμα να υπάρχουν τόσοι κοπανατζήδες από αυτού του είδους τα ανεπανάληπτα μαθήματα..

Σ' ευχαριστούμε - πάντα..

habilis είπε...

Χτες ο κόσμος ήταν λίγος.
Λίγος σε σχέση με την οικονομική βαρβαρότητα που βιώνει ο τόπος.

Το "όλοι στους δρόμους" έβγαλε στο δρόμο κάθε καρυδιάς καρύδι άνεργους,πυρομανείς,κατσαπλιάδες,απελπισμένους,
κομματόσκυλα,πεινασμένους,
οραματιστές,αργόσχολους,αγωνιστές κλπ.

Το βιντεάκι ήταν μία φρίκη.

Ολοι έχουν αναγνωρίσει το μεγαλείο του Γλέζου.

Τα τρία λεβεντόπαιδα της αριστεράς που κορδώνονταν πίσω από τον Μανώλη για ένα τηλεοπτικό πλάνο ήταν η πραγματική τραγωδία.

Roadartist είπε...

@ iLiAs : Καλησπέρα Ηλία, όντως είναι από τους λίγους. Καλό βράδυ να έχεις.

Roadartist είπε...

@ dyosmaraki : Έχεις απόλυτο δίκιο. Βλέπουν οι άνθρωποι να έρχονται ξανά στιγμές σαν αυτές που έζησαν νέοι. Αγωνίστηκαν, εξορίστηκαν, φυλακίστηκαν, και βλέπουνε την Ελλάδα σε πιο κρίσιμα επικίνδυνες καταστάσεις. Νιώθουν να απειλείται η δημοκρατία και η ελευθερία. Τι απειλείται δηλαδή, την χάσαμε ξανά.

Roadartist είπε...

@ thinks : Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός. Δύσκολα αυτοί που μας έφεραν έως εδώ, θα αλλάξουν νοοτροπία. Δεν το έκαναν από τόσο καιρό, δε θα το κάνουν σίγουρα τώρα. Επίσης κάτι σημαντικό, όλο αυτό το διάστημα δεν ακούστηκε ούτε μια συγνώμη, μια παραδοχή των λαθών. Μόνο ότι παρέλαβαν μια κατάσταση από προηγούμενη κυβέρνηση, λες και ήρθανε από το διάστημα. Όλοι τους. Εγκληματικά λάθη, και επιπλέον όταν θες να διαδηλώσεις, να αντιμετωπίζεις απρόκλητη βία. Να θέλουν να φιμώσουν τόσο προκλητικά άλλες φωνές. Δε θα τελειώσει καλά ότι ζούμε τώρα Δημήτρη.

Επίσης, διάβασε περί εξόδου από το ευρώ και 'αναπτυξιακής' λειτουργίας του Μνημονίου. Δεν ακούστηκε: http://www.koutipandoras.gr/?p=15457

Η κούραση από όσα ζούμε εδώ είναι μεγάλη. Φυσικά και σκέφτομαι αυτό που λες. Η κατάσταση είναι παρανοϊκή, από διάφορες οπτικές πλέον. Όλα ανατρέπονται. Και δε μου αξίζουν όλα αυτά. Δεν είναι όμως εύκολη η απόφαση. Εδώ έχω τη ζωή μου, τους φίλους μου, την οικογένεια μου, η οποία δεν θα περάσει καθόλου εύκολα και δεν μου είναι εύκολο να την παρατήσω, να φύγω. Διάφορα οικογενειακά θέματα, για την ακρίβεια με χρειάζονται. Μακάρι να μπορέσω να βοηθήσω την πατρίδα μου, μακάρι, αλλά έτσι εφιαλτικά που όλα γίνονται, δε ξέρω κατά πόσο θα μπορέσω να το πράξω. Δεν ξέρω ειλικρινά τι είναι καλύτερο. Ευχαριστώ. Καληνύχτα φίλε Δημήτρη :)

Roadartist είπε...

@ Eva Psarrou : Δεν έχουμε δημοκρατία. Όσοι βρεθήκαμε στο δρόμο το νιώσαμε απόλυτα.



@ zoyzoy : Ακριβώς. Επίσης και στην Βουλή δεν τους δόθηκε χρόνος να μιλήσουν. Είναι τραγικά όλα αυτά, δεν νοούνται σε δημοκρατία, δεν έχουμε όμως δημοκρατία. Καλό βράδυ.

Roadartist είπε...

@ maviakoufetaria : Δεν υπάρχουν λόγια για όσα έγιναν και τη χτεσινή μέρα στο κέντρο. Οι άνθρωποι είναι πραγματικά κομπλεξικοί και άρρωστοι.



@ k : σε σκέφτηκα σε κάποια φάση. Πάρα πολύ βία, αναίτια, δίχως πρόκληση. Πολύ μίσος από τα ΜΑΤ, εντεταλμένοι να διαλύσουν τον κόσμο.

Δες αυτό το βίντεο :

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=aWEVNGcwInE

Roadartist είπε...

@ Άστρια : Ένιωσα ικανοποίηση που παραβρέθηκα Άστρια.
Αλλά όμως όχι τυχερή, καλύτερα να μην υπήρχε λόγος να ζω αυτά. Μακάρι να ήταν όλα διαφορετικά στη χώρα μου, και να μιλούσαμε για θέατρο, για βιβλία, για ταξίδια, για δημιουργία, όμορφα χαρούμενα πράγματα. Μακάρι το μέλλον να ήταν γεμάτο πολύχρωμα σχέδια, γεμάτο με οράματα, όνειρα. Τώρα ξαφνικά, όλα κόβονται στη μέση, όλα θα ανατραπούν και δε ξέρω που θα μας οδηγήσουν όσα πρόκειται να συμβούν.

Μακάρι να πέφταμε όλοι με τα μούτρα στη δουλειά για να φτιάξουμε τη χώρα, αυτό θέλω να κάνω. ΘΕΛΩ να αγωνιστώ για να γίνει κάτι καλό, δεν είναι τρομερό να σε σπρώχνουν στο αντίθετο;
Μπήκαμε σε περίεργα μονοπάτια.

Μπράβο στην Κ, και σε όλους ανεξαρτήτως ηλικίας που βρέθηκαν εχτές στο δρόμο, ήταν πάρα πολλοί.

Roadartist είπε...

@ k : Πως νιώθεις σήμερα μετά από όλη αυτή τη βία; Εγώ εχτές το βράδυ δεν μπορούσα να κοιμηθώ.
Με πήρε ο ύπνος κατά τις 4,30πμ :(

Roadartist είπε...

@ Flora : Έχουμε κάνει λάθος που τους έχουμε ανεχτεί τόσο καιρό, μα και τι άλλο μπορεί να γίνει; Πως θα αλλάξει αυτό το σύστημα; Πως να το πολεμήσεις; Είναι τόσο βαθιά ριζωμένο και διεφθαρμένο. Πότε θα αφεθούν νέες δυνάμεις να παλέψουν σε αυτό τον τόπο; Φαίνονται όλα αδιέξοδα. Και ίσως η μάχη ήδη χαμένη για αυτή τη χώρα. Καλό βράδυ.

Roadartist είπε...

@ Διονύσης Μάνεσης : Είναι όντως ένα μάθημα. Ζωής, αξιών. Εκεί καταλαβαίνεις αρκετά πράγματα.
Θυμήθηκα τώρα την γιορτή του σχολείου σας στο Μουσείο Μπενάκη, που ήταν καλεσμένος ο Μ.Γλέζος.
Πόσο άλλες εποχές τότε, λίγα χρόνια πριν, όμως εντελώς άλλες. Δύσκολα, αλλά όμως διαφορετικά.
Να σου τη θυμίσω;
Τότε με είχατε συγκινήσει, και εσύ και οι μαθητές σου :

http://roadartist.blogspot.com/2009/03/blog-post_22.html

Να είσαι καλά Διονύση,
καλό βράδυ.

Roadartist είπε...

@ habilis : Ήσουν εκεί; Ο κόσμος ήταν πιο πολύς από κάθε άλλη φορά. Πάρ'όλο που έκαναν τα πάντα για να τον διαλύσουν, να φαίνεται λίγος στη tv. Μάλιστα ενώ άλλες φορές ο κόσμος μαζεύεται κατά τις 18,30, εχτές η Βουλή ήταν γεμάτη από τις 17,00 και πάρ'όλη την αναίτια ρήξη χημικών, οι περισσότεροι δεν έφευγαν.
Έμειναν μέχρι αργά το βράδυ, αν και όσα έγιναν στους δρόμους ήταν απίστευτα βίαια. Ψάξε στο ίντερνετ έχουν ανέβει βίντεο.
Επίσης διαφωνώ απόλυτα, δεν ήταν μπαχαλάκηδες, ήταν άνθρωποι κάθε ηλικίας, νοικοκυρές, συνταξιούχοι, φοιτητές, νέοι, είδα και ανάπηρους... Εχτές έγινε αυτό ακριβώς που λέει μια συνblogger, Μας κουκούλωσαν οι κουκουλοφόροι :

http://ange-ta.blogspot.com/2012/02/blog-post_7751.html

Συμφωνώ για την αδιαμφισβήτητη αξία του Γλέζου, τι να πούμε εμείς για τέτοιους γίγαντες.
Τώρα για "τα λεβεντόπαιδα του βίντεο", τι να σου πω, με τόση κούραση και θλίψη που αισθάνομαι, νομίζω πως τέτοιες ώρες και μπροστά σε ότι έρχεται, δε με ακουμπούν καθόλου. Καλό βράδυ.

habilis είπε...

Ετυχε να είμαι σε κινητοποιήσεις που υπήρξε νεκρός.

Ετυχε να είναι ο διπλανός μου και ήταν νέος .

Καμιά φορά κάποια πράγματα δουλεύουν καταλυτικά για όλη τη ζωή.

Αυτές οι κινητοποιήσεις έκτοτε μου φαίνονται γελοίες.

Όχι πάντα γιατί άλλες φορές βλέπω την ορμή ανθρώπων,και δεν θέλω να πνίξω κάτι που είχα και έχασα τώρα.

Roadartist είπε...

@ habilis : Λυπάμαι πολύ για αυτό που έζησες, οδυνηρό. Από καθαρή τύχη δεν είχαμε θύματα. Τόσο τώρα, όσο και στις κινητοποιήσεις του Ιουνίου. Φοβάμαι πως θα υπάρξουν. Η βία τους είναι πραγματικά απίστευτη. Με μίσος.
"Πες μου παππού, αυτός ο κόσμος πάει πού;" : http://urlmin.com/bp6
Ενδεικτικά διάφορα βίντεο, υπάρχουν στο ίντερνετ : http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=aWEVNGcwInE

Στο πρώτο σχόλιο παρακινείς τον κόσμο να κατέβει για την "οικονομική βαρβαρότητα που βιώνει ο τόπος", σε αυτό λες "αυτές οι κινητοποιήσεις έκτοτε μου φαίνονται γελοίες". Αν φαίνονται δίχως παλμό, εχτές ίσχυε ακριβώς αντίθετο. Δυστυχώς είχε πολύ βία. :( Και φοβάμαι πως έρχονται χειρότερα, με την πολιτική της εξαθλίωσης που ακολουθεί. Δυστυχώς τα ΜΑΤ δεν καταλαβαίνουν πως είναι "αδέλφια" με τον κόσμο και όχι εχθροί. Μακάρι να μην χρειάζονταν όλα αυτά. Καλό βράδυ.

Ερατώ είπε...

Μπράβο τους!
Άπό τους λίγους ανθρώπους που δεν άλλαξαν την ανθρωπιστική στάση ζωής μέσα στο χρόνο...πραγματικά είναι συγκινητικές οι πράξεις τους.
Σεβασμός και τιμή...πολύ σωστά τα λες!

roadartist είπε...

@ Ερατώ : Η ανθρωπιστική στάση που δεν έχουμε σήμερα ως κοινωνία και πρέπει να ξαναβρεθεί. Τουλάχιστον σεβασμό και τιμή! Καλό μεσημέρι.

kostas είπε...

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ.
Ο OLDBOY ΕΓΡΑΨΕ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ, ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΩ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΟΥ.

ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΟΛΟ :

http://old-boy.blogspot.com/2012/02/blog-post_14.html

ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΟΥ :

* Στην οδύνη τους για τον πολιτισμό μας και την αγωνία τους για τον τρόπο με τον οποίο θα συμβιώνουμε στις πόλεις μας, δεν συμπεριλαμβάνεται ο πόνος και η αγωνία για τα δακρυγόνα στον Μίκη Θεοδωράκη. Γιατί όπως έχει διευκρινιστεί και σε παρόμοιες περιπτώσεις στο παρελθόν, άνθρωποι της ηλικίας του Γλέζου και του Μίκη δεν έχουν καμία δουλειά να πάνε να παριστάνουν τα τζόβενα σε διαδηλώσεις.
Αυτά που κάνουν είναι λαϊκισμοί και εύκολοι συναισθηματισμοί, με τους οποίους ταϊζουν ένα λαό πολιτικά, πνευματικά και πολιτιστικά καθυστερημένο.
Ευτυχώς οι σύγχρονοι άνθρωποι του πολιτισμού, αγαπούν τη Δύση, τον Ορθό Λόγο και τη νηφάλια αποτίμηση των πραγμάτων, και η διαφορά τους με τα δυο ξεκουτιασμένα γεροντοπαλίκαρα της παλιάς Ελλάδας, της Ελλάδας της δραχμής και της τσάμπα μαγκιάς, μιλάει από μόνη της.

pAnOs είπε...

΄΄Ο Ρασκόλνικοβ δεν ήξερε πως η καινούργια ζωή δε θα το δίνονταν χωρίς αντάλλαγμα , πως θα’χε να πληρώσει ακριβά για να την αποχτήσει , πως θα του κόστιζε πολλές στεναχώριες , πολλά βάσανα ….΄΄

( μήπως όταν αγωνιζόμαστε για μια καινούρια …ζωή…. πρέπει να θυμόμαστε …την παραπάνω παράγραφο!!!!..... )

…..μάτωσε η ψυχή μου με την καμένη Αθήνα….νιώθω σαν να έχασα κάποιόν αγαπημένο φίλο.... …ζητώ συγγνώμη για αυτή την δημόσια λύπη …αλλά νιώθω ότι πρέπει να την μοιραστώ μαζί σας….σε ευχαριστώ πάντα r/a για την υπομονή που δείχνεις με όλα τα σχόλια μου …

k είπε...

@Roadartist
ταραγμένη και κενή ήμουν χθες. και θυμωμένη. θυμό όμως που δεν εφυσηχάζεται. το μυαλό δουλεύει σε απίστευτους ρυθμούς από προχθές. κοιμάμαι τα βράδια. πολλά όνειρα. πολλά. είμαι ξύπνια και όταν κοιμάμαι. διαβάζω συνεχώς. ότι είδηση περνάει διαβάζω. δημοσιεύω (το facebook και το twitter δεν είναι άχρηστα τελικά), στέλνω mail... προσπαθώ να αφυπνίσω, να εξηγήσω σε αυτούς που δεν είδαν από κοντά, σε αυτούς που πιστεύουν ακόμα τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα την πραγματική αλήθεια. αν τον Απρίλιο βγουν πάλι γομάρια στη βουλή θα είμαι υπεύθυνη. τηεφωνώ στους δικούς μου στην επαρχεία και εξηγώ. να ξυπνήσουν όλοι.
και το σημαντικό είναι πως βλέπω πως δεν παλεύουμε λίγοι πια. είμαστε περισσότεροι και πρέπει να γίνουμε ακόμη πιο πολλοί.
ξυπνητήρι αυτές τις μέρες. ;)

Διονύσης Μάνεσης είπε...

Αχ! Αν θυμάμαι, λέει! Τόση συγκίνηση ξεχνιέται εύκολα;
( Αναφέρομαι στη συγκίνηση από την παρέμβαση του Γλέζου στην παράσταση. Όποτε βρεθούμε, να σου δώσω το βιντεάκι. Νομίζω το δικαιούσαι και με το παραπάνω:-) )

Κι όπως το λες: Άλλες εποχές. Τουλάχιστον στην αίσθηση δυναμισμού που στεκότανε στη φόδρα τέτοιων στιγμών: ο φωτεινός λόγος του Ρίτσου, ο δυναμισμός των παιδιών, το περιθώριο που έβρισκε να ακουμπήσει η ελπίδα - ένα περιθώριο που τείνει να εξαφανιστεί σήμερα. Ή όχι;
( Πες όχι, πες όχι..)

Roadartist είπε...

@ kostas : Πολύ καλά τα λέει, ε ναι απόλυτο δίκιο έχει στο υστερόγραφο, έτσι δεν είναι μια μερίδα κόσμου; Να είσαι καλά, ευχαριστώ.

Roadartist είπε...

@ pAnOs : Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τις λέξεις που άφησες. Πολύ εύστοχες. Ντοστογιέφσκι;
Μα τι λες για "υπομονή"; Εγώ σε ευχαριστώ για τα όμορφα σχόλια, και να ξέρεις όταν μοιράζεσαι με κάποιον τη λύπη σου, παίρνεις και δίνεις δύναμη.

υγ Ήταν τόσο όμορφες οι λέξεις που τώρα σκέφτομαι τι μου άρεσε να τις αναρτήσω :)

Roadartist είπε...

@ k : Έτσι ακριβώς είμαι μήνες τώρα. Μήνες να διαβάζω συνέχεια, ενημερώνομαι, κατέβαινα καθημερινά σύνταγμα, να προσπαθώ να σκεφτώ τρόπους να αλλάξει η όλη κατάσταση, ακόμη τώρα έτσι συνεχίζω. Καθόλου εύκολο, μάλλον ψυχοφθόρο. Αισθάνομαι πως δεν μας άφησαν να παλέψουμε για να διορθώσουμε όλα αυτά. Που ξέρεις όμως κάτι ίσως αλλάξουμε. Πάντως έρχονται μέρες πρωτόγνωρες.
Δε σταματάμε. Καλό ξημέρωμα.

Roadartist είπε...

@ Διονύσης Μάνεσης: μμμμ ναι.... :) Εντάξει η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία και εμείς είμαστε ακόμη εδώ, ζωντανοί, προβληματιζόμαστε, δεν έχουμε πέσει με όλα όσα συμβαίνουν, οπότε η ελπίδα είναι εδώ. Το θέμα είναι να συνεχίσει να είναι, όσο και να θέλουν συνεχώς να την σκοτώσουν.

Related Posts with Thumbnails