Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2011

Μαρία Κάλλας

Μαρία Κάλλας
(2 Δεκεμβρίου 1923-16 Σεπτεμβρίου 1977)

Ένα από τα σπουδαιότερα καλλιτεχνικά φαινόμενα του 20ου αιώνα, η κορυφαία υψίφωνος και γνωστή παγκοσμίως ντίβα της όπερας Μαρία Κάλλας γεννήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 1923 και πέθανε σαν σήμερα στις 16 Σεπτεμβρίου 1977. 

Η Καικιλία Σοφία Άννα Μαρία Καλογεροπούλου, όπως ήταν το πραγματικό της όνομα, άφησε ως παρακαταθήκη μια πορεία που σημαδεύτηκε από μεγάλες επιτυχίες σε όλα τα σημαντικά λυρικά θέατρα του κόσμου (Il Teatro alla Scala di Milano, Metropolitan Opera of New York, Covent Garden, Lyric Theatre of Chicago, κ.λπ.), εκδηλώσεις λατρείας από το κοινό, αλλά και μεγάλες απογοητεύσεις στα τελευταία χρόνια της ζωής της. 
«...είναι πολύ παράξενο συναίσθημα να είμαι ζωντανός μύθος, ενώ βρίσκομαι ακόμη στη γη. Ίσως θα ήταν καλύτερο αν όλοι αυτοί οι άνθρωποι που θαυμάζουν τη φωνή μου, αποφάσιζαν να με θεωρούν αθάνατη μετά το θάνατό μου. Αν γινόταν αυτό θα καθόμουν πάνω σε κάποιο σύννεφο, θα κοίταζα κάτω και θα απολάμβανα το θέαμα αντί να κάθομαι και να ανησυχώ αν θα καταφέρω να βγάλω τις ψηλές μου νότες...» (Μ.Κάλλας)

Παρά το αντισυμβατικό του χαρακτήρα της, που κατά καιρούς της δημιούργησε δυσκολίες, άρχισε από νωρίς να δίνει παραστάσεις στα μεγαλύτερα ιταλικά λυρικά θέατρα. Η γνωριμία της με τον καλλιτεχνικό διευθυντή της Αρένας της Βερόνα Τζοβάννι Τζενατέλλο, την οδηγεί στην Ιταλία. Εκεί στις 3 Αυγούστου 1947 κάνει την πρώτη της εμφάνιση στην Αρένα της Βερόνα με τη "Τζοκόντα" του Αμιλκάρε Πονκιέλι. Τον ίδιο χρόνο ερμηνεύει την Ιζόλδη από το "Τριστάνος και Ιζόλδη" στη Βενετία υπό την καθοδήγηση του μαέστρου Τούλιο Σεραφίν.

Συνάμα έρχεται και η γνωριμία της με τον μουσικόφιλο Ιταλό βιομήχανο Τζοβάννι Μπατίστα Μενεγκίνι, με τον οποίο παντρεύονται στις 21 Απριλίου 1949. Ο Μενεγκίνι έχοντας και ρόλο μάνατζερ άσκησε καταλυτική επιρροή στην καριέρα της, υποβάλλοντάς την σε δίαιτα με σκοπό να αποκτήσει καλύτερη εμφάνιση και αποτρέποντάς την από κάθε βιοτική ενασχόληση με την οικονομική κάλυψη, που της παρείχε. Έτσι τον ίδιο χρόνο κάνει καλλιτεχνικές εμφανίσεις στο Μπουένος Άιρες και το 1950 στο Μεξικό.


«Α, ένα τρομερό δέος. Η ευφορία εκρήγνυται πάνω σε εκείνα τα τζάμια στο σκοτάδι. Αλλά μια τέτοια ευφορία που σε κάνει να τραγουδάς με τη φωνή σου είναι μια επιστροφή από το θάνατο. Για μένα υπάρχει ένα κενό στο σύμπαν, ένα άνοιγμα στο σύμπαν, και συ τραγουδάς από εκεί...» (Π.Π. Παζολίνι)


Στις 27 Οκτωβρίου 1956 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης ως "Νόρμα" στο ομώνυμο έργο του Μπελλίνι. Στις 5 Αυγούστου 1957 επιστρέφει στην Αθήνα και εμφανίζεται στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών. Δύο μήνες πριν είχε γνωρίσει τον εφοπλιστή Αριστοτέλη Ωνάση. Η γνωριμία τους θα εξελιχθεί σε μία από τις πλέον συζητημένες σχέσεις στην ιστορία.


Το 1960 τραγουδά στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου "Νόρμα". Το 1962 επανέρχεται στη Σκάλα του Μιλάνου και αποθεώνεται σαν "Μήδεια" σε σκηνοθεσία Αλέξη Μινωτή και κοστούμια Γιάννη Τσαρούχη. Τον Ιανουάριο του 1964 πείθεται από το Φράνκο Τζεφιρέλι να συμμετάσχει σε μία νέα παραγωγή της "Τόσκα" στη σκηνή του Κόβεντ Γκάρντεν (Covent Garden). Η παράσταση εκθειάζεται από τους κριτικούς ενώ ακολουθεί την ίδια χρονιά νέος καλλιτεχνικός θρίαμβος στην Όπερα των Παρισίων με τη "Νόρμα". Παρά τα φωνητικά προβλήματα που έχει αρχίσει να αντιμετωπίζει, το παρισινό κοινό την αποδέχεται θερμά.

TOSCA

Στις 5 Ιουλίου 1965 εμφανίζεται για τελευταία φορά σε παράσταση όπερας στο Κόβεντ Γκάρντεν με την "Τόσκα" σε σκηνοθεσία Φράνκο Τζεφιρέλι. Στα 1966 απεκδύεται την αμερικανική υπηκοότητα και λαμβάνει την ελληνική. Με αυτή της την ενέργεια λύεται και τυπικά ο γάμος της με το Μενεγκίνι. Πλέον ελπίζει ότι ο Αριστοτέλης Ωνάσης θα της ζητήσει να παντρευτούν κάτι που τελικά δε γίνεται μια και στις 8 Ιουλίου 1968 ο Έλληνας μεγιστάνας παντρεύεται τη χήρα του Αμερικανού Προέδρου Κέννεντυ, Τζάκυ. Αυτή του η πράξη βυθίζει σε κατάθλιψη την κορυφαία υψίφωνο.

Άρια «Casta diva (Αγνή θεά)» από την όπερα NORMA (Νόρμα)

Το 1969 γυρίζει σε ταινία τη "Μήδεια" του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Πιερ Πάολο Παζολίνι. Η ταινία δεν έχει τύχη στις κινηματογραφικές αίθουσες. Στις 25 Μαΐου 1970 μεταφέρεται στο νοσοκομείο και γίνεται γνωστό ότι επεχείρησε να αυτοκτονήσει λαμβάνοντας μεγάλη δόση βαρβιτουρικών.
Το 1973 σκηνοθετεί στο Τορίνο μαζί με τον Τζουζέπε ντι Στέφανο το έργο "Σικελικοί Εσπερινοί" (I Vespri Siciliani) και την ίδια χρονιά ξεκινά μαζί του μια παγκόσμια καλλιτεχνική περιοδεία. Στις 8 Δεκεμβρίου η Κάλλας τραγούδησε στην Όπερα των Παρισίων, όπου το κοινό την κάλεσε στη σκηνή 10 φορές καταχειροκροτώντας την. Η τελευταία της εμφάνιση έγινε στην Σαππόρο της Ιαπωνίας στις 11 Δεκεμβρίου 1974.
«...η Κάλλας ήταν η πρώτη -και τελευταία μέχρι στιγμής- σοπράνο που ξεπέρασε τα όρια της τέχνης της, και καθιερώθηκε ως η πριμαντόνα σταρ που έφερε την όπερα κοντά στην αντίληψη των μαζών...» (Φράκο Τζεφιρέλι)

Απομονωμένη στο διαμέρισμά της στο Παρίσι, γεμάτη φοβίες και ανασφάλειες, χωρίς προοπτική που θεωρούσε αντάξια του παρελθόντος της, η Κάλλας άφησε τον εαυτό της να εθισθεί στη χρήση διαφόρων φαρμάκων, τα οποία πιθανόν συνέβαλαν στον ξαφνικό της λυτρωτικό θάνατο.

Η Μαρία Κάλλας πέρασε στην αιωνιότητα στις 16 Σεπτεμβρίου 1977 στο Παρίσι. Η σωρός της αποτεφρώθηκε και κατά την επιθυμία της σκορπίστηκε στα νερά του Αιγαίου.


Πηγές, ενδιαφέρουσες ιστοσελίδες :

39 σχόλια:

ξωτικό είπε...

Eεε δεν θα κοιμηθώ σήμερα ....

Αυτό το πλάσμα μου προξενεί αφάνταστη συγκίνηση .
Την casta diva της θεωρώ ό,τι πιο θεϊκό έχω ακούσει στην ζωή μου.
Και σαν γυναίκα νοιώθω μια απίστευτη τρυφερότητα και μελαγχολία για την ζωή της .

(Τι σύμπτωση το απόγευμα διάβαζα ένα λεύκωμα για τον Τσαρούχη και έγραφε : "σεβάστηκα την Επίδαυρο γι αυτό κατέβηκα μόνο με την Κάλλας.")

Θα μελετήσω την ανάρτηση αύριο.
Να'σαι καλά που μας το θύμησες ,να χαίρεται απ'το συννεφάκι της.....

Καληνύχτα μικρό μου !!

Ανώνυμος είπε...

Η απόλυτη... DIVA!

Θεά.... Την ευχαριστούμε...

kostas είπε...

Ένα ακομη roadartistiko Αφιερωματικο post, bravo! ;)

Ειχες καιρο να ανεβασεις μια απο τις αναρτησεις σου - αφιερωμα!

Καλως ξανα επεστρεψες Road,
να θυμομαστε τι εχει βγαλει αυτος ο τόπος....

kariatida62 είπε...

Εδώ έχουμε την περίπτωση του αδηφάγου έρωτα!
Ζήλεψε την μοναδικότητα της φωνής της και βάλθηκε να την εκμηδενίσει...

Τραγική η ιστορία της και μου προξενεί απίστευτη θλίψη!

Hfaistiwnas είπε...

Είναι λυπηρό ένα τέτοιο τέλος..
Καλό ΣΚ..

ΝΕΛΛΥ είπε...

ΜΙΛΑΜΕ ΜΙΑ ΘΕΙΚΗ ΦΩΝΗ.
ΒΑΖΩ ΤΑ ΒΙΝΤΕΑΚΙΑ ΚΑΙ 'ΦΕΥΓΩ' ΑΠΟ ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ!

Roadartist είπε...

@ ξωτικό : Καλημέρα :) Αναρωτιέμαι πως γίνεται να μη σταθεί κάποιος συγκινημένος από τη Μαρία Κάλλας. Απλά δεν γίνεται να μη σε συγκλονίσουν οι ερμηνείες της. Όσο για τη ζωή της, ίσως είναι μια απόδειξη πως δε γίνεται να έχεις τα πάντα. Ή μάλλον πως για όλα τα πράγματα υπάρχει ένα τίμημα. Κάπου θα κερδίσεις, χάνοντας ίσως κάτι άλλο. Τρυφερότητα, μελαγχολία για τη ζωή της, ότι συχνά μετέδιδε και με τις ερμηνείες της...

Δε γνώριζα τη φράση αυτή του Τσαρούχη, μοναδικός!

Την καλημέρα μου και μια ακόμη μεγαλύτερη αγκαλιά :)

Roadartist είπε...

@ Ανώνυμος : ανώνυμε δεν είναι τυχαίος ο χαρακτηρισμός!

Roadartist είπε...

@ kostas : Όντως. Αν και μου αρέσει πολύ να ανεβάζω αφιερώματα. Ίσως να έχουμε όλοι μας ανάγκη τέτοιες αναφορές. Μας βοηθούν να ξεφεύγει το μυαλό από το ασφυκτικό περιθώριο που μας το θέτουν! Να είσαι καλά, καλό σου σκ!

Roadartist είπε...

@ kariatida62 : Ένα απίστευτο ταλέντο, που ακόμη και σήμερα δεν έχει μπορέσει να επισκιαστεί από κάποιο άλλο. Μια μυθική ζωή, γνώρισε την απόλυτη αίγλη, την απόλυτη δόξα και επιτυχία, μα όμως παράλληλα μια συναισθηματική, προσωπική δυστυχία. Είναι θλιβερό.

Roadartist είπε...

@ Hfaistiwnas : Ναι. Καλό σκ ηφ μας.

Roadartist είπε...

@ ΝΕΛΛΥ : απίστευτες μοναδικές ερμηνείες...

Dee Dee είπε...

Υπεροχη αρια η Casta diva !!!
Μου προκαλει μεγαλη θλιψη η ζωη της.
Μια τοσο υπεροχη φωνη !

Αλλο ενα υπεροχο αφιερωμα μας κερασες αρτιστακι μου :)

Καλημερααα

teleytaios είπε...

Πολλές κι άγνωστες πληροφορίες τις οποίες αγνοούσα είναι γεμάτη η ανάρτησή σου.

Ζωή γεμάτη εικόνες και ήχους, αλλά δυστυχώς το φινάλε ήταν τραγικό!

Την καλησπέρα μου.

clarity είπε...

Συγχαρητήρια για το ποστ! Σήμερα είχε ένα και ένα πολύ καλό αφιέρωμα για την Κάλας στο 3o Πρόγραμμα...

Roadartist είπε...

@ Dee Dee : Να είσαι καλά dd2 :) χαίρομαι που την θυμηθήκαμε. Μου είχανε λείψει τα αφιερώματα, που τα αγαπάω. Ελπίζω να μας δίνονται αφορμές να ανταλλάσσουμε πολλές μουσικές, εικόνες, σκέψεις, αφορμές για σκέψη και ταξίδι..της ψυχής!

Roadartist είπε...

@ teleytaios : Αρκετά τραγικό φινάλε. Λες και να θέλει κάτι να μας πει. Όλο το κόσμο γύρισε.. παντού δοξάστηκε.. "έφυγε" μόνη.. πληγωμένη και με την επιθυμία να αφήσει την τέφρα της στα νερά του Αιγαίου...

Roadartist είπε...

@ clarity : Να είστε καλά. Δεν το άκουσα δυστυχώς το αφιέρωμα του 3ου Προγράμματος. Πριν λίγο ήρθα σπίτι. Αξίζει να αναφέρουμε ότι σήμερα, η Εθνική Λυρική Σκηνή διοργανώνει βραδιά αφιερωμένη στην θρυλική Ελληνίδα ερμηνεύτρια, στον προαύλιο χώρο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου.

Σημειώνω σχετικά για όποιον ενδιαφέρεται παρακάτω :

Η εκδήλωση πραγματοποιείται στο πλαίσιο του προγράμματος «Καλλιτεχνικές Δράσεις στην Αθήνα» της Εθνικής Λυρικής Σκηνής που θα διαρκέσει έως τις 2 Οκτωβρίου.

Στον προαύλιο χώρο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου.

Ώρες: 18:30-20:30

Είσοδος ελεύθερη

kovo voltes... είπε...

Καλά που είσαι εδώ μικρή μου να μας υπενθυμίζεις τις αιωνιότητες του σύμπαντος...;)
Στο Μέγαρο εδώ, στο νησί μου, ανοίγει σήμερα μια έκθεση με προσωπικά της αντικείμενα. Μικρά και μεγάλα άψυχα αντικείμενα, γεμάτα τόση ζωή πάνω τους, απο αυτή την καταπιεσμένη- μέσα της- και απίστευτα λαμπερή- έξω της- που βίωσε η ντίβα!

Διονύσης Μάνεσης είπε...

Ευχαριστούμε, roadartistaki,

Όπως είπαν κι άλλοι, ίσως ένα από τα ελάχιστα που μπορούμε να κάνουμε στην εθνική αμηχανία μας είναι κι η αναφορά στις αιώνιες αξίες αυτού του τόπου. Όχι ότι κάνουμε κάτι, αλλά...άλλη πρόταση;

ΚΙ η πρωτοβουλία της λυρικής, τελευταίες μέρες, μια ανάσα είναι. Μακάρι να μπορούσα να είχα πάει σήμερα.

ΥΓ. Η casta diva (κυρίως) με την Κάλλας ...divina!

eutixis είπε...

Ta perissoteres leptomereies den tis gnwriza. Spoudaia h thelhsh, opoiou thelei kati na mathei, na to phaxnei kai na to briskei!

Eyxaristw.
Auto to sk tha akousw Callas.

Elva είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Elva είπε...

Aν και δεν δηλωνω ..fan της οπερας, πρεπει να παραδεχθουμε οτι χαρις στη μαγεια της φωνης της Κάλλας η οπερα εγινε πιο προσιτη σ ενα ευρυ κοινο!

Καλο σαβ/κο Road! :)

act-HIV-ist είπε...

Μαγική...ο ορισμός της DIVA

iLiAs είπε...

..τελος πολυ λυπηρο..δεν της αξιζε.. :(

αλλά μου αρεσε το τελευταίο, αποτεφρώθηκε και κολυμπαει τώρα στο Αιγαίο!! :)

καλημέρα Αρτιστα! :)

Υπατία η Αλεξανδρινή είπε...

Εξαιρετικό, ως συνήθως, το αφιέρωμα! Σχεδόν το περίμενα...
Αυτή η θεϊκή φωνή που αγγίζει τον πυρήνα του "είναι", που σ' εξυψώνει, που σε καραβυθίζει, που σε κάνει να σκέφτεσαι με την ψυχή σου!
Η λυρική καλλιτέχνις που επίπονα και χωρίς συμβιβασμούς υπηρέτησε την Τέχνη της, που ακαταπόνητα κυνήγησε και άγγιξε την τελειότητα!
Το πρόσωπο που συμπύκνωσε το περιεχόμενο του όρου DIVA!
...πληρώνοντας ακριβό τίμημα...
Να 'σαι καλά!

pandora είπε...

Η πιο γλυκιά φωνή της όπερας, με τις μεγαλύτερες δυνατότητες.....
εξαιρετική...

Δίπλα σε ανθρώπους τόσο σπουδαίους όπως ο Παζολίνι και ο Τζεφιρέλλι που απογείωσαν την τέχνη της...

Το όνομά της θα μείνει με χρυσά γράμματα χαραγμένο στην παγκόσμια μουσική παρακαταθήκη...

πολύ όμορφο αφιέρωμα roadartist :)

Roadartist είπε...

@ kovo voltes... : Όταν κάποιος αγγίζει το σύμπαν... Δεν έχεις άδικο. Ώς προς το "εδώ", με τις περικοπές που γίνονται στα ΜΜΕ, μου φαίνεται πως στο τέλος μόνο σε blogs θα αναφέρουμε κάποια αφιερώματα για τις μορφές που αξίζουν και για όσα πολιτιστικά θα στέκονται. Βλέπω τι γίνεται και διαπιστώνω πως ίσως τελικά όσο περνάει ο καιρός, πρέπει να συνεχίζουμε εδώ. Να μη χαθούν όλα.
Ναι διάβασα για αυτή την έκθεση, πολύ καλή. Έχεις νιώθω, δίκιο για όσα ανέφερες... Σε φιλώ, καλό σαββατόβραδο!

Roadartist είπε...

@ Διονύσης Μάνεσης : Άλλη πρόταση προς το παρόν όχι... Νομίζω πως σε λίγο και αυτές οι αναφορές θα είναι μια πολυτέλεια... Ειδικά στον έντυπο Τύπο. Ίσως τότε όλο αυτό εδώ να αποκτά σταδιακά μεγαλύτερη αξία. Χαίρομαι αληθινά που σε βλέπω εδώ, φιλιά πολλά :)

Roadartist είπε...

@ eutixis : Τι καλύτερο από το να γεμίσεις τις μέρες αυτές, με Κάλλας.. Να το κάνεις! Καλό σκ!

Roadartist είπε...

@ Elva : με το καιρό σε κερδίζει. Η όπερα δεν είναι μόνο για τους πλούσιους, ούτε κάτι αρκετά "βαρύ". Αντίθετα είναι για το λαό, τουλάχιστον εγώ ως "αδαής", έτσι την αισθάνομαι. Έχει ανάγκη και δικαίωμα όλο το κομμάτι του κόσμου να μυηθεί στην τέχνη της, για αυτόν δημιουργήθηκε, υπάρχει. Καλό σκ!

Roadartist είπε...

@ act-HIV-ist : πραγματικά, έτσι ακριβώς... Καλό σου σκ!!

Roadartist είπε...

@ iLiAs : Και εμένα μου άρεσε πολύ αυτό Ηλία. Στο Αιγαίο :) Υπέροχη, καλό σκ σου :)

Roadartist είπε...

@ Υπατία η Αλεξανδρινή : Να είσαι καλά, σε ευχαριστώ. Θα ήθελα να ακολουθήσουν και αυτή τη χρονιά τέτοια αφιερώματα σε ξεχωριστές προσωπικότητες, νομίζω πως αξίζει, μας βοηθάει όλους αρκετά. Επιπλέον όμως αξίζουν τα σχόλια σας, δίνουν άλλη διάσταση σε κάθε ανάρτηση, και εμένα με βοηθάνε.
Άγγιξε την τελειότητα πραγματικά, για αυτό και δεν έχει επισκιαστεί ως σήμερα από καμία άλλη, είναι πλέον ΜΥΘΟΣ. Ακριβό τίμημα, όντως ναι! Σε φιλώ, καλό σαββ/κο!

Roadartist είπε...

@ pandora : Σε ευχαριστώ πολύ για το όμορφο σχόλιο σου και για τα λόγια σου, χαίρομαι που σου άρεσε η αναφορά. Ευχές για όμορφο σκ!

Roadartist είπε...

...Ο (blogger) Mahler που βρίσκεται;;;;; :) :) :)

Μάλλον κάπου μακρυά, για να λείπει ως σχολιαστής από αυτή την ανάρτηση :)

Margo είπε...

Την Παρασκευή άκουγα στο ραδιόφωνο ένα αφιέρωμα για την Κάλλας και η μικρή που την άκουγε είχε σταματήσει να μιλά (σπάνιο). Δεν θα ξεχάσω την εποχή που διάβαζα μία από τις βιογραφίες της, είχε κατακλύσει την σκέψη μου.
Εξαιρετικό αφιέρωμα Ροντάκι μου για την ανεπανάληπτη Κάλας.

Καλή βδομάδα να έχουμε
Σε φιλώ

Roadartist είπε...

@ Margo : Είδες η μικρή; Καθόλου τυχαίο! Να είσαι καλά, πολλά πολλά φιλιά margo μου, καλό ξημέρωμα, καλή εβδομάδα!

kiki είπε...

Τι μεγάλη καλλιτέχνις!!!!

Related Posts with Thumbnails