Τρίτη, 14 Σεπτεμβρίου 2010

Λώρενς Φερλινγκέττι / Lawrence Ferlinghetti



Ο Λώρενς Φερλινγκέττι (Lawrence Ferlinghetti) γεννήθηκε στις 24 Μαρτίου του 1919 στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης. Ορφάνεψε νωρίς, υιοθετήθηκε από τους θείους του και μεταφέρθηκε στο Στρασβούργο όπου πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Ξαναγυρίζοντας στην Αμερική μπήκε εσωτερικός σε μια μεσοαστική οικογένεια καθηγητών και έμεινε μαζί τους μέχρι που τελείωσε το δημοτικό και το γυμνάσιο. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καρολίνας και πήρε το πτυχίο του στη φιλολογία το 1941. Αμέσως κατατάχθηκε στο ναυτικό.

Το 1948 άρχισε να γράφει το πρώτο του μυθιστόρημα -το "Her", που εκδόθηκε 12 χρόνια αργότερα- και να μεταφράζει Πρεβέρ. Παντρεύτηκε μια Αμερικανίδα φοιτήτρια και γύρισε στο Σαν Φρανσίσκο. Έγραφε κριτική τέχνης σε περιοδικά, έκανε παρέα με εξπρεσιονιστές ζωγράφους και παρακολουθούσε τις ποιητικές συγκεντρώσεις της πόλης. Δημιουργήθηκε έτσι ο πυρήνας του ποιητικού κινήματος του Σαν Φρανσίσκο.

Μαζί με τον διευθυντή του περιοδικού ίδρυσε το βιβλιοπωλείο City Lights Books το 1953 με σκοπό να ειδικευτούν στις "ποιητικές εκδόσεις τσέπης". Το 1955 ο Ferlinghetti τύπωσε το πρώτο του βιβλίο "Εικόνες του κόσμου που έφυγε". Έχει ταξιδέψει σε όλον τον κόσμο διαβάζοντας ποίηση, έχει λάβει μέρος σε ταινίες και ζωντανές ηχογραφήσεις, είναι εκδότης και φίλος beat (και μη) ποιητών. Άνθρωπος της δράσης, πολιτικοποιημένος, ειρηνόφιλος, ευρύτατα γνωστός στην Ευρώπη και στην Αμερική.

Ακολουθεί ένα αγαπημένο μου, ποίημα του..

..Ο κόσμος είναι ένα ωραίο μέρος για να γεννηθείτε..

Ο κόσμος είναι ωραίο μέρος
για να γεννηθείτε
αν δεν σας νοιάζει που η ευτυχία
δεν είναι πάντα
και τόσο διασκεδαστική
αν δεν σας νοιάζει μια δόση κόλασης
που και που
όταν όλα πάνε καλά
γιατί ακόμα και στον παράδεισο
δεν τραγουδούν
όλη την ώρα

Ο κόσμος είναι ωραίο μέρος
για να γεννηθείτε
αν δεν σας νοιάζει που μερικοί άνθρωποι πεθαίνουν
όλη την ώρα
ή έστω απλώς λιμοκτονούν
κάποιες ώρες
στο κάτω κάτω δεν πειράζει
αφού δεν είστε εσείς

Α, ο κόσμος είναι ωραίο μέρος
για να γεννηθείτε
αν δεν σας πολυνοιάζουν
λίγα ψόφια μυαλά
στις ψηλότερες θέσεις
ή μια δυο βόμβες
που και που
στα ανεστραμμένα σας πρόσωπα
ή άλλες τέτοιες απρέπειες
απ’ τις οποίες μαστίζεται η κοινωνία μας
με τους διακεκριμένους άνδρες της
και τους κληρικούς της
και τους λοιπούς αστυφύλακες
και τις διάφορες φυλετικές διακρίσεις της
και τις κοινοβουλευτικές ανακρίσεις της
και τις άλλες δυσκοιλιότητες
που η τρελή μας σάρκα
θα κληρονομήσει

Ναι ο κόσμος είναι το καλύτερο μέρος
για ένα σωρό πράγματα όπως το να κάνεις κουταμάρες
και να κάνεις έρωτα
και να είσαι λυπημένος
και να τραγουδάς φτηνά τραγούδια και να έχεις εμπνεύσεις

Mετάφραση: Ρούμπη Θεοφανοπούλου


«Οι μεγάλοι ποιητές όχι μόνο αλλάζουν τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο, αλλά μας οδηγούν στο να αναρωτηθούμε για την αντίληψη και την ερμηνεία της καθημερινής πραγματικότητας. Όταν ο κόσμος νιώθει πως βρίσκεται σε κακή κατάσταση, περνάει μια κρίση ζωής, ή οι άνθρωποι μισούνται μεταξύ τους,
η ποίηση μπορεί να τους βοηθήσει.

Γιατί ένας ποιητής πρέπει να λέει την αλήθεια. Κανένας άλλος δεν είναι ελεύθερος, ούτε οι πολιτικοί ούτε οι καθηγητές ούτε οι λογοτέχνες να μιλήσουν ανοιχτά. Μόνο ένας ποιητής μπορεί σήμερα να θίξει οποιοδήποτε πρόβλημα. Ακόμα κι αν λάβει επίσημη διάκριση από το κράτος, οφείλει να είναι ακτιβιστής, να ασκεί κριτική.
Γι' αυτό τον λόγο ο Πλάτωνας θεωρούσε τους ποιητές απειλή για την πολιτεία...»

(απόσπασμα συνέντευξης του Λ.Φ. στην Έφη Φαλίδα - ΤΑ ΝΕΑ, 22 Μαρτίου 2001)

50 σχόλια:

art είπε...

Αιχμηρή γραφή..
Μου άρεσε πολύ το ποίημα αυτό..

Πρώτη φορά το διαβάζω..

Στάθηκα και σε όσα είπε στην συνέντευξη.. Πολύ αιχμηρά και σωστά επίσης..

Μου αρέσε κυρίως το :

"Α, ο κόσμος είναι ωραίο μέρος
για να γεννηθείτε
αν δεν σας πολυνοιάζουν
λίγα ψόφια μυαλά
(...)
η κοινωνία μας
με τους διακεκριμένους άνδρες της
και τους κληρικούς της
και τους λοιπούς αστυφύλακες
και τις διάφορες φυλετικές διακρίσεις της
και τις κοινοβουλευτικές ανακρίσεις της
και τις άλλες δυσκοιλιότητες
που η τρελή μας σάρκα
θα κληρονομήσει"

Ευχαριστώ για την γνωριμία..
(άλλος ένας beat ποιητής.. ) :)

art είπε...

Επίσης επιστρέφω να πω πως μακάρι να είχαμε περισσότερους τέτοιους ποιητές, που να είναι κοινωνικά ευαίσθητοι και να μιλάνε για τα πράγματα ως έχουν..

quartier libre είπε...

@
εδώ είναι όλη η ουσία !

"Κανένας άλλος δεν είναι ελεύθερος,
ούτε οι πολιτικοί
ούτε οι καθηγητές
ούτε οι λογοτέχνες
να μιλήσουν ανοιχτά.
Μόνο ένας ποιητής μπορεί σήμερα να θίξει οποιοδήποτε πρόβλημα."
.....

Γι' αυτό τον λόγο ο Πλάτωνας θεωρούσε τους ποιητές απειλή για την πολιτεία...!


τρομερό, ε ;!!!

Miou-Popofotitsa είπε...

Αρτιστάκι, να'μαι και χαίρομαι που βρίσκομαι στη γωνιά σου!!!Υπέροχη ανάρτηση...Η ποίηση η μόνη μας ελπίδα και φως...χιχι κι εγώ πριν δω την ανάρτηση αυτή σου έστειλα κάτι όμορφο στο μέιλ, σχετικό με το φεστιβάλ ντοκιμαντέρ&αναπηρία που παρακολούθησα σήμερα!!!

φιλάκιαααα*******

Τάκης είπε...

"Μια δόση κόλασης
που και που
όταν όλα πάνε καλά"

Έτσι είναι.. Πολύ όμορφος ο ποιητής αυτός road.. και ως φυσιογνωμία μου άρεσε :) Πολύ καλό ποστ!

Hfaistiwnas είπε...

Καλημέρα!
Πρώτη φορά τον γνωρίζω!
Ωραία γράφει..και πολύ απλά, μάλλον φταίει η μετάφραση του έργου και φαίνεται απλό βέβαια..
Καλημέρα!!

BUTTERFLY είπε...

91 χρονια...σχεδον ενας αιωνας στην πλατη του...με τη σοφια που σου χαριζει η πειρα και το ρομαντισμο ενος αιωνια ονειροπολου μποεμ τυπου...πολυ ομορφο ποστ για αλλη μια φορα...ευχαριστω για τη γνωριμια...

treno fantasma είπε...

Συνέχισε να πορεύεσαι τόσο αντισυμβατικά εδώ :)
Μετά από τις γάτες και τη σχετική γατοσυζήτηση, μιλάς για beat ποίηση, βιογραφία ποιητών, αυτό και αν είναι σίγουρα ποικιλία :)

Την καλημέρα μου, φιλιά!

Roadartist είπε...

@ art : Και εμένα μου αρέσει ιδιαίτερο το συγκεκριμένο ποίημα. Γενικώς οι beat ποιητές, έχουνε μια ξεχωριστή δυναμική που πολύ προσωπικά με κερδίζει! :) Καλή μέρα!

ΥΓ Μακάρι δε λες τίποτα :)

Roadartist είπε...

@ quartier libre : και εμένα μου άρεσε πολύ αυτό το απόσπασμα, και όντως πιστεύω πως είναι τρομερό ότι ο Πλάτωνας θεωρούσε τη μεγαλύτερη απειλή για την ..πολιτεία τους ποιητές.. Φαντάσου τι δύναμη υπήρχε τότε και τι σημασία έδιναν στο λόγο τους.. Μακάρι και σήμερα να τους δίναμε βήμα έκφρασης.. είναι αρκετά παραμελημένοι και λίγοι ασχολούνται μαζί τους..

Roadartist είπε...

@ Miou-Popofotitsa : Καλημέρα Popofotitsa!! Κάθε χρόνο ανέβαζα σχετικό post για το συγκεκριμένο φεστιβάλ, εφέτος μόνο δεν μπήκε.. Ευχαριστώ για τα λόγια σου, και εγώ χαίρομαι όποτε σε βλέπω εδώ. Δεν έχω δει ακόμη τα emails μου, πάω να δω τι έστειλες :) φιλάκια πολλά!!

Roadartist είπε...

@ Τάκης : Δεν αρέσουν σε όλους οι ποιητές της beat γενιάς, εμένα όμως με κερδίζουν πάντα...πολύ!

Roadartist είπε...

@ Hfaistiwnas : Γεια σου Ηφαιστίωνα, δεν φταίει η μετάφραση. Αυτό ακριβώς είναι το στυλ γραφής της γενιάς των beat, μιας ξεχωριστής αμερικανικής κυρίως γενιάς πνεύματος για μένα.
Αυτό ακριβώς αντιπροσωπεύει, την γραφή με θυμό.. τη πηγαία απνευστί αποτύπωση των σκέψεων της..Το αντίθετο του του διανοουμενισμού. Πολλές καλημέρες!

Roadartist είπε...

@ BUTTERFLY : Πολύ όμορφο σχόλιο..
Χαίρομαι που είδες έτσι την ανάρτηση και που όντως από τα γραφόμενα σου, καταλαβαίνω πως σου μίλησε ο Ferlinghetti και η ανάρτηση..Ρομαντισμός ενός αιώνια ονειροπόλου μποέμ τύπου, ... ακριβώς έτσι .. Και πόσο χαίρομαι που ακόμη υπάρχουν τέτοιοι τύποι, είναι παρήγορο και ελπιδοφόρο για την εποχή μας.. ευχαριστώ..

Roadartist είπε...

@ treno fantasma : χαχα από τις γάτες, καπάκι στην Beat ποίηση..
Και όμως όλα αυτά είναι αλληλοσυνδεόμενα.. Και είναι κάτι όμορφο η ποικιλία! Φιλιά, την καλημέρα μου!

karkinos7 είπε...

@ Hfaistiwnas
H ποίηση είναι απλή,αν αφήσεις τον ευατό σου ελεύθερο να την αισθανθεί να περάσει μέσα σου!!!
Διαπεραστική γραφή και ρεαλιστική της παραγματικότητας με όλα τα ερεθίσματα της!!!
Την Καλημέρα μου!!!
Φιλιά Πολλά!!!

Asteroid είπε...

Αν η ποίηση δεν είναι απλή στην διατύπωσή της, δεν μας οδηγεί ποτέ στην ουσία της - απλά και καθαρά!

eleni είπε...

Road,μεγάλες αλήθειες βγαίνουν από το ποίημα,που ίσως ποτέ δεν ακούμε.
Απλή και κατανοητή η γραφή του,σε κερδίζει αμέσως.

Πρώτη φορά πάνταως τον ακούω,να είσαι καλά που τόσα μαθαίνω από τις αναρτήσεις-επιλογές σου.
Φιλιά!

energy είπε...

"ΕΛΑ ΓΕΙΡΕ ΣΤΟ ΠΛΑΙ ΜΟΥ ΚΑΙ ΓΙΝΕ Η ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ"

Έλα γείρε στο πλάι μου και γίνε η αγάπη μου
γείρε δίπλα μου αγάπη μου
κάτω απ' το κυπαρίσσι
στα χόρτα τα τρυφερά
ξάπλωσε μαζί μου
γείρε δίπλα μου
εκεί που ο άνεμος ξαπλώνει
εκεί που ο άνεμος πεθαίνει
καθώς η νύχτα περνά.

Έλα γείρε όλη νύχτα
και χόρτασε να με φιλάς
κι άσε τη σαύρα μου να σου μιλά
κι άσε τους δυο μας να μιλάμε
κάτω απ' το κυπαρίσσι
χωρίς να κάνουμε έρωτα
εκεί που ο άνεμος ξαπλώνει
εκεί που ο άνεμος πεθαίνει
καθώς η νύχτα περνά. "

Ένα υπέροχο ποίημα του.. που το έκανε τραγούδι ο Φάμελος..

kikop80 είπε...

Δεν τον γνώριζα μέχρι τώρα που μου τον σύστησες!
Ήταν μια γενιά καλλιτεχνών που έπειτα από το μεγάλο πόλεμο είχε πολλά να πεί στον κόσμο, να προειδοποιήσει και να αφυπνήσει... μάταια ίσως..

Λοιπόν, On the Road...artist!!!
:-))

Βάσσια είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Βάσσια είπε...

Με πρόλαβε η energy στο ερωτικό του ποίημα :-)

Μου αρέσει πολύ το ύφος του, σύγχρονος, καυστικός, ρομαντικός.
Ανήκει σε "καλή γενιά" αμερικανών ποιητών.

Καλό βράδυ
:-)

Μαριλενα είπε...

πολύ όμορφη ανάρτηση καλλιτέχνιδα μου.

σε φιλώ
καλό φθινόπωρο :))

kovo voltes... είπε...

Εξαιρετικό ποίημα...Εξαίσιο! Σήμερα όχι απλά στους ποιητές, στον πολιτισμό μας γενικότερα έχουμε γυρίσει την πλάτη. Μικρόμυαλοι....

Roadartist είπε...

@ karkinos7 : Έτσι ακριβώς.. Προσωπικά η περίπλοκη ποίηση, δεν με αγγίζει κιόλας.. Το να μιλάει μέσα σου, και να σε αγγίζει είναι που έχει σημασία.. Την καλησπέρα μου, φιλάκια πολλά!!!!

Roadartist είπε...

@ Asteroid : Ξανά συμφωνώ απόλυτα... όπως και με τον karkino.. Η απλότητα είναι λάθος να υποτιμάται..

Roadartist είπε...

@ eleni : χαίρομαι αν κάτι μαθαίνεται από εδώ.. νέο.. Μου αρέσει το να μοιραζόμαστε τέτοιες αναρτήσεις και να υπάρχει διάλογος..εγώ σε ευχαριστώ!

Roadartist είπε...

@ energy : Πολύ όμορφο ποίημα.. ευχαριστώ που το άφησες εδώ.... :) Όμορφο και το τραγούδι του φάμελου..

Roadartist είπε...

@ kikop80 : On the road!!!! Έχει ανέβει στο blog ανάρτηση για τον Κέρουακ.. και αποσπάσματα από το On the road.. Χαίρομαι που σου άρεσε, φιλια!!

Roadartist είπε...

@ Βάσσια : Χαίρομαι που σου αρέσει αυτό το είδος.. Δε μιλάει σε όλους.. μου αρέσει πολύ περισσότερο όταν κάτι δε μιλάει σε όλους.. Την καλησπέρα μου Βάσσια μου, φιλάκια..

Roadartist είπε...

@ Μαριλενα : Μαριλένα μου σε ευχαριστώ πολύ. Τα φιλιά μου στέλνω σε σένα και σε όλη την οικογένεια!

Roadartist είπε...

@ kovo voltes...: Προσυπογράφω... Με εκνευρίζει που σήμερα γενικώς γυρνάμε εύκολα τη πλάτη σε πράγματα, μα και σε ανθρώπους, όταν κάτι δεν ακούγεται και δεν πολυφωνάζει, δε σημαίνει πως δεν υπάρχει. Αντίθετα, ίσως σε τέτοια πράγματα να κρύβεται θησαυρός..

Velvet2 είπε...

Πολύ καλη αναρτηση Ρουντυ
Μπραβο..
Καθώς και η επιλογή του ποιήματος
Όταν η ποίηση δεν φλυαρεί..
Αλλά προσπαθεί να μας απελευθερώσει

Ενας από τους αξιόλογους αμερικανούς ποιητές
Ποιητής, ζωγράφος, και...
Αναρχικός στην καρδιά
όπως μιλουσε ο ίδιος
για τον εαυτό του

Ελεγε
"Ο ποιητής πρεπει
να μιλα κι όχι να σιωπά
κι αν αυτό δεν το πράττει
είναι συνένοχος
γιατί η σιωπή είναι συνεργία"

....

Βαρθακούρης είπε...

Κάποια λόγια του από συνέντευξη..

«Σ΄ αυτούς τους καιρούς της Αποκάλυψης, ο ποιητής πρέπει να μελετάει τον κόσμο, όχι να ομφαλοσκοπεί..

Κι αυτό δυσκολεύει τα πράγματα. Ο ποιητής έχει την ελευθερία να μπορεί να μιλάει και, αν δεν το κάνει, είναι συνεργός, επειδή η σιωπή είναι συνεργία. Δεν είναι ανάγκη να εκτοξεύει βέλη εναντίον μιας συγκεκριμένης κυβέρνησης, ούτε καν εναντίον αυτής του Μπους. Είναι όμως ανάγκη να αντιτίθεται στον παγκοσμιοποιημένο και καταναλωτικό καπιταλισμό, που πλήττει την κοινωνία και οδηγεί τον πλανήτη στην οικολογική καταστροφή. Εγώ είμαι και παραμένω βαθιά επαναστάτης. Είμαι ένας τουρίστας των επαναστάσεων- ήμουν φιντελικός, μετά σαντινίστα και τώρα είμαι ζαπατίστα, στη λογική του Εμιλιάνο Ζαπάτα».

Και τέλος:

«Καθώς όμως γύρω μας και δίπλα μας μεγαλώνει πάντα ένα φασιστικό τέρας, κάθε τόσο ο ποιητής πρέπει να διακόπτει τη λυρική έρευνά του και να χτυπάει το τέρας. Κάθε τόσο, αλλιώς το τέρας μεγαλώνει υπερβολικά».

Άψογος!

Μπράβο road, πρωτότυπο γεμάτο έμπνευση post.. !!

ΟΔΟΙΠΟΡΟΣ είπε...

Καυστηκότατος... ωραίος τύπος... δεν τον γνώριζα... thanks.

Ρεγγίνα είπε...

Παρά τις τόσες "Απρέπειες", αλλά και τα τόσα "Πρέπει", ο κόσμος είναι ένα ωραίο μέρος για να γεννηθείτε..
Καθώς δεν έχουμε έλλο.

Roadartist είπε...

@ Velvet2 : Να είσαι καλά, μου αρέσει που σου άρεσε velvet.. Ωραία που θα ήταν να είμασταν περισσότεροι οι αναρχικοί στην καρδιά, νομίζω πως πολλά θα ήταν διαφορετικά, σε αρκετά επίπεδα. Την καλημέρα μου, φιλιά!

Roadartist είπε...

@ Βαρθακούρης : Ευχαριστώ που μας τις άφησες εδώ :) Πολύ ενδιαφέρουσες, για αυτό και οι ποιητές είναι απειλή, γιατί βλέπουν την αλήθεια..

Roadartist είπε...

@ ΟΔΟΙΠΟΡΟΣ : Χαίρομαι που χάρηκες για την γνωριμία :) την καλημέρα μου, πολλά φιλάκια!

Roadartist είπε...

@ Ρεγγίνα : Φαντάζεσαι να υπάρχουν ακόμα άλλοι, παράλληλοι κόσμοι σε αυτό το σύμπαν; Είμαστε τόσο "μικροί" για να το γνωρίζουμε, και για να είμαστε σίγουροι πως μόνο αυτός ο κόσμος υπάρχει.. Καλημέρες πολλές!

ΓΙΑΝΝΑ είπε...

δεν τον γνωριζα τον ποιητη σου.μου αρεσε η παρουσιαση και το ποιημα.
με ουσια και ποιοτητα μοναδικη.

Βασίλης είπε...

Η ποίηση είναι η παρηγοριά μας..

τι θα ήταν ο τόπος μας, ο κόσμος μας χωρίς Ελύτη, Ρίτσο, Καβάφη, Σαιξπηρ, Ρίλκε και πάει λέγοντας;

Να επιμένουμε

να αγαπάμε την ποίηση!

roadartist ωραίος ο Φερλινγκέττι..

jokar είπε...

“…Παρασυρθήκαμε απαλά
πετάξαμε χωρίς φτερά
τα μαλλιά μας γεμάτα άνεμο
μας κρατούσαν ψηλά
σύραμε τα λιγνά μας πόδια
σε ρεύματα αημένιου αέρα
τίποτα δε μας έριχνε κάτω
τίποτα δε μας χώριζε

Ύστερα από δρόμο πολύ
κι αρκετή ώρα
γλιστρήσαμε κάτω
όλο και πιο χαμηλά
κάνοντας ωραίους κύκλους στον αέρα

Η θάλασσα φαύσκωσε με παφλασμούς
και βρεθήκαμε πολύ κοντά
πάνω από μια ξερή χρυσή γη
και φοβήθηκα πως θα έπεφτες με δύναμη
στο έδαφος και σε προσπέρασα
και πήρα τα δυο σου απλωμένα χέρια
μέσα στα χέρια μου
και σε κράτησα έτσι στον αέρα
καθώς πέφταμε σιγά σιγά
στη γη τόσο μαλακά
και πατήσαμε τόσο ήσυχα
βουλιάξαμε τόσο απαλά
στο φωτεινό απαλό χώμα
και ξαπλώσαμε στους
άγονους φωτεινούς
αγρούς. “

“Έριξα ένα βάζο με τριαντάφυλλο και νερό στο τραπέζι. Πριν από δύο λεπτά έλεγα ότι τίποτα καινούργιο δεν πρόκειται να συμβεί. Κι όμως έριξα ένα ποίημα στο τραπέζι. “
(Lawrence Ferlinghetti)

(αγαπημένος, όπως και όλη η beat generation, άλλωστε)

Καλό σου βράδυ!

Leviathan είπε...

kai ego proti fora ton gnorizo! kalisperaaaa! :)

Roadartist είπε...

@ ΓΙΑΝΝΑ : Xαίρομαι ιδιαίτερα που σου άρεσε Γιάννα, σε ευχαριστώ.. Την καληνύχτα μου σου στέλνω, πολλά φιλιά!

Roadartist είπε...

@ Bασίλης: Θα ήταν απίστευτα μα απίστευτα πιο φτωχός..

Roadartist είπε...

@ jokar : Δεν φαντάζεσαι πόσο μου άρεσαν όσα μου άφησες.. Ευχαριστώ πάρα πολύ για όσα έγραψες.. και μοιράστηκες εδώ μαζί μας.. Σε καληνυχτίζω, πολλά φιλιά!!

Roadartist είπε...

@ Leviathan : Ελπίζω να χαρήκατε για την γνωριμία..... :)))) Φιλιά!!!

Άστρια είπε...

άλλη μία εξαιρετική ανάρτηση και το ποίημα που διάλεξες και το κείμενο μας άγγιξαν:)

Προχωράς σε μονοπάτια με Φως, πολύ σε χαίρομαι :))

Roadartist είπε...

@ Άστρια : Αλήθεια το λες; Σε φως; Ευχαριστώ άστρια, καλό ξημέρωμα φίλη μου..

Related Posts with Thumbnails