Roadartist......in athens...!!!

Περί φωτίσεως, Ζοζέ Σαραμάγκου

2012-01-30T00:32:00.005+02:00

"Σε κάποια χώρα γίνονται εκλογές. Η καταμέτρηση των ψήφων στην πρωτεύουσα αναδεικνύει πρώτη δύναμη το λευκό με ποσοστό περίπου 70%. Oι εκλογές επαναλαμβάνονται την επόμενη Κυριακή και το λευκό ξεπερνά το 80%. Μπροστά στο διαφαινόμενο κενό εξουσίας, τα δύο μεγάλα κόμματα, ο κρατικός μηχανισμός και οι δημόσιες υπηρεσίες εγκαταλείπουν την πόλη, καταστρώνοντας αστυνομικά σχέδια για να ανακαλύψουν τον υποκινητή. Μια έκπληξη όμως περιμένει τους κρατούντες: ο πληθυσμός της πόλης αφυπνίζεται, «φωτίζεται» και ανακαλύπτει από την αρχή τις αξίες της αλληλεγγύης, της προσωπικής ευθύνης, της αλληλοβοήθειας. Το Κράτος όμως δεν έχει πει ακόμα την τελευταία λέξη.

Ένα απαισιόδοξο βιβλίο; «Δεν είμαι εγώ απαισιόδοξος. Eίναι ο κόσμος απαίσιος», ισχυρίζεται ο Ζοζέ Σαραμάγκου, που με το νέο αυτό μυθιστόρημά του, που κινείται στον αντίποδα του μυθιστορήματός του Περί τυφλότητος, γνώρισε και πάλι μεγάλη επιτυχία σε όλο τον κόσμο."

Ο Ζοζέ Σαραμάγκου υπήρξε μια ιδιάζουσα περίπτωση στην παγκόσμια λογοτεχνία. Αυτοδίδακτος και όμως ένας από τους πιο γνωστούς και πολυδιαβασμένους συγγραφείς της εποχής μας. Γιος και εγγονός ακτημόνων αγροτών, παρακολούθησε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, την οποία για οικονομικούς λόγους δεν μπόρεσε να συνεχίσει. Αναγκάστηκε από μικρός να εργαστεί, αλλάζοντας πολλά επαγγέλματα. Κάθε απόγευμα όμως πήγαινε στη δανειστική βιβλιοθήκη της πόλης του και χανόταν ώρες διαβάζοντας βιβλία της επιλογής του.

Στο «Περί Φωτίσεως» ο αναγνώστης έρχεται αντιμέτωπος με την ίδια του τη ζωή. Αν ένα βιβλίο μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, σίγουρα ο Σαραμάγκου έκανε την αρχή, εστιάζοντας στο βασικότερο πρόβλημα της εποχής μας, στην απουσία ικανών πολιτικών ηγετών, στη διαφθορά της εξουσίας και στην επιτακτική ανάγκη ν’αναλάβουν άμεσα πλέον οι ίδιοι οι πολίτες ουσιαστικές πρωτοβουλίες. Ν’απαιτήσουν μια κοινωνία όπου όλοι θα έχουν ίσες ευκαιρίες και η δικαιοσύνη δε θα είναι μια ουτοπική έννοια, αλλά η άμεση συνειδητή πραγματικότητα.

Ο Ζοζέ Σαραμάγκου μέσα από τη γνωστή του ειρωνεία, καυστικότητα και σάτιρα, ξεδιπλώνει την εμπειρία της ζωής του, μας ανοίγει διάπλατα δρόμους. Μας ταρακανάει, θέλοντας να μας αφυπνίσει από την πνευματική τύφλωση και να μας «φωτίσει» με τον πλούτο της αλληλεγγύης, της απαίτησης μιας άλλης κοινωνίας αληθινά δημοκρατικής και δίκαιης. Γιατί τι αξία έχουν οι εκλογές, αν δε μπορούν ν' αλλάξουν προς το καλύτερο τη ζωή μιας πόλης και των κατοίκων της; Πόσο απαραίτητο είναι να απαιτήσουμε μια νέα πολιτική, η οποία θα εστιάζει στον άνθρωπο και στις αξίες του; Πόσο τελικά εθελοτυφλούμε όταν τα πάντα μας προειδοποιούν για την επικείμενη καταστροφή και όμως συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε τα ίδια πρόσωπα σαν μην συμβαίνει τίποτα;... Η αληθινή αλλαγή θα έρθει όταν ο άνθρωπος θα αισθανθεί ξανά πολίτης, όταν θα νοιαστεί για την προσωπική του ευθύνη απέναντι στην κοινωνία και στον συνάνθρωπο. Τότε θα απαιτήσει και το σύστημα να αλλάξει από τα θεμέλια του.

Ζοζέ Σαραμάγκου, Περί φωτίσεως, Εκδόσεις Καστανιώτη, 2006

τάδε έφη...Xρόνης Μίσσιος

2012-01-28T13:50:00.001+02:00

"Οι άνθρωποι δεν προλαβαίνουν να σκεφτούν, δυστυχώς, να καταλάβουν, τι σημαίνει ζωή. Τρέχουν, τρέχουν, τρέχουν, κι όταν φτάνει το ηλιοβασίλεμα, αντί να κλαίνε γιατί πέρασε άλλη μια μέρα, και συνεπώς άλλο ένα βήμα προς το θάνατο, χαίρονται. Χαίρονται! Γιατί η μέρα τους ήταν φορτωμένη με οδύνη, με άγχος, με κυνηγητό, με προβλήματα, με όλα αυτά.

Η οικολογία είναι επαναστατική, με την έννοια ότι στοχεύει να καταργήσει όλες τις αρνητικές δομές της κοινωνίας. Είναι η μόνη επανάσταση, θα λέγαμε, η οποία δε φέρει εξουσία και δεν εδραιώνει καμία εξουσία. Και ξέρουμε από την ιστορία ότι και τα πιο ωραία, τα πιο όμορφα, τα πιο ρομαντικά όνειρα των επαναστατών, σκοτώθηκαν από την εξουσία. Αυτή ήταν η αιτία της καταστροφής. Αυτή είναι η αιτία που μετατρέπει τα όνειρα σε εφιάλτη.

(...)

Και τι θα πει ανάπτυξη, κι ως που πάει αυτή η ανάπτυξη τέλος πάντων; Αυτή η γραμμή που πάει; Έχει κανένα τέλος; Έχει κανένα τέρμα αυτή η γραμμή; Περάσαμε τη βιομηχανική επανάσταση, περάσαμε την επανάσταση την ηλεκτρονική, και το όφελος του ανθρώπου ποιό; Η ποιότητα της ζωής του, το νόημα της ζωής του έχει χαθεί, έχει αλλοτριωθεί! Η ζωή είναι αλλού και ο άνθρωπος ο σημερινός είναι αλλού! Οι περισσότεροι άλλα ζητούν κι άλλα ζούνε, άλλα επιθυμούν και άλλα πραγματοποιούν μέσα στην κοινωνία.

Είμαστε πια μια κοινωνία σχιζοφρενών. Από τη μια ένας αφύσικος πολιτισμός και από την άλλη η οντότητά μας σαν άνθρωποι. Είμαστε ψυχασθενείς. Απλώς ο καθένας νομίζει ότι ο άλλος είναι, κι όχι ο ίδιος!

Αν θέλουμε λοιπόν να οραματιστούμε ένα ανθρώπινο μέλλον, οφείλουμε κατ’ αρχήν να το οραματιστούμε σε ανθρώπινα μέτρα. Αυτές οι χαβούζες που λέγονται πόλεις εξαφανίζουν τον άνθρωπο.

(...)

Όσο υπάρχουν άνθρωποι -κι αυτοί λιγοστεύουν ολοένα και περισσότερο και αντικαθίστανται από τους μεταλλαγμένους- θα νιώθουνε αυτή την ανάγκη μιας διαφορετικής επικοινωνίας.

(...)

Είναι δύσκολο να ανοίξουμε μια διέξοδο μέσω μιας οικολογικής επανάστασης. Και γιατί είναι δύσκολο; Από την δεκαετία του ’60 ο Μαρκούζε είχε επισημάνει, ότι αυτό το απεχθές κοινωνικό σύστημα δεν βρίσκεται πια έξω από τον άνθρωπο, αλλά έχει ενσωματωθεί μέσα στον άνθρωπο και έχει υποχρεώσει τον άνθρωπο να το αναπαράγει συνεχώς. Αυτό τι λέει;

Αυτό λέει, ότι υποχρεωτικά, έχουμε μια μετάλλαξη της συνείδησης, μια μεταφορά της, από την αυτονομία της αναζήτησης του καλού ή της ζωής, σε μια πρακτική η οποία αναπαράγει το σύστημα. Μας έχουν υποχρεώσει να παίρνουμε αυτοκίνητα, μας υποχρεώνουν να παίρνουμε κινητά, μας υποχρεώνουν να κάνουμε τούτο, ή το άλλο. Έχουν οργανώσει έτσι τη ζωή, ώστε δεν μπορούμε να διαφύγουμε.

Γι’ αυτό είναι πολύ δύσκολη μια επανάσταση της οικολογίας. Γιατί πρέπει να απαλλαγεί ο άνθρωπος, να ξεράσει από μέσα του, όλο το σύστημα, να μπορέσει να απελευθερωθεί και να μπορέσει τελικά να δει τα πράγματα όπως είναι, να δει τη ζωή του, να παλέψει, ν’ αντισταθεί, να πολεμήσει.

Σήμερα και σ’ αυτόν τον τομέα -και είναι πολύ αισιόδοξο- διάφορες παρέες παίρνουν τα βουνά και προσπαθούν να ζήσουν έξω από το σύστημα. Ακόμα, σε κάποιες περιοχές έχουν καταργήσει και το χρήμα. Εσύ έχεις βγάλει φέτος περισσότερα φασόλια, εγώ έχω πατάτες, ο άλλος έχει λάδι, ο άλλος είναι γιατρός κι αντί για πληρωμή θα του δώσω αυγά ή κοτόπουλο, κλπ.

Αυτά νομίζω είναι από τα πιο σημαντικά πράγματα που συμβαίνουν σήμερα στην ελληνική κοινωνία, διότι από το οργανωμένο πολιτικό-θεσμικό σύστημα δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτα. Πρόκειται για μια κατάσταση η οποία αποκλείεται να αναπαράξει τίποτα καλό, τίποτα της προκοπής.

Δεν πίστευα ποτέ ότι θα ξαναζήσω μια περίοδο εθνικής υποτέλειας της πατρίδας μου.

Πιτσιρικάς δεκατριών χρονών πολέμησα τους Γερμανούς. Μετά, πολέμησα τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, την εποχή που ερχόταν εδώ ο Αμερικανός στρατηγός και του έλεγε ο Έλληνας Πρωθυπουργός, διανοούμενος Κανελλόπουλος, «Ιδού ο στρατός σας!», δείχνοντας τον ελληνικό στρατό. Την εποχή που ερχόταν ο πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών ο περίφημος Πιουριφόι, και έμπαινε στο γραφείο του Πρωθυπουργού και ανέβαζε τα πόδια του πάνω στο γραφείο και του έλεγε τι να κάνει και τι να μην κάνει…

Ε, περίπου τα ίδια δε ζούμε τώρα; Έρχονται οι Τροϊκανοί. Τα ίδια δεν κάνουνε; Έχουμε κυβέρνηση; Πού είναι;

Λέω καμιά φορά, σ’ αυτά τα παιδιά που τρέχουν στις διαδηλώσεις και χτυπιούνται με τους μπάτσους και μετά τους πλακώνουν με τα χημικά σα να ‘ναι κατσαρίδες, «Τι πάτε και σκοτώνεστε μες στους δρόμους και δεν πάτε να καταλάβετε τα χωράφια της Μονής του Βατοπεδίου και να κάνετε μια φάρμα; Είστε όλοι σας μορφωμένα παιδιά, έχετε διάφορες ειδικότητες, να καταλάβετε τα βασιλικά κτήματα, αυτού του κερατά στο Τατόι, να κάνετε μια φάρμα; Θα ‘χετε και τον κόσμο μαζί σας! Ποιος θα σας πει κουβέντα; Πάτε και πετάτε γκαζάκια, και καίτε το αυτοκίνητο του αλλουνού του κακομοίρη, τι σας φταίει ο άλλος;».

Θέλω να πω, ότι, δυστυχώς, επίσης για πρώτη φορά, ζω σε μια κοινωνία η οποία δείχνει να χει πάθει εγκεφαλικό! Δεν αντιδρά με τίποτα! Να συμβαίνουν τόσο τρομακτικά πράγματα και μέσα σ’ αυτήν και στον κόσμο και γύρω της, και να μην παίρνει χαμπάρι! Να μην αντιδρά με τίποτα!

Άκουγα τον Γιανναρά να λέει «Τουλάχιστον ας κατέβουν εκατό- διακόσιες χιλιάδες κόσμος να καταλάβουν το Σύνταγμα και να κάτσουν εκεί και να απαιτήσουν Συντακτική Εθνοσυνέλευση». Αλλά πού; Αυτό που λέγεται, πια, ότι απέμεινε σαν σύνθημα γραμμένο σε γκρεμισμένους τοίχους: «ΑΡΙΣΤΕΡΑ», τυρβάζει περί των… ευαγγελίων ακόμα!

Ξέρεις τι είπε ο Δαντόν πριν τον καρατομήσουν; «Τα βήματα της ανθρώπινης ιστορίας είναι οι ταφόπετρες των ρομαντικών». Κατάλαβες; Και μέσα σε όλη την πορεία της ιστορίας, οι μόνοι που έσωσαν την αθωότητά τους ήταν αυτοί που σκοτώθηκαν νωρίς, πριν γίνουν εξουσία. Γιατί, σου λέω, ότι η εξουσία είναι το χειρότερο, είναι το τρομακτικότερο εφεύρημα του ανθρώπου!

Εγώ είμαι υπέρ της άμεσης δημοκρατίας, υπέρ των μικρών κοινοτήτων, και το μόνο που θα έλεγα σήμερα που η χώρα μας περνάει κρίση, θα ‘τανε, “πάρτε τα βουνά, ξαναγυρίστε στα χωριά σας, ξαναγυρίστε στη λίμνη! Ξαναεποικήστε την Ελλάδα!”

Έχουμε μια χώρα η οποία είναι ευλογία Θεού, παράγει τα πάντα! Από βότανα, από τρόφιμα, τα πάντα μπορεί να παράξει. Ποτέ όμως δεν είχαμε μια ικανή πολιτική ηγεσία.

Είναι πάρα πολύ εύκολο να φτιάξεις μια ιδεολογία ή μια θεωρία για την κοινωνία και να καλέσεις τους ανθρώπους να την εφαρμόσουν. Είναι όμως τρομερά δύσκολο, ως ανυπέρβλητο, να ξεπεράσεις το εμπόδιο του εαυτού σου και της κουλτούρας που σου πότισαν από τα γεννοφάσκια σου και τα δεσμά που έχει δέσει γύρω σου το σύστημα.

Γι’ αυτό ο δρόμος προς την απελευθέρωση από τη βαρβαρότητα, είναι ένας δρόμος πάνω από την πυρρά, που πρέπει να περάσει ο καθένας μας. Πάρα πολύ δύσκολος δρόμος.

Για την ώρα το κάνουν αυτοί που έχουν κάποια δυνατότητα να το κάνουν. Δηλαδή, γνωρίζω ανθρώπους, οι οποίοι φύγανε και πήγανε στο Πήλιο, ένα από τα πιο παραγωγικά βουνά της Ελλάδας -εκεί και… μπουκάλια να φυτέψεις θα φυτρώσουνε και υπάρχουν κτήματα τα οποία είναι εγκαταλελειμμένα, γεμάτα ελιές, καρυδιές, μηλιές κλπ.- και νοίκιασαν ένα κτήμα, ίσα ίσα για να μην χάσει ο ιδιοκτήτης την κυριότητα, δηλ. με 500 ευρώ το χρόνο, για να καλλιεργούν και να ζουν εκεί, να πουλάν το λάδι και καμιά φορά να βγαίνουν και στην λαϊκή αγορά. Κάποιοι από αυτούς είναι και γιατροί ή δάσκαλοι και διοργανώνουν εκδηλώσεις. Περνάνε όμορφα, με την παρέα τους, με τα οργανάκια τους, κάθε άνοιξη συγκεντρώνουν τις εμπειρίες τους, για το πως π.χ. γίνεται το μελιτζανάκι τουρσί, τα καρύδια γλυκό, πώς από το λάδι γίνεται το σαπούνι, πώς χτίζουν σπίτια με αχυρόμπαλες κλπ., διάφορες γνώσεις, γιατί όλοι τους είναι και πολύ ενδιαφέροντες άνθρωποι και έχουν κυνηγήσει αυτήν τη γνώση, η οποία είναι πολύτιμη.

Με την τεχνολογία, έχουμε χάσει πολύτιμες γνώσεις από την εμπειρία του ανθρώπου, που εξασφάλισαν την επιβίωσή του στον πλανήτη για εκατομμύρια χρόνια. Σήμερα η γνώση μας έρχεται απ’ το μέλλον, δεν έρχεται από το παρελθόν!

(...)

Αλλά, δεν υπάρχει παιδεία, σήμερα. Μη γελιόμαστε. Υπάρχει εκπαίδευση. Άλλο πράγμα η παιδεία κι άλλο πράγμα η εκπαίδευση. Σήμερα, λοιπόν, τα παιδιά εκπαιδεύονται. Γιατί; Για να βρούνε τη μηχανή του κέρδους! Να εξασφαλίσουν κάποια θέση σε κάποιο επάγγελμα.

Τη μηχανή του κέρδους! Αυτό είναι το πρόβλημα. Όσο στην κοινωνία μας η κυρίαρχη αξία του συστήματος είναι το κέρδος, από κει και πέρα μην ψάχνεις να βρεις… αυτό διαποτίζει όλες τις ανθρώπινες σχέσεις και διαποτίζει όλες τις κοινωνικές δραστηριότητες όπως είναι η παιδεία και όλα τα πράγματα.

Πιστεύω, λοιπόν, ότι αν υπάρχει ελπίδα διεξόδου, οι άνθρωποι και κυρίως οι νέοι θα την διαμορφώσουν.

Καμιά φορά με ρωτούν οι δημοσιογράφοι: Χρόνη, έχεις μετανιώσει για τη ζωή σου; Λέω όχι. Όχι! Τί πιο ωραίο να πεθαίνεις για ένα όραμα, για έναν όμορφο μύθο, απ’ το να ζεις συνεχώς μια χαμοζωή; Εμείς, λοιπόν, ταξιδέψαμε σ’ έναν υπέροχο μύθο, σ’ ένα πάρα πολύ όμορφο όραμα. Τώρα, αν αυτό στο τέλος της ζωής μας κατάντησε εφιάλτης, αυτό είναι άλλο θέμα, είπαμε, είναι θέμα της εξουσίας.

(...)

Σήμερα, μια σημαντική λέξη είναι η λέξη «βιότοπος». Τι σημαίνει; Σημαίνει βιώνουμε μαζί, κι αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Γιατί βιώνουμε μέσα στην διαφορετικότητά μας κι όχι σε κάποια ομπρέλα ιδεολογική η οποία μπορεί να μας οδηγεί σε διαφωνίες και σε συγκρούσεις όπως αυτές που συντηρούνται σήμερα μέσα στον χώρο της αριστεράς, οι οποίες δεν έχουν κανένα νόημα.

Όσο για έναν… εμπνευσμένο αρχηγό και ηγέτη εγώ πιστεύω πάρα πολύ ότι σε μια κοινότητα, η συλλογική γνώμη είναι πολύ πιο ασφαλής και πιο ισχυρή από οποιονδήποτε ηγέτη.

Στο άλλο σημείο στο οποίο επίσης έχω διαφωνία με τον όποιον ηγέτη και την ιδεολογία, είναι ότι πιστεύω στο αυθόρμητο των ανθρώπων, δηλαδή, μέσα σε αυτή τη διαδικασία ανατροπής ή επανάστασης πρέπει να αναπτυχτεί ένα κίνημα όχι καθοδηγούμενο αλλά αυθόρμητο. Ένα κίνημα που γεννιέται από τη συνείδηση των ανθρώπων που ξέρουν που πάνε και ξέρουν τι θέλουν. Διαφορετικά, κινδυνεύουμε να ξαναγυρίσουμε σε μορφές εξουσιαστικές, κι αυτή τη στιγμή που σου μιλάω, εγώ ασκώ εξουσία.

(...)

Σήμερα μπορεί κανένας άνθρωπος να ορίσει τι σημαίνει αναρχικός; Βρισκόμαστε μέσα σε ένα σύστημα το οποίο είναι δομημένο με ανήθικους τρομοκρατικούς και βάρβαρους κανόνες. Το να αρνηθείς τους κανόνες και τη θέσπιση αυτού του συστήματος τι σημαίνει, ότι είσαι αναρχικός;

Με αυτή την έννοια είμαστε όλοι αναρχικοί! Γιατί όλοι αναζητούμε το κάλλιστο.

(...)

Εγώ βρίσκομαι στην άλλη όχθη! Δεν γουστάρω αυτό το σύστημα, δεν γουστάρω καπιταλισμό, δεν γουστάρω νεοφιλελευθερισμό, δε γουστάρω συγκεντρωτισμό, δε γουστάρω αυτά τα πράγματα! Θέλω μικρές κοινότητες, αυτόνομες, σε ανθρώπινα μέτρα να μπορέσουμε να ζήσουμε σαν άνθρωποι. Έχω μια άλλη λογική, μια άλλη αντίληψη για το πώς οργανώνεται η κοινωνία.

Ξέρω πια τι σημαίνει πολιτική. Δεν γίνεται. Κατ’ αρχήν στην Ελλάδα δεν έχουμε το στοιχειώδες. Δεν έχουμε έναν στοιχειώδη πολιτικό πολιτισμό, γιατί αυτά τα καθίκια δεν μπορούν να τα βρουν μεταξύ τους. Η πατρίδα κινδυνεύει, η πατρίδα βουλιάζει, και πολεμάν σαν κατίνες ο ένας τον άλλον, εσύ έκανες εκείνο στο αυτό κι εσύ έκανες το άλλο. Δεν έχουν την παλικαριά, την εντιμότητα να κάτσουν σε ένα τραπέζι και να αφήσουν τις κατινιές στην άκρη και να κουβεντιάσουν. Είναι τυχαίο; Μα ένας δεν αυτοκτόνησε απ’ αυτούς εδώ τριανταπέντε χρόνια; Ένας δεν ζήτησε συγγνώμη, ένας δεν παραιτήθηκε;

Γι αυτό λέω, ότι είναι πρόβλημα συνείδησης και όχι ιδεολογίας; Είναι πρόβλημα συμπεριφοράς κι όχι ιδεολογίας.

Και δυστυχώς, πιστεύω, ότι εμείς ήμασταν οι… τελευταίοι των Μοικανών. Σε εμάς το σύστημα ασκούσε σωματική βία, μας έκλεινε φυλακή, μας βασάνιζε, μας χτυπούσε για να μας υποτάξει. Για τις σημερινές γενιές είναι πιο δύσκολα. Τους κάνουν λοβοτομή, τους απορροφά το σύστημα συνεχώς μέσα στη μηχανή του κέρδους, δεν τους αφήνει περιθώρια ούτε να οραματιστούν, ούτε να φανταστούν, τους αφαιρεί την κριτική σκέψη. Την ψυχή!

Κι ας είμαστε η χώρα των μεγάλων ποιητών. Κανένας λαός δέκα εκατομμυρίων δεν έχει τρία νόμπελ και ένα βραβείο Λένιν. Και μάλιστα, θα υπήρχαν κι άλλοι που θα έπρεπε να πάρουν το νόμπελ και δεν το πήραν… αλλά τέλος πάντων.

(...)

Γιατί τα βιώματα ήταν ουσιαστικά. Κατάλαβες; Ζούσαμε. Είχε συνέχεια η ζωή μας, δεν ήταν αυτή η γκρίζα καθημερινότητα, αλλά ήταν μεγάλο κατόρθωμα να παραμείνεις άνθρωπος.

Ήταν πολύ σημαντικό να μπορείς να κοιτάξεις τη μάπα σου το πρωί στον καθρέφτη και να πεις, «είμαστε εντάξει ρε μάγκα, πάμε». Δεκαεφτά χρονών παιδί ήμουν και καταδικασμένος για θάνατο, κι εγώ τους έγραφα… Τώρα, βέβαια, λέω για “τί”;"

--

Πόσοι άνθρωποι υπαρχουν σήμερα που να μιλάνε με τέτοια αυθεντικότητα;
Πόσο λείπουν τέτοιες φωνές; Πόση αληθινή νεότητα σε συνδυασμό με σοφία, μπορεί να κρύβει μέσα του ένας άνθρωπος;
Αξίζει να διαβάσετε όλη τη συνέντευξη του εδώ!

«Ο δρόμος περνά από μέσα», Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν (Υπόγειο)

2012-01-26T01:50:00.006+02:00

Ο υπέροχος Γιάννης Φέρτης και η Μαρίνα Ασλάνογλου

Το Θέατρο Τέχνης στα 70 χρόνια λειτουργίας του (1942-2012) τίμησε τη μνήμη του Ιάκωβου Καμπανέλλη, -συγγραφέα που συνέδεσε το έργο του με το συγκεκριμένο θέατρο- επιλέγοντας να ανεβάσει το «Ο δρόμος περνά από μέσα», ένα από τα σημαντικότερα και ωριμότερα έργα του μεγάλου δραματουργού.

Πανόραμα της παλιάς Αθήνας

Στο έργο πρωταγωνιστεί ένα παλιό νεοκλασικό αρχοντικό, γεμάτο ακριβά έπιπλα, πίνακες και πολύτιμες αναμνήσεις. Ο ιδιοκτήτης του, ένας ηλικιωμένος αστός, τον οποίο υποδύεται ο Γιάννης Φέρτης, ζει απομονωμένος με τις μνήμες του.

Ο Γιάννης Δρακόπουλος υποδύεται εξαιρετικά (!!) τον απατεωνίσκο αντικέρ

Η ζωή του ανατρέπεται όταν τον προσεγγίζουν ένας απατεωνίσκος αντικέρ με τη γυναίκα του. Ο παλαιοπώλης, υπόδειγμα του λαϊκού νεοέλληνα που προσπαθεί να ανέλθει κοινωνικά μέσα από κολακείες και κουτοπονηριές, του προτείνει συνεργασία με σκοπό να του αρπάξει το αρχοντικό.

Καταπληκτική η Αλίκη Αλεξανδράκη ως ψυχοκόρη

Ο ηλικιωμένος άντρας τους εμπιστεύεται, όμως οι καταστάσεις περιπλέκονται όταν το ζευγάρι εγκλωβίζεται στη μεγαλομανία του. Η σύζυγος απατά τον άντρα της, με το νεαρό γοητευτικό ανιψιό του πλούσιου αστού. Η ζωή και τα δόλια σχέδια τους καταστρέφονται.

Ο Αλέξανδρος Πέρρος υποδύεται τον ανιψιό του ιδιοκτήτη

Αυτό το θεατρικό κείμενο, γραμμένο μόλις το 1990 από τον Ιάκωβο Καμπανέλλη, μας μεταφέρει τον πόθο για την παλαιά Αθήνα με τα εντυπωσιακά νεοκλασικά της. Στους χαρακτήρες του, που αποτελούν ίσως τους πιο αντιπροσωπευτικούς και «ανθρώπινους» χαρακτήρες της σύγχρονής ελληνικής δραματουργίας, κυριαρχούν από τη μια ο ηλικιωμένος αστός, φορέας παλαιών αξιών, προσκολλημένος σε μια άλλη εποχή και από την άλλη ο λαϊκός, ακαλλιέργητος νεοέλληνας, που εκμεταλλεύεται τα πάντα προς όφελος του. Η σύγκρουση και η ισοπέδωση τους είναι αναπόφευκτη...

Μια παράσταση που αξίζει να παρακολουθήσετε!

Διακριτική, μεστή σκηνοθετική προσέγγιση από τον Διαγόρα Χρονόπουλο.

Εξαιρετικοί στις ερμηνείες τους :

Φάνης Ποριώτης (πλούσιος αστός): Γιάννης Φέρτης
Λίτσα (σύζυγος παλαιοπώλη): Μαρίνα Ασλάνογλου
Γλυκερία (ψυχοκόρη): Αλίκη Αλεξανδράκη
Χάρης Αντωνάκος (αντικέρ): Γιάννης Δρακόπουλος
Ανδρέας Ποριώτης (ανιψιός): Αλέξανδρος Πέρρος

Σκηνοθεσία : Χρονόπουλος Διαγόρας
Σκηνικά : Παπαγεωργακοπούλου Έλλη
Κοστούμια : Παπαγεωργακοπούλου Έλλη
Μουσική : Χρονοπούλου Μαρίνα
Φωτισμοί : Παυλόπουλος Λευτέρης

Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν (Υπόγειο)
Πεσμαζόγλου 5, Αθήνα,
τηλ. 2103222760
http://www.theatro-technis.gr/

Θόδωρος Αγγελόπουλος (27 Απριλίου 1935 - 24 Ιανουαρίου 2012)

2012-01-25T02:13:00.008+02:00

Κρίμα να φεύγουν τόσο σπουδαίοι άνθρωποι, τους έχουμε μεγάλη ανάγκη.

Είναι φοβερό, πόσο γινόμαστε συνεχώς φτωχότεροι.

Ένα σιωπηλό αντίο και ένα ευχαριστώ.

Καλό ταξίδι κύριε Αγγελόπουλε.

One Man Band

2012-01-24T00:38:00.008+02:00

Pixar, short film -
"One Man Band"

αυτός ο κόσμος ο μικρός ο μέγας

2012-01-19T00:27:00.007+02:00

Apollo 11, Moon seen from Apollo 11 (XI)

flight from Earth to the moon.

Date taken: July 20, 1969

Moon Talk - Apollo 11

view of the earth & continent of Africa.

Date taken: July 1969

View of earth taken fr. Apollo 10 space ship,

w. peninsula of Baja, CA seen through swirling cloud cover.

Date taken: May 1969

Surface of the Earth tinged red by the sun as seen from

space during the Apollo 8 mission.

Date taken: December 1968

First true-color photo of planet Jupiter taken
from Hubble Space Telescope.
Date taken: May 28, 1991

Partial view of Earth as seen fr. a NASA shuttle mission;
part of space shuttle is seen at top ctr.
Date taken: 1990

Deepest Picture Of Space Captured By Nasa Hubble Telescope
Astronomers at the Space Telescope Science Institute unveiled the deepest portrait of the visible universe ever seen on March 9, 2004, a picture of an area in space called the Hubble Ultra Deep Field taken by cameras on the Hubble Space Telescope. NASA
Date taken: March 9, 2004

View of the earth from space.
Date taken: 2001

Earth as seen from space

during the Apollo 8 mission.

Date taken: December 1968

Earthrise over the moon

taken by the Apollo 17 crew.

Date taken: 1972

Montage seen fr. moon: Earth (L) Sun (R-L) Jupiter, Venus,

Mercury (top), Mars & Saturn; by Apollo 17, 8, 12,

Pioneer Venus, Voyager 1, Mariner 10, Pioneer II & Viking.

Date taken: December 12, 1979

Mccandless In Space - Astronaut Bruce McCandless

in free flight in space during space shuttle Challenger flight # IV.

Date taken: February 1984

Χαζεύω φωτογραφίες του κόσμου, ταξιδεύει η σκέψη, χάνεται στη μαγεία.

Πόσο απειροελάχιστοι, πόσο μικροί, σε ένα απίστευτα πολύπλευρο, μαγικό σύμπαν.

Τα πάντα στο σύμπαν αλλάζουν, κινούνται, τίποτα δεν παραμένει σταθερό.
Οι κανόνες του σύμπαντος βασίζονται στην αιώνια εναλλαγή. Κάνουμε ασταμάτητους κύκλους μέσα στο χρόνο. Εναλλασσόμαστε σε αδιόρατες, φυγόκεντρες, ατέρμονες τροχιές. Κομήτες είμαστε. Όπως όλα τα στοιχεία αυτού του σύμπαντος, ερχόμαστε, διανύουμε τη πορεία μας και σβήνουμε στο άπειρο.

* "ΑΥΤΟΣ ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας!" (Άξιον Εστί, Οδυσσέας Ελύτης)
* Δες εκατομμύρια φωτογραφίες από το Life, από το 1750 έως και σήμερα. Hosted by Google : http://images.google.com/hosted/life *

The Monty python's Galaxy Song

Αφιέρωμα στον Περικλή Κούκο: Αποσπάσματα από τις όπερες και τα σκηνικά του έργα στο Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη

2012-01-18T00:18:00.003+02:00

Κύκλος Έλληνες Συνθέτες: Περικλής Κούκος

Αποσπάσματα από τις όπερες και τα σκηνικά του έργα

19 Ιανουαρίου 2012

Ώρα: 20:30

Αμφιθέατρο

Ιδρύματος Β & Μ Θεοχαράκη

cd, "Dreams"

Για πληροφορίες και αγορά,
πάτησε εδώ

Oι όπερες Ο Κονρουά και οι κόπιες του, Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας και Μανουέλ Σαλίνας σχηματίζουν ένα είδος τριλογίας που κινείται στο χώρο του φανταστικού και διαπραγματεύεται τις ανέκαθεν πανανθρώπινες αναζητήσεις που αφορούν τη Γέννηση, τη Δημιουργία, τον Έρωτα, αλλά και το κυνήγι της Αθανασίας, την κατάκτηση της Αιωνιότητας. Η μουσική του Κούκου -σύγχρονη, αλλά και με βαθιές κλασικές ρίζες- σαγηνεύει χάρη στο μεγάλο πλεονέκτημα του συνθέτη, τη μελωδικότητα.

Την εκδήλωση θα προλογίσει ο ίδιος ο συνθέτης.

Συμμετέχουν οι ακόλουθοι καλλιτέχνες:
Μίνα Πολυχρόνου, σοπράνο
Λένια Ζαφειροπούλου, σοπράνο
Αστέριος Πούφτης, βιολοντσέλο
Στέλλα Κούκου, πιάνο

Ώρα: 20:30

ΙΔΡΥΜΑ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗΣ Β & Μ ΘΕΟΧΑΡΑΚΗ
Βασιλίσσης Σοφίας 9 & Μέρλιν 1, 106 71 Αθήνα
Τ: 210-3611206
W: www.thf.gr

Μια δόση αισιοδοξίας: από τους σχεδιαστές προς την ελληνική κοινωνία

2012-01-15T00:14:00.003+02:00

Τα παρακάτω έργα αποτελούν ένα δώρο της σχεδιαστικής κοινότητας προς την ευρύτερη ελληνική κοινωνία. Μια απάντηση στην υφέρπουσα κατήφεια και απογοήτευση, μια δόση αισιοδοξίας και θετικής ενέργειας. Όλα τα έργα θα προβάλλονται στην ιστοσελίδα τους, αλλά και σε μια έκθεση που θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 20/1/2012 στην γκαλερί 70×100 της εταιρείας Χαρτιά Περράκη. Σαράντα από τα έργα, όπως θα επιλεγούν από κριτική επιτροπή θα τυπωθούν και θα διατεθούν προς πώληση. Τα έσοδα θα αποτελέσουν δωρεά των Ελλήνων σχεδιαστών προς το Χαμόγελο του Παιδιού.

Aξιζε να μοιραστούμε ορισμένα από αυτά!

Για περισσότερα :

designmag.gr

Γιώργος Βαρσαμάκης, συναυλία στο Μουσείο Μπενάκη

2012-01-14T17:00:00.006+02:00

ΣΑΒΒΑΤΟ 21 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2012, 8:00 μμ

στο ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ

Ο Γιώργος Βαρσαμάκης με την ορχήστρα του παρουσιάζει τη νέα του δισκογραφική δουλειά με τίτλο "Λίγο πρίν….λίγο μετά" σε μία και μοναδική συναυλία στο Μουσείο Μπενάκη, το Σάββατο 21 Ιανουαρίου 2012, στις 8:00μμ. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει επίσης μουσικά θέματα από τα τρία προηγούμενα δισκογραφικά του έργα.

"Σε μια εποχή που οτιδήποτε εμπεριέχεται στο «πριν» είναι τόσο άμεσα συνδεδεμένο με οτιδήποτε θα εμπεριέχεται στο «μετά», η μουσική προσπαθεί να υπογραμμίσει την αξία και τη σημασία της δεδομένης στιγμής στη ζωή μας.

Αυτή τη δεδομένη στιγμή του «λίγο πριν» και του «λίγο μετά» που το παρελθόν και το μέλλον διαπληκτίζονται, έρχεται η μουσική να τη σηματοδοτήσει, να την οριοθετήσει δίνοντάς της τη μέγιστη αξία. Η στιγμή έχει τη δύναμη να αναθεωρεί τον ορισμό του σωστού και του λάθους, του καλού και του κακού. Ανάμεσα στο «λίγο πριν» και στο «λίγο μετά», το τώρα διψά για τη δημιουργία πριν προλάβει να γίνει παρελθόν..." ΓΒ

* Ο Γιώργος Βαρσαμάκης είχε την καλοσύνη να παραχωρήσει μια ενδιαφέρουσα
συνέντευξη παλιότερα στο blog, την οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ. *

Παίζουν οι μουσικοί:

Βασίλης Δήμος, Γιώργος Κωνσταντινίδης- Βιολιά

Λεωνίδας Γρηγορόπουλος - Βιόλα

Γιάννης Παυλίδης – Τσέλο

Κώστας Ιωαννίδης – Κλαρινέτο

Νίκος Δημαράς - Τρομπέτα

Μυρτώ Χρυσανθοπούλου – Φλάουτο

Γιώργος Τοσικιάν – Κιθάρα κλασική, ηλεκτρική

Βαγγέλης Θάνος– Κρουστά

Γιώργος Βαρσαμάκης, Χριστίνα Αρφάνη – Πιάνο

Γρηγορία Μπαλμπούζη – Επιμέλεια εικόνας και βίντεο

Με την ευγενική υποστήριξη του Μουσείου Μπενάκη.

Με την υποστήριξη του εργαστηρίου ελευθέρων σπουδών “ΕΕΣ Λουλάκης Πολυχρόνης & Συνεργάτες”, του πρότυπου εργαστηρίου σχεδίου και ζωγραφικής “Το εργαστήρι σχεδίου” και του μουσικού οίκου “Αθανασάτος”.

Σάββατο 21 Ιανουαρίου 2012

ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ

ΚΤΗΡΙΟ ΟΔΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ (Πειραιώς 138)

ΩΡΑ 8:00μμ

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ 20,00 €, ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ 15,00 €.

Προπώληση: Κτήριο οδού Πειραιώς (Πειραιώς 138, τηλ. 210 3453111) στις ώρες λειτουργίας του χώρου.

ΙΝΤΕΡΝΕΤ:

Τιμή Online Προπώλησης εισιτηρίων 15,00€

στα www.ticketservices.gr και www.viva.gr

Παζάρι Βιβλίου 2012

2012-01-13T00:00:00.033+02:00

Εκποίηση – Παζάρι Βιβλίου 2012.

στην Πλατεία Κλαυθμώνος από 20/1 έως 8/2/2012.

Ώρες λειτουργίας καθημερινά

και Κυριακές από τις 10 το πρωί έως 10 το βράδυ.

Η ΕΚΠΟΙΗΣΗ – ΠΑΖΑΡΙ ΒΙΒΛΙΟΥ 2012 οργανώνεται από τον Σύνδεσμο Εκδοτών Βιβλίου (Σ.ΕΚ.Β.) και το Επαγγελματικό Σωματείο Εκδοτών – Βιβλιοπωλών Ελλάδος (Ε.Σ.Ε.Β.Ε.)

150 εκδότες εκποιούν 500.000 βιβλία σε τιμές που αρχίζουν από 0,50 ευρώ, στην μεγαλύτερη και πιο οργανωμένη εκποίηση βιβλίου.

Σε θερμαινόμενη σκεπαστή κατασκευή σε χώρο 1000 τετραγωνικών μέτρων στην καρδιά της Αθήνας, στην πλατεία Κλαυθμώνος.

Μπορείτε να βρείτε βιβλία όλων των ειδών σε απίστευτα χαμηλές τιμές. Οι εκπτώσεις των βιβλίων στην εκποίηση παζάρι αρχίζουν από 70% και σε ορισμένες περιπτώσεις φτάνουν και το 90%. Μπορείτε να βρείτε βιβλία αξίας 0,50 ευρώ.

Ο μοναδικός περιορισμός είναι τα βιβλία που εκποιούνται να έχουν εκδοθεί μέχρι και το 2006 και όχι αργότερα. Δηλαδή δεν υπάρχουν βιβλία που εκδόθηκαν το 2007 η το 2008.

Κάθε χρόνο, από παλιά, μιλάμε εδώ στο blog για την αξία αυτής της πρωτοβουλίας.

Ιδιαίτερα σημαντική, ειδικά σε τέτοιες εποχές!

Ε.Σ.Ε.Β.Ε.: Επαγγελματικό Σωματείο Εκδοτών – Βιβλιοπωλών Ελλάδος

Μαυρομιχάλη 1, 106 79, Αθήνα, Τηλ.: 2103637426, Fax: 210 3630669

αδιανόητο

2012-01-11T00:06:00.001+02:00

wanted

wake up

ζωή

εξέλιξη

σπάστε την

"Αν δεν παλέψουμε για το αδύνατο,

μια μέρα θα έρθουμε αντιμέτωποι με το αδιανόητο"

(Murray Bookchin)

λίστα βιβλίων

2012-01-06T00:05:00.008+02:00

link

Τον περασμένο Ιούνιο, άρχισα να σημειώνω τον τίτλο κάθε βιβλίου που διάβαζα. Τώρα ένα εξάμηνο μετά, διαπιστώνω πως έκανα καλά, γιατί διαφορετικά θα ξεχνούσα σίγουρα κάποιο. Σκοπεύω να συνεχίσω αυτή τη συνήθεια και ίσως στο τέλος του επόμενου χρόνου να μοιραστούμε τα βιβλία που θα με ταξιδέψουν το 2012. Ακολουθεί η λίστα των βιβλίων που διάβασα από τον Ιούνιο μέχρι και το Δεκέμβριο του 2011, αφορούν ποίηση, θεατρικά κείμενα, μυθιστορήματα και διηγήματα. Κάποια από αυτά τα έχω αναρτήσει, για άλλα παραθέτω δίπλα κάποιο σχόλιο, μερικά τα αφήνω ασχολίαστα. Δύο από αυτά τα είχα διαβάσει και παλιότερα, μα όμως αισθάνθηκα την ανάγκη να επιστρέψω στις σελίδες τους. Ακολουθεί η λίστα και προτάσεις για τα βιβλία.

1) Σκακιστική Νουβέλα , Stefan Zweig, εκδόσεις Άγρα {Εξαιρετικό βιβλίο, έχει υπάρξει σχετική αναφορά στο blog, περισσότερα εδώ }

2) Θέαμα & Ιστορίες, Ζακ Πρεβέρ, εκδόσεις Νεφέλη {Αγαπημένος μου ποιητής...}

3) Ταράτσα στη Ρώμη, Pascal Quignard, εκδόσεις Άγρα

4) Να σου πω μια ιστορία, Χόρχε Μπουκάι, εκδόσεις Opera

5) Ιστορίες να σκεφτείς, Χόρχε Μπουκάι, εκδόσεις Opera

6) Τα τέσσερα πόδια του τραπεζιού, Ιάκωβος Καμπανέλλης {Ένα καλό θεατρικό κείμενο του πολύ αγαπημένου Ιάκωβου Καμπανέλλη. Είχα αγοράσει το συγκεκριμένο πρόγραμμα από το παζάρι του Αμφι-θεάτρου Σ. Ευαγγέλατου}

7) Το Σακάκι που βελάζει!, Στανισλαβ Στρατιεβ, Αμφι-θέατρο Σ.Ε. {Απλά εξαιρετικό. Είχα αναρτήσει ένα απόσπασμα, περισσότερα εδώ}

8) Όπερα της πεντάρας, Μπρεχτ – Κουρτ Βάιλ, Αμφιθέατρο Σ.Ε.

9) Το τέλος του παιχνιδιού, Σάμουελ Μπέκετ, Αμφιθέατρο Σ.Ε.

10) Τα επτά κουτιά της Πανδώρας, Β. Ζιώγας, Αμφιθέατρο Σ.Ε.

11) Τα χαστουκόψαρα, Λένος Χρηστίδης, εκδόσεις Καστανιώτη {Ωραίο! Καυστική γραφή του Λένου Χρηστίδη.}

12) Bororo, Λένος Χρηστίδης, εκδόσεις Καστανιώτη {Δε μου άρεσε όσο το παραπάνω του}

13) Ερωτικά ποιήματα, Κάρλ Μάρξ, εκδόσεις Ερατώ {Τα ερωτικά ποιήματα του Καρλ Μαρξ είναι ίσως ένα από τα πιο παράδοξα βιβλία που μπορεί κανείς να βρει σε μια βιβλιοθήκη. Όπως είχε πει ο Lawrence Ferlinghetti "είναι άγνωστο στους κριτικούς της λογοτεχνίας και αποτελεί ταμπού για τους μαρξιστές". Συγκεντρωμένα σε μια συλλογή, όχι τόσο εξαιρετικά ως γραφή, αλλά ενδιαφέροντα ως η πιο προσωπική έκφραση μιας τέτοιας προσωπικότητας.}

14) Ο αναρχικός τραπεζίτης, Φερνάντο Πεσσόα, ebook

15) Θα σε έχω σαν βασίλισσα, Ρόσα Μοντέρο, εκδόσεις Αλεξάνδρεια {Αγαπημένη συγγραφέας η Ρόσα Μοντέρο. Μάλιστα το συγκεκριμένο βιβλίο, το είχα αγοράσει στο Παζάρι Βιβλίου σε απίστευτα χαμηλή τιμή. Σας είχα προτείνει παλιότερα ένα ακόμη βιβλίο της : "Η κόρη του Κανίβαλου" }

16) Έτσι ισχυρίζεται ο Περέιρα, Αντόνιο Ταμπούκι, εκδόσεις Άγρα {Καταπληκτικό βιβλίο! Υπήρξε post στο blog για αυτό οπότε για λεπτομερειακή περιγραφή, δες εδώ }

17) Η χαμένη κεφαλή του Νταμασένου Μοντέιρου, Αντόνιο Ταμπούκι, Εκδόσεις Ψυχογιός

18) Πολιτική Ανυπακοή, Χένρυ Ντέιβιντ Θορώ, Εκδόσεις Ερατώ {Η δεύτερη φορά που διάβασα αυτό το βιβλίο. Πριν μήνες είχα έτοιμο προς δημοσίευση σχετικό post, μα από κάποιο λάθος το έχασα, ίσως να ετοιμάσω πάλι ανάρτηση, γιατί το αξίζει}

19) Αναφορά στον Γκρέκο, Ν. Καζαντζάκης, εκδόσεις Καζαντζάκη {Πολλές φορές έχω διαβάσει το συγκεκριμένο βιβλίο. Επιστρέφω συχνά στην "Αναφορά στον Γκρέκο" του Καζαντζάκη. Το διάβασα ξανά τον περασμένο Αύγουστο. Για μένα είναι η καλύτερη ψυχοθεραπεία.}

20) Το περιστέρι, Πάτρικ Ζίσκιντ, εκδόσεις Ψυχογιός {Αν και είχα ακούσει θετικά σχόλια, με κούρασε}

21) Μοναχικός ταξιδιώτης, Jack Kerouac, εκδόσεις Πλέθρον {Η γραφή του Kerouac, η ελευθερία της γενιάς των beat με ταξιδεύει}

22) Λόγια του Έρωτα και άλλα διηγήματα, Guy de Maupassant, εκδόσεις Ροές {Ένας από τους σημαντικότερους διηγηματογράφους του 19ου αιώνα υμνεί τον έρωτα. "Αν δεν καρυκεύαμε τη ζωή μας με έρωτα, με όσο το δυνατόν περισσότερο έρωτα -όπως όταν ρίχνουμε ζάχαρη στα φάρμακα των παιδιών- κανείς δε θα ήθελε να τη ζήσει έτσι όπως είναι..."}

23) Εγώ, ένας άλλος, Ίμρε Κερτες, εκδόσεις Καστανιώτη {Εκπληκτικό βιβλίο, ίσως από τα καλύτερα που διάβασα πέρσι! Έχω ανεβάσει σχετική ανάρτηση: περισσότερα εδώ}

24) Το τέλος της πόλης, Μουρατχαν Μουνγκαν, εκδόσεις Καστανιώτη {Έχω ανεβάσει σχετική ανάρτηση: περισσότερα εδώ}

25) Συνεντεύξεις του Νίκου Καρούζου, εκδόσεις Ίκαρος {Συγκεντρωμένες συνεντεύξεις του ποιητή. Όποιος αγαπάει τον Νίκο Καρούζο, θα το λατρέψει}

26) Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος, Primo Levi, εκδόσεις Άγρα {Αυτό το βιβλίο πρέπει να διαβαστεί από όλους. Θεωρείται παγκοσμίως ένα από τα σημαντικότερα κείμενα για το Ολοκαύτωμα. Έχω δημοσιεύσει σχετική ανάρτηση για περισσότερα εδώ}

27) Αυτοί που βούλιαξαν, αυτοί που σώθηκαν, Primo Levi, εκδόσεις Άγρα {Επειδή μου άρεσε πολύ το παραπάνω, αναζήτησα ένα ακόμη δικό του, το οποίο άξιζε}

28) Η ιστορία της άγνωστης νήσου, Ζοζέ Σαραμάγκου, εκδόσεις Καστανιώτη

29) Περί τυφλότητος, Ζοζέ Σαραμάγκου, εκδόσεις Καστανιώτη {Εκπληκτικό βιβλίο!}

30) Ο ήλιος των μελλοθανάτων, Jean-Claude Izzo, εκδόσεις Πόλις {Υπέροχο βιβλίο. Το κύκνειο άσμα του Ζαν-Κλωντ Ιζζό. Αγκαλιάζει με τρυφερότητα τους ήρωες του (περιθωριακούς, άστεγους, αλκοολικούς, πόρνες), δίνοντας μια άλλη εικόνα για αυτούς.}

31) Τα νιάτα, Joseph Conrad, εκδόσεις Άγρα, Μφρ-επίμετρο Α.Μπερλής {Ένα κλασικό κείμενο της αγγλικής λογοτεχνίας σε μετάφραση ενός κλασικού της ελληνικής λογοτεχνίας του Άρη Μπερλή. Διάβασα το βιβλίο μέσα σε ένα βράδυ, ένιωσα να ταξιδεύω στο ίδιο καράβι μαζί με τον ήρωα στον Ειρηνικό ωκεανό, να παλεύω με τα κύματα, να αγωνιώ για να δω το λιμάνι...}

32) Μητριά Πατρίδα, Μιχάλης Γκανάς, εκδόσεις Καστανιώτη

33) Η απόλυτη σιωπή, Άλμπα Άμπερτ, εκδόσεις Καστανιώτη

34) Ένα δικό σου δωμάτιο, Βιρτζίνια Γουλφ, εκδόσεις Οδυσσέας {Μοναδικό βιβλίο!}

35) Η άλωση της Κωσταντίας, Γιάννης Μακριδάκης, ΕΣΤΙΑ

36) Η δεξιά τσέπη του ράσου, Γιάννης Μακριδάκης, ΕΣΤΙΑ

37) Ο υπνοβάτης, Μαργαρίτα Καραπάνου, εκδόσεις Ερμής

38) Η Κασσάνδρα και ο Λύκος, Μαργαρίτα Καραπάνου, εκδόσεις Ερμής

39) Ναι, Μαργαρίτα Καραπάνου, εκδόσεις Ωκεανίδα

40) Η ζωή είναι αγρίως απίθανη, Μαργαρίτα Καραπάνου, εκδόσεις Ωκεανίδα

41) Μήπως;, Μαργ. Καραπάνου – Φωτ. Τσαλίκογλου, εκδόσεις Ωκεανίδα

42) Το μέλλον ανήκει στην έκπληξη. 34 σχόλια για την κρίση και ένα υστερόγραφο, Φ. Τσαλίκογλου, εκδόσεις Καστανιώτη {Το τελευταίο βιβλίο που διάβασα λίγο πριν μας 'αφήσει' το 2011. Σχόλια για την κρίση, με συμπεράσματα καθόλου ευοίωνα. Μακάρι να διαψευσθούν από μια έκπληξη!}

Κάποια από αυτά τα αγόρασα, άλλα μου τα δώρισαν ή τα δανείστηκα. Αν το blog συνεχίσει την πορεία του, θα μοιραστούμε από εδώ και τις φετινές αναγνώσεις του 2012!

Δεινόσαυροι, Εμείς

2012-01-05T00:00:00.044+02:00

Charles Bukowski

Δεινόσαυροι, Εμείς

Γεννημένοι έτσι

Μέσα σ' αυτό

Ενώ οι δάσκαλοι με τις κιμωλίες χαμογελούν

Ενώ η Κυρία Θάνατος ξεκαρδίζεται

Ενώ τα ασανσέρ σπάνε

Ενώ τα πολιτικά τοπία διαλύονται

Ενώ ο υπάλληλος που σου γεμίζει τις σακούλες στο σουπερμάρκετ έχει πτυχίο κολεγίου

Ενώ το καλυμμένο με πετρέλαιο ψάρι φτύνει το καλυμμένο με πετρέλαιο θύμα
Ενώ ο ήλιος έχει καλυφτεί με μάσκα

Είμαστε

Γεννημένοι έτσι

Μέσα σ' αυτό

Μέσα σ' αυτούς τους προσεκτικά παράλογους πολέμους

Μέσα στη θέα σπασμένων τζαμιών βιομηχανιών της κενότητας

Μέσα σε μπαρ όπου οι άνθρωποι δεν μιλάνε πλέον μεταξύ τους

Μέσα σε γρονθοκοπήματα που τελειώνουν σε πυροβολισμούς ή μαχαιρώματα

Γεννημένοι μέσα σ' αυτό

Μέσα σε νοσοκομεία που είναι τόσο ακριβά που είναι φτηνότερο να πεθάνεις

Μέσα σε δικηγόρους που χρεώνουν τόσο πολλά που είναι φτηνότερο να δηλώσεις ένοχος

Μέσα σε μια χώρα που οι φυλακές είναι γεμάτες και τα φρενοκομεία κλειστά

Μέσα σε ένα μέρος που οι μάζες ανυψώνουν τρελούς σε πλούσιους ήρωες

Γεννημένοι μέσα σ' αυτό

Περπατώντας και ζώντας δια μέσου αυτού

Πεθαίνοντας εξαιτίας αυτού

Άλαλοι εξαιτίας αυτού

Ευνουχισμένοι

Ανήθικοι

Απόκληροι

Εξαιτίας αυτού

Ξεγελασμένοι από αυτό

Χρησιμοποιημένοι από αυτό

Νευριασμένοι από αυτό

Γίναμε τρελοί και αρρωστημένοι από αυτό

Γίναμε βίαιοι

Γίναμε απάνθρωποι

Από αυτό

Η καρδιά σκοτείνιασε

Τα δάχτυλα εκτείνονται προς το λαιμό

Το όπλο

Το μαχαίρι

Τη βόμβα

Τα δάχτυλα εκτείνονται προς έναν χωρίς απάντηση θεό

Τα δάχτυλα εκτείνονται προς το μπουκάλι

Το χάπι

Την σκόνη

Είμαστε γεννημένοι σ' αυτή την θλιβερή νέκρα

Είμαστε γεννημένοι σε μια κυβέρνηση 60 χρόνων χρέους

Που σύντομα δεν θα είναι ικανή να πληρώσει ούτε τον τόκο αυτού του χρέους

Και οι τράπεζες θα καούν

Τα λεφτά θα είναι άχρηστα

Θα υπάρχει στα ανοιχτά και ατιμώρητα φόνος στους δρόμους

Θα υπάρχουν όπλα και περιπλανώμενες συμμορίες

Η γη θα είναι άχρηστη

Το φαγητό θα γίνει μια φθίνουσα απόδοση

Την πυρηνική ενέργεια θα την αναλάβουν οι πολλοί

Η γη θα σείεται διαρκώς από εκρήξεις

Άνθρωποι ρομπότ με ακτινοβολία θα παραφυλάνε ο ένας τον άλλο

Οι πλούσιοι και οι εκλεκτοί θα κοιτάνε από διαστημικές πλατφόρμες

Η κόλαση του Δάντη θα μοιάζει με παιδική χαρά

Ο ήλιος δεν θα είναι ορατός και θα είναι πάντα νύχτα

Τα δέντρα θα πεθάνουν

Όλη η βλάστηση θα πεθάνει

Άνθρωποι με ακτινοβολία θα τρώνε τη σάρκα ανθρώπων με ακτινοβολία

Η θάλασσα θα δηλητηριαστεί

Οι λίμνες και τα ποτάμια θα εξαφανιστούν

Η βροχή θα είναι ο νέος χρυσός

Τα σάπια σώματα των ανθρώπων και των ζώων θα βρωμάνε στον σκοτεινό αέρα

Τους τελευταίους ελάχιστους επιζώντες θα τους προλάβουν νέες και αποτρόπαιες ασθένειες

Και οι διαστημικές πλατφόρμες θα καταστραφούν από την φθορά

Την εξάντληση των προμηθειών

Το φυσικό αποτέλεσμα της γενικής παρακμής

Και θα υπάρξει η πιο όμορφη ησυχία που ποτέ δεν ακούστηκε

Ο ήλιος ακόμα κρυμμένος εκεί

Περιμένοντας το επόμενο κεφάλαιο.

Εδώ ο Bukowski διαβάζει το ποίημα.

η περιέργεια δε σκότωσε το γάτο

2012-01-02T00:34:00.003+02:00

επππ...

είμαι κ εγώ εδώ...

δεν ακούς;

μ' ακούς;...

Περίεργος;... Εγώ;;;

!!!

Σε αυτή την περίπτωση...

η περιέργεια όχι μόνο δεν σκότωσε το γάτο..

μα τον έκανε ακόμη πιο αξιαγάπητο

Κάπως έτσι και εμείς δε θα έπρεπε να αναζητούσαμε πράγματα, πρόσωπα...

Το κάθε αύριο... ή ίσως και

έναν καινούργιο χρόνο;

be present

2012-01-01T13:27:00.003+02:00

"Ο Αι Βασίλης έμαθα δεν έρχεται εν τέλει,

είναι παλιό το έλκηθρο και ακριβά τα τέλη!

Δώρα λοιπόν μη ψάχνετε να βρείτε μες στο τζάκι,

τα έκλεψε η Τρόικα μαζί με τον Γιωργάκη!!

Όμως εμείς οι Έλληνες καθόλου δε μασάμε,

κάτι θα βρούμε από την αρχή ξανά μπροστά να πάμε!!"*

:))

Καλή χρονιά...
Ευτυχισμένο το νέο έτος...

*ένα από τα ευχητήρια sms που έλαβα με την αλλαγή του χρόνου.. Μου χάρισε ένα χαμόγελο και σκέφτηκα με αυτό να ξεκινήσει και η χρονιά εδώ στο blog. :)

ευχές

2011-12-30T12:08:00.004+02:00

Σε λίγες ώρες το 2011, γεμάτο απώλειες σε υλικό και σε ανθρώπινο επίπεδο, θα αποτελεί πλέον παρελθόν.

Σας εύχομαι υγεία, αγάπη και δύναμη για το νέο έτος! Ας προσπαθήσουμε, παρά τις δυσκολίες που κατακλύζουν τις περισσότερες οικογένειες, να μην αφήσουμε το φόβο να κυριεύσει τις ψυχές, να μη χάσουμε τις στιγμές και εκείνο το βλέμμα που αντικρίζει τη ζωή σαν παραμύθι.

To 2012 εύχομαι να είμαστε ακόμη εδώ, γεμάτοι δύναμη και επιτέλους να ξυπνήσουμε.

Καλή χρονιά σε όλους ! ! ! !

Αργύρης Χιόνης (1943 - 25/12/2011)

2011-12-27T01:30:00.006+02:00

Ένα αντίο στον αγαπημένο Αργύρη Χιόνη, έναν από τους σημαντικότερους σύγχρονους ποιητές, που πέθανε ανήμερα των Χριστουγέννων από καρδιακή προσβολή.

"Η Ποίηση πρέπει να'ναι / ένα ζαχαρωμένο βότσαλο /

πάνω που θά'χεις γλυκαθεί / να σπας τα δόντια σου"

Απόσπασμα από συνέντευξη του στην εφημερίδα Αυγή (Κρημνιώτη Π., 07/11/2010) :

* “Με ήτα η ζωή τελειώνει, με ήττα, επίσης” γράφετε στις “Εκδοχές του τέλους” μέρος της συλλογής. Ηττήθηκε ο άνθρωπος, η ποίηση, ο Αργύρης Χιόνης;

Οι στίχοι αυτοί δείχνουν απαισιόδοξοι αλλά στην ουσία συνιστούν μια προειδοποίηση. Εάν δε γίνει κάτι ουσιαστικό σ’ αυτή τη χώρα τότε και ο άνθρωπος, και η ποίηση και ο Αργύρης Χιόνης θα έχει ηττηθεί.

* Αυτή την κρίση που ζούμε σήμερα οι Έλληνες, πώς μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε; Αρκούν τα “μόνα αποτελεσματικά όπλα που” κατά τα λεγόμενά σας “διαθέτει ο άνθρωπος: το χιούμορ και το όνειρο”;

Εγώ νομίζω ότι θα αρκούσαν αν όλος ο κόσμος είχε χιούμορ και όνειρο.

* Και οι τραπεζίτες επίσης;

Αν είχαμε χιούμορ και όνειρο όλοι οι υπόλοιποι και κυρίως οι πολιτικοί μας σε όλο τον δυτικό κόσμο, δεν θα μας είχαν καβαλήσει οι τραπεζίτες οι οποίοι βεβαίως δε διαθέτουν καθόλου χιούμορ και το όνειρό τους είναι μόνο το κέρδος.

* Έχετε πει ότι το αγαπημένο σας ρητό είναι “πριν σκύψεις, σκέψου”. Θεωρείτε ότι ο σημερινός πολίτης σκέφτεται ή απλώς σκύβει;

Φοβάμαι ότι απλώς σκύβει. Κι οφείλουμε σήμερα κυρίως, αυτόν τον "κυρίαρχο" λαό -ότι ειρωνικότερο έχει ειπωθεί για το λαό- να πάψουμε πια να τον χαϊδεύουμε. Ας αναλάβουμε επιτέλους όλοι τις ευθύνες μας.

"Δύσκολη η ζωή κι απλούστατος ο θάνατος,
αυτή η έρημος που τίποτα από σένα δεν ζητά,

που περιμένει απλώς να την διανύσεις."

---

Ελέησον σε

Ένιωθες μόνος και μας έπλασες για να ‘χεις

Συντροφιά εις τους αιώνας των αιώνων.

Έσφαλες όμως πλάθοντάς μας

Κατ’ εικόνα και ομοίωσίν σου,

Πολλαπλασίασες τη μοναξιά σου.

Τώρα είσαι μόνος μέσα σ’ ένα πλήθος μόνων.

Δεν έχει πιο μεγάλη μοναξιά.

---

Οκτώ χαϊκού

α.

Σκίτσο ο κόσμος και

ανελέητη ο θάνατος

γομολάστιχα

β.

στη Γιώτα Κριτσέλη

Έσβησε ο κόσμος.

Μένει αναμμένη, μόνη

μια ανεμώνη.

γ.

Για ποια εκίνησε

κορφή και σε ποια κοίτη

κατρακύλησε!…

δ.

μνήμη Γ. Κ. Καραβασίλη

Παραπατώντας

εφτασε στον θάνατο·

τον μέθυσε η ζωή.

ε.

Σήπεσαι σώμα

στη σιωπή, στην απουσία

άλλων σωμάτων

στ.

Θεέ μου, τι αόρατο

ναυάγιο που είναι

η έρημη ζωή!

ζ.

Χειμώνας πάλι·

σβηστή η φωτιά του έρωτα

και η καρδιά μου κρύα.

η.

Το είδωλό μου

μέσα στον καθρέφτη

σαν νεκρή φύση.

---

Χέρια

Οι άνθρωποι το πιο συχνά

δεν ξέρουν τι να κάνουνε τα χέρια τους

Τα δίνουν - τάχα χαιρετώντας - σ' άλλους

Τ' αφήνουνε να κρέμονται σαν αποφύσεις άνευρες

Ή - το χειρότερο - τα ρίχνουνε στις τσέπες τους

και τα ξεχνούνε

Στο μεταξύ ένα σωρό κορμιά μένουν αχάιδευτα

Ένα σωρό ποιήματα άγραφα

---

"Υπάρχουν άλογα που συνεχίζουν να καλπάζουν

ακόμα κι όταν είναι ξαπλωμένα στο γρασίδι."

"Όταν σου αναγγείλουνε τον θάνατό μου,
κάνε ό,τι θα 'κανες αν σου χάριζαν
έν' άδειο βάζο.

Θα το γέμιζες λουλούδια·
έτσι δεν είναι;"

Καλό του ταξίδι...

Για τον Αργύρη Χιόνη:

tsalapetinos
nautilus
"Το οριζόντιο ύψος και άλλες αφήσικες ιστορίες", από την Άστρια
vakxikon.gr
poiein.gr
Ο Αργύρης Χιόνης αυτοβιογραφούμενος
Συνέντευξη στην Ελευθεροτυπία, 12 Φεβρουαρίου 2010
wikipedia

Άνω θρώσκω

2011-12-23T00:14:00.006+02:00

Στρέφω τα μάτια προς τον ουρανό.

Μου αρέσει να κοιτάω ψηλά, αχόρταγα τον ουρανό.

Μέχρι εκεί που αισθάνομαι πως καταργούνται τα όρια.

Τα όρια τα φτιάχνει ο άνθρωπος και ο ίδιος ομοίως τα καταλύει.

Όσο ζω, θα κοιτάω ψηλά προς τον ουρανό.

Όσο και αν θέλουν, όσο και αν μας ωθούν προς το αντίθετο,

δεν πρόκειται ποτέ και για κανέναν να χαμηλώσω τα μάτια.

Μας ξεπερνάει η φύση, μας καταργεί

και μας ξαναδημιουργεί από το τίποτα.

Σε αυτή κρύβονται τα μεγάλα νοήματα

που εμείς αδυνατούμε πάντα να φτάσουμε.

Λίγοι μπορούν να το καταλάβουν,

μα το σημαντικότερο αγαθό είναι

η ελευθερία της ψυχής.

Αν αξίζει αληθινά κάτι,

είναι οι ψυχές που αγγίξαμε,

μας αγάπησαν, μας ένιωσαν

σε αυτό το ταξίδι.

Οι μόνες στιγμές που ο άνθρωπος

ξεπερνά αληθινά τα όρια και αγγίζει τον ουρανό.

Σας εύχομαι να περάσετε όμορφα τις επόμενες μέρες!
Καλά Χριστούγεννα με υγεία, αγάπη, ζεστασιά!!

...Ντίαρ Σάντα Κλάους...

2011-12-20T17:01:00.004+02:00

...ένα αλλιώτικο γράμμα στον άγιο βασίλη...

«Ας υποθέσουμε πως δεν έχουμε φτάσει στο μαύρο αδιέξοδο, στην άβυσσο του νού…», όπως έγραψε άλλοτε ο Καρυωτάκης. Ας υποθέσουμε πως όλα είναι ιδανικά και δίκαια. Ας υποθέσουμε πως υπάρχει Άγιος Βασίλης, πως ακούει και παρατηρεί τις ζωές των ανθρώπων… Βλέπει ποια ήταν τα «κακά» και ποια τα «καλά» παιδιά στη γη και αναλόγως θα τους φέρει ή όχι δώρα. Σκέφτομαι πόσα παιδιά θα μείνουν δίχως δώρο και γεμίζω θλίψη. Και ο Άγιος Βασίλης αν υπήρχε θα ήταν πολύ στεναχωρημένος. Γιατί κάτι πολύ στραβό έχει συμβεί.

Εδώ η κατάσταση έχει ξεφύγει, όπως λέμε στην παρέα μου. Πλέον οι άνθρωποι αδυνατούν να ανταλλάξουνε όχι δώρα, μα με δυσκολία ανταλλάσσουν και ευχές. Η ανεργία έχει εισβάλλει σε κάθε οικογένεια. Άνθρωποι μεταναστεύουν. Προτιμούν να μη ζήσουν ως μετανάστες στον ίδιο τον τόπο τους, μα σαν μετανάστες σε ένα ξένο τόπο. Όσοι μένουν πίσω παλεύουν με «θεούς και δαίμονες». Αναρωτιέμαι λοιπόν ποιο θα είναι το αύριο αυτής της χώρας. Ποιοι θα μείνουν εδώ για να γιορτάσουν τα επόμενα Χριστούγεννα και τις επόμενες Πρωτοχρονιές. Μάλλον θα έρθεις να τους αφήσεις δώρα και δε θα βρεις κανένα. Μόνο έρημα σπίτια, εκτός και αν τους τα έχουνε κατασχέσει. Λογικά σε λίγα χρόνια θα βρεις Βόρειους Ευρωπαίους να μένουν στα δικά μας σπίτια, ενώ θα τα έχουνε αγοράσει κοψοχρονιά, και τους Έλληνες θα τους βρεις στη δική τους πατρίδα όπου θα δουλεύουν εκεί. Καθώς είμαστε τεμπέληδες, στις χώρες τους θα αποδείξουμε πως είμαστε τελικά εργατικοί. Μα εφόσον μας κατηγορούν ως τεμπέληδες, πως γίνετε να μας προσλαμβάνουν στον τόπο τους; Τέλος πάντων, εσύ που θα πηγαίνεις και σε αυτές τις χώρες να αφήνεις δωράκια, σίγουρα θα έχεις μια καλύτερη εικόνα. Το χειρότερο είναι να αγαπάς αυτό τον τόπο, που να μη θες να τον αφήσεις, όταν σε διώχνει. Το χειρότερο είναι να μη θες να φύγεις, να θες να δημιουργήσεις εδώ, να διαφοροποιηθείς, να ξεχωρίσεις από το σωρό, να φέρεις την αληθινή αλλαγή, να θες δηλαδή να προσφέρεις αυτό που πραγματικά λείπει, αυτό για το οποίο διψά αυτός ο τόπος. Μα όχι απλά να μην ενδιαφέρεται κανένας για ένα τέτοιο όραμα, επιπλέον να βρίσκεις και εχθρούς.

Ντίαρ Σάντα Κλάους, σύντομα σε βλέπω να παραιτείσαι. Θα αράξεις πάνω στο έλκηθρο και θα μας ξεγράφεις παντελώς από τις λίστες σου. Αναρωτιέμαι τελικά μήπως έτσι θα ήσουν πιο ειλικρινής. Παραδέξου πως δεν μπορείς να βγάλεις άκρη με το «ανθρώπινο είδος» και άσε μας να παλεύουμε με τους ανεμόμυλους μας. Φαντάζομαι πως για σένα και μόνο το να παρατηρείς το ανθρώπινο χάος θα είναι αρκετά εξοντωτικό.

Η νέα χρονιά θα είναι δύσκολη. Πιστεύω πως τίποτα δεν είναι τυχαίο. Αυτή η πολιτική ύφεσης σκοπεύει να οδηγήσει σχεδόν το σύνολο του πληθυσμού σε μια απίστευτη εξαθλίωση. Να γράψω ξεκάθαρα τη σκέψη μου. Αυτή η αποτυχημένη πολιτική δε θα μας σώσει, αλλά αντίθετα οδηγεί μεθοδικά τον κόσμο στη βία. Αυτή τη στιγμή κάποιοι «φωτεινοί» εγκέφαλοι ωθούν τον κόσμο ηθελημένα στη βία και στη γενικευμένη ανέχεια. Αλλά εσύ Άγιος τα ξέρεις αυτά καλύτερα από πρώτο χέρι.

Το σύστημα ως τέρας φανέρωσε το αληθινό του πρόσωπο και όμως αρκετοί ακόμη δε το βλέπουν. Φαντάσου τι δουλειά έπεσε από τα μέσα μαζικής αποχαύνωσης, σκέψου τι διαλυμένη παιδεία θα κληρονομήσουν οι επόμενες γενεές.

Έφτιαξα μια λίστα. Αν υπήρχες θα στην έστελνα.

- Δε θέλω έναν κόσμο που να κυβερνάτε από τις τράπεζες. Δε θέλω έναν κόσμο με τύπους σαν αυτόν, χαζά που ονειρεύονται υφέσεις, αλλά έναν κόσμο που θα αδιαφορεί πλήρως για μυαλά σαν και αυτά. Η ζωή δεν έχει ανάγκη από υλικό χρυσάφι, αλλά από πνευματικούς ορίζοντες. Θέλουμε έναν κόσμο όπου το πνεύμα θα θριαμβεύει, όπου θα κλείνουν τράπεζες για να ανοίγουν σχολεία.

- Θέλω έναν κόσμο δίχως ανεργία, στασιμότητα και ανέχεια. Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε για να ονειρεύεται, να έχει ανοικτούς ορίζοντες, να παλεύει και να διεκδικεί ένα καλύτερο αύριο, όχι για να χαίρεται με την ήττα, με το χαμό της περιουσίας του διπλανού του, με τη φτώχεια και τη δυστυχία του.

- Ακατάλληλα μυαλά κυβερνούν αυτό τον κόσμο. Χάρισε τους λίγη "τσίπα", εξυπνάδα και συναισθηματική νοημοσύνη.

- Μετά από τον μεσαίωνα, πρέπει να έρθει μια νέα αναγέννηση. Βήμα σε ανθρώπους ακέραιους και δημιουργικούς. Σιχάθηκα τα πανομοιότυπα «τίποτα», που προσκυνούν ότι κινείται στην επιφάνεια. Χρειάζομαι ανθρώπους με όραμα, αν δεν υπάρχει κανείς που να μπορεί να εκπροσωπήσει και ταυτόχρονα να απαιτήσει μια τέτοια πολιτική, τότε ας εξαφανιστούν το συντομότερο από τη χώρα.

- Δε χρειαζόμαστε μεγαλύτερα σπίτια και αμάξια, ακριβά ρούχα, πολυτελή κότερα, ένα μόνο χρειαζόμαστε : Ελπίδα.

photos: bleeps.gr

πλάσματα

2011-12-18T01:14:00.002+02:00

...τα μόνα πλάσματα που μπορούν να

καταλάβουν και να αισθανθούν

το άπειρο των νοημάτων

το ανούσιο των βιωμάτων

σε ένα μπλεγμένο σύμπαν

που όλο κύκλους κάνει

καταλήγοντας στο ίδιο σημείο

πάντα μηδέν

αγαπώ τη σιωπή

της μοναχικότητας τους

την απαίτηση της ανεξαρτησίας

την επιλογή της παρουσίας

βλέμματα σπάνια

ενστικτωδώς αληθινά

2η ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚo ΠΟΔΗΛΑΤo ΔΙΑΔΡΟΜή

2011-12-17T16:35:00.011+02:00

Βόλτες με ποδήλατα σε κεντρικούς δρόμους βάσει μιας προδιαγεγραμμένης πορείας, με στάσεις μπροστά σε σημαντικά κτίρια της πόλης, αυτή την Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 2011. Αυτές οι αρχιτεκτονικές περιηγήσεις με ποδήλατο διοργανώνονται από τη ΜΟnuΜΕΝΤΑ και τον Γιώργο Αμυρά, σύμφωνα με τους οποίους :

Δύο είναι οι στόχοι της 2ης ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚo ΠΟΔΗΛΑΤo ΔΙΑΔΡΟΜής: να γνωρίσουμε τη διαδρομή του πρώτου ποδηλατόδρομου που θα δημιουργήσει ο Δήμος Αθηναίων, κάνοντας στο Δημοτικό Συμβούλιο ομόφωνα δεκτή την πρόταση του Γιώργου Αμυρά, και να γνωρίσουμε τα μνημεία και τα ιστορικά κτήρια που θα συναντά ο ποδηλάτης. Με τα ποδήλατά μας θα δώσουμε ζωή και θα στηρίξουμε την άμεση πραγμάτωση του ποδηλατόδρομου.

Ας μην ξεχνάμε ότι η Αθήνα είναι ένα ανοιχτό μουσείο. Μνημεία και Κτήρια όλων των εποχών περιμένουν να τα ανακαλύψουμε, να τα επισκεφθούμε, να τα προστατεύσουμε. Με το φιλικό για το περιβάλλον μέσο, το ποδήλατο, μπορούμε να φθάσουμε σε γνωστά και άγνωστα μνημεία της πόλης μας.

Στη 2η ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚo ΠΟΔΗΛΑΤo ΔΙΑΔΡΟΜή θα ξεκινήσουμε από το Ζάππειο, θα διασχίσουμε τις λεωφόρους Βασ. Αμαλίας, Πανεπιστημίου, θα περάσουμε από την Ομόνοια για να διασχίσουμε στη συνέχεια τις οδούς Πειραιώς-Σαλαμίνος-Μοναστηρίου και να καταλήξουμε στην Ακαδημία Πλάτωνος. Με αφετηρία την Ακαδημία Πλάτωνος θα ακολουθήσουμε μια νέα πορεία που αρχικά διασχίζει τις οδούς Μοναστηρίου-Σαλαμίνος για να μπούμε στους πεζόδρομους Ερμού-Αποστόλου Παύλου-Διονυσίου Αεροπαγίτου και μέσω της λεωφόρου Βασ. Αμαλίας να καταλήξουμε πάλι στο Ζάππειο.

Κάποιες από αυτές τις διαδρομές θα αποτελέσουν τμήμα του 1ου ποδηλατόδρομου της Αθήνας. Κάνοντας αυτή τη διαδρομή έρχεται σε επαφή κανείς με την ιστορία της Αθήνας, γνωρίζει μνημεία των αρχαίων, βυζαντινών και νεότερων χρόνων και αποκαλύπτεται στον ποδηλάτη αυτό που είναι η Αθήνα, ένα παλίμψηστο όλων των εποχών. Τα μέλη της MOnuMENTA θα βρίσκονται σε διάφορα σημεία της διαδρομής για να παρουσιάσουν την ιστορία των μνημείων αλλά και τους κινδύνους που τα απειλούν.

Η ποδηλατοδιαδρομή αυτή θα δώσει τη σκυτάλη στην 3η ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚo ΠΟΔΗΛΑΤo ΔΙΑΔΡΟΜή! Θα ακολουθήσουν κι άλλες για να γνωρίσουμε γειτονιές και περιοχές της Αθήνας, να δώσουμε κίνηση με τους τροχούς των ποδηλάτων σε δράσεις για την αρχιτεκτονική κληρονομιά της πόλης, αλλά και να μυηθούμε στη σωστή χρήση του ποδήλατου.

Οι ποδηλάτες-φίλοι της MOnuMENTA έχουν ετοιμάσει το δεκάλογο του ποδηλάτη:

1. Ποδηλατούμε με το κεφάλι ψηλά, απολαμβάνοντας την ξενάγηση της MOnuMENTA.

2. Φοράμε πάντα κράνος.

3. Ακολουθούμε τους κανόνες του ΚΟΚ.

4. Σεβόμαστε πεζούς και οδηγούς και κρατάμε την επιθετικότητά μας για το γυμναστήριο.

5. Έχουμε φουσκωμένα λάστιχα και ρυθμισμένα φρένα και ταχύτητες.

6. Πίνουμε πολύ νερό προς αποφυγή αφυδάτωσης.

7. Διατηρούμε σταθερή ταχύτητα στην ποδηλατοδιαδρομή αποφεύγοντας προσπεράσεις και ζιγκ-ζαγκ.

8. Δεν ανταγωνιζόμαστε τους άλλους ποδηλάτες.

9. Δίνουμε προτεραιότητα στην ασφάλεια των παιδιών.

10. Δείχνουμε αλληλεγγύη στους άλλους ποδηλάτες και τους βοηθάμε σε περίπτωση ανάγκης.

Συνάντηση: Κήπος Ζαππείου, 12μ.μ.

Αναχώρηση: Ζάππειο-Βασιλίσσης Αμαλίας-Πανεπιστημίου-Ομόνοια-Πειραιώς-Σαλαμίνος-Μοναστηρίου-Ακαδημία Πλάτωνος.

Επιστροφή:

Ακαδημία Πλάτωνος-Μοναστηρίου-Σαλαμίνος-πεζόδρομος Ερμού-Αποστόλου Παύλου-Διονυσίου Αεροπαγίτου-Βασιλίσσης Αμαλίας-Ζάππειο.

Διάρκεια: 2 ώρες

Απαραίτητος εξοπλισμός: ποδήλατο, κράνος, παγούρι με νερό, φωτογρ. μηχανή.

Πληροφορίες: www.monumenta.org 6973308857, 210 3316770

Κυκλαδικό Μουσείο, "Αγονη Γραμμή: αρχαιολογικό ταξίδι σε Καστελλόριζο, Σύμη, Χάλκη, Τήλο, Νίσυρο"

2011-12-16T15:12:00.005+02:00

Περιηγηθήκαμε εχτές στη νέα έκθεση του Κυκλαδικού Μουσείου, αφιερωμένη στους αρχαιολογικούς θησαυρούς της "Άγονης Γραμμής", ένα ταξίδι στις ταπεινές εσχατιές της νησιώτικής μας Ελλάδας. Πρόκειται για μια σειρά αρχαιολογικών εκθέσεων που διοργανώνει το Μουσείο και περιλαμβάνει τα απομακρυσμένα και δυσπρόσιτα νησιά του Αιγαίου Αρχιπελάγους.

Σε μια εποχή που οι χορηγίες συνεχώς λιγοστεύουν, το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης χαράσσει μια εναλλακτική πολιτική. Ήταν εξαιρετικά έξυπνη η κίνηση του Διευθυντή του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης, κου Νικόλαου Χρ. Σταμπολίδη, ν' αναδείξει και να στραφεί προς αυτούς τους 'ξεχασμένους' θησαυρούς της χώρας.

Χρυσο στεφάνι με φύλλα κισσού. Βρέθηκε το 1913 στο Καστελόριζο, στο οροπέδιο του Αη Γιώργη του Βουνού. Ήταν το δώρο των κατοίκων στην Αθήνα (στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο) ζητώντας την ένωση του νησιού τους με τη μητέρα-πατρίδα.

Η πρώτη έκθεση ξεκινά από το πιο απομακρυσμένο νότιο ανατολικό άκρο της Ελλάδας, η Μεγίστη όπως το αποκαλούσαν οι αρχαίοι, το Καστελλόριζο και την άγνωστη Ρω που σε κομβικό σημείο, υπήρξαν ναυτικές βάσεις κατά την αρχαιότητα. Προχωρεί με τη Σύμη, τη Χάλκη, την Τήλο με το σπήλαιο των Νάνων ελεφάντων και την ηφαιστειακή Νίσυρο. Στην έκθεση παρουσιάζονται 390 αντικείμενα από τα νησιά αυτά.

Εκτός από την παρουσίαση των γεωγραφικών, γεωλογικών, γεωφυσικών και άλλων στοιχείων τους, γίνεται αναφορά στη μυθολογία και την ιστορία τους μέσω μιας πλειάδας δημιουργιών (αγάλματα, ανάγλυφα, αγγεία, όπλα, εργαλεία, κοσμήματα κ.λπ.) καταδεικνύοντας έτσι την ανθρώπινη παρουσία επάνω τους, τα ενδιαφέροντα, τα ήθη και τα έθιμά τους.

Πέραν των αρχαίων αντικειμένων, των επιτοίχιων κειμένων και των λεζαντών, υπάρχουν χάρτες, εικόνες, φωτογραφίες και μικρά video films με την εκάστοτε περιοχή, καθώς και χρονοπίνακες με τις κορυφώσεις ανάπτυξης εκάστου νησιού.

Σε ξεχωριστή αίθουσα υπάρχει προβολή βίντεο με μαρτυρίες κατοίκων των νησιών που μας περιγράφουν την καθημερινότητά τους και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν.

Εξαιρετικά εύστοχη η πρώτη ενότητα της «Αγονης Γραμμής»!
Μια σημαντική έκθεση, αφενός επειδή αναδεικνύει τόπους, θησαυρούς και προβλήματα, αφετέρου γιατί αποτελεί την καλύτερη απάντηση σε όλους όσους αμφισβητούν τη μόνιμη ελληνική παρουσία στην περιοχή. Αξίζει την επίσκεψη σας!

Ώρες Λειτουργίας : Δευτέρα - Τετάρτη - Παρασκευή - Σάββατο: 10:00 - 17:00
Πέμπτη: 10:00 - 20:00, Κυριακή: 11:00 - 17:00, Τρίτη: κλειστό.
Γενική είσοδος €7, Δευτέρες €3,5

Νεοφύτου Δούκα 4, 210 7228321-3,
www.cycladic-m.gr

www.agoni-grammi.gr/

Γεώργιος Ιακωβίδης

2011-12-13T19:41:00.003+02:00

"Παιδική Συναυλία", 1894

Σαν σήμερα, στις 13 Δεκεμβρίου 1932, πέθανε ο Γεώργιος Ιακωβίδης. Τα έργα του Ιακωβίδη ξυπνούν παιδικές μου μνήμες. Κατά ένα παράξενο τρόπο, ορισμένα έργα του με γαληνεύουν απίστευτα. Όποτε επισκέπτομαι την Εθνική Πινακοθήκη, πάντα περνάω από την αίθουσα με τη μόνιμη συλλογή, για ν' αντικρίσω ξανά κάποια συγκεκριμένα έργα του.

"Ο μικρός σαλπιγκτής"

Δημιουργίες γνώριμες στους περισσότερους, κυρίως από τα σχολικά εγχειρίδια, από αφίσες και κάρτες... Ίσως πρόκειται για έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους Έλληνες ζωγράφους. Ακολουθεί μια περιηγήση στη ζωή του...

"Τα πρώτα βήματα"

"Γεννήθηκε στη Λέσβο το 1853. Την πρώτη μόρφωση την πήρε στις αιολικές επαρχίες της Μικράς Ασίας και κυρίως στη Σμύρνη. Το 1870 μπήκε στο «Σχολείον Τεχνών» για να σπουδάσει γλυπτική. Το 1878 στέλνεται με υποτροφία στο Μόναχο, εκεί όμως εγκαταλείπει τη γλυπτική γιατί τον τράβηξε περισσότερο η ζωγραφική.

"Παιδί με ένα καλάθι"

Καθηγητές του στο Μόναχο είναι ο Löfftz και ο Piloty (ο ίδιος που ήταν καθηγητής και στους τρεις άλλους Έλληνες ζωγράφους στο Μόναχο, τον Λύτρα, τον Γύζη και τον Βολανάκη). Τελειώνοντας την Ακαδημία ο Ιακωβίδης έμεινε στο Μόναχο και εργάστηκε εκεί άλλα 17 χρόνια ανοίγοντας δικό του ατελιέ, ακόμα και δική του σχολή ζωγραφικής.

"Προσωπογραφία της γυναίκας του καλλιτέχνη με το γιο τους", 1885

Στην πρωτεύουσα της Βαυαρίας τον λογάριαζαν κιόλας σαν έναν πετυχημένο Γερμανό ζωγράφο, με ακριβές τιμές και με μεγάλες πωλήσεις έργων.

"H αγαπημένη της γιαγιάς", 1893

Η ώριμη του περίοδος στο Μόναχο είναι από το 1890 μέχρι το 1900, οπότε και φεύγει για την Ελλάδα. Στο διάστημα αυτό έργα του βραβεύτηκαν σε πέντε διεθνείς εκθέσεις - ανάμεσα σ'αυτές του Βερολίνου (1891) και του Παρισιού (1900). Τη χρονιά αυτή η ελληνική κυβέρνηση κάλεσε τον Ιακωβίδη στην Αθήνα για να οργανωσει την Εθνική Πινακοθήκη.

"Παιδί που καπνίζει", 1886

Τέσσερα χρόνια μετά το 1904, με το θάνατο του Νικηφόρου Λύτρα, ο Ιακωβίδης παίρνει τη θέση του στην έδρα της ζωγραφικής στη Σχολή Καλών Τεχνών του Πολυτεχνείου, όπου δίδαξε συνέχεια 25 χρόνια μέχρι το 1929 που παραιτήθηκε. Πέθανε στην Αθήνα στο τέλος του 1932.

"Μητρική στοργή"

Στην αρχή της καριέρας του σαν ζωγράφου ο Ιακωβίδης ακολούθησε το δρόμο του γερμανικού ακαδημαϊκού νατουραλισμού. Μ' όλη την κατοπινή ελληνικότητα που παίρνουν τα θέματά του και την ατμόσφαιρα της ζωντάνιας που έχουν τα έργα του της περιόδου των Αθηνών, στάθηκε πιστός στην ακαδημαϊκή ζωγραφική της Σχολής του Μονάχου και ως τα τελευταία χρόνια του ήταν ένας φανατικός του αυστηρού ακαδημαϊκού σχεδίου.

"Ο κακός εγγονός", 1884

Είναι χαρακτηριστική η σκληρή κριτική που δέχτηκαν απ' αυτόν μερικοί Έλληνες ζωγράφοι της αρχής του αιώνα μας, που ήρθαν και πρωτόφεραν στον τόπο μας τα μηνύματα του γαλλικού έμπρεσσιονισμοϋ.

"Χτενίζοντας", 1886

Σαν καθηγητής στη Σχολή Καλών Τεχνών επηρέασε αποφασιστικά μια ολόκληρη γενιά ζωγράφων της εποχής του. Μια κριτική παρατήρηση πάνω στην επίδραση του αυτή θά'ταν ότι, με την επιμονή του στην παλιά ζωγραφική αντίληψη του κλασικού σχεδίου και του ακαδημαϊκού χρώματος που προσπαθούσε να μεταδώσει στους μαθητές του...

"Πλατεία Ομόνοιας", 1917

...ο Ιακωβίδης στάθηκε ένα είδος τροχοπέδη στην εισαγωγή στον τόπο μας καινούργιων κινημάτων όπως ο εμπρεσσιονισμός, ο κυβισμός κ.ά., που σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες με καλλιτεχνική πρωτοπορία είχαν κιόλας ανθίσει κι έδιναν τους πρώτους καρπούς τους.

"Ο καπνιστής", 1887

Ό Ιακωβίδης άφησε πίσω του μεγάλο ζωγραφικό έργο. Τα θέματα του ήταν από τη μια πορτραίτα (και υπήρξε σπουδαίος προσωπογράφος)...

"Κορίτσι που διαβάζει", 1882

...και από την άλλη σκηνές της καθημερινής ζωής, ιδίως συνθέσεις με παιδιά, εσωτερικά σπιτιών, νεκρές φύσεις, λουλούδια κ.ά.

"Βοσκόπουλο"

Έργα του βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη των Αθηνών, πολλά στή Συλλογή Κουτλίδη και σε μεγάλα Μουσεία και Πινακοθήκες του εξωτερικού, όπως στην Πινακοθήκη της Λειψίας, στο Ινστιτούτο Τέχνης του Σικάγου, στο Μουσείο της Τεργέστης, στην Πινακοθήκη του Βισμπάντεν κ. ά.

(Ιωάννου, Ανδρέας Σ., Η ελληνική ζωγραφική: 19ος αιώνας, Αθήνα: Μέλισσα, 1974)

"Κου-κου"

"Μικρός μπελάς"

"Ο αλήτης"

"Παιδί που καπνίζει"

Μπορείτε να κατεβάσετε αρχείο με έργα του Ιακωβίδη, πατώντας ΕΔΩ

Προτεινόμενα σχετικά άρθρα:
Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα, Ο ζωγράφος της παιδικής ηλικίας

Τα Χύδηρα και το Ψηφιακό Μουσείο «Γεώργιος Ιακωβίδης», παρουσίαση του Μηθυμναίου
Ψηφιακό Μουσείο Γ.Ιακωβίδη
Zωή και έργο του

Δωρεάν και φθηνά βιβλία υπάρχουν παντού! Διάδωσε το!

2011-12-12T00:00:00.091+02:00

Δικαίωμα στη γνώση πρέπει να έχουνε όλοι!

Η ανάγνωση βιβλίων πρέπει να είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της επιβίωσης μας. Οι λόγοι; Πολλοί. Αυξάνουν την ικανότητα μας στο να εκφράζουμε αυτά που νιώθουμε, μας κάνουν να σκεφτόμαστε καλύτερα, να αναπτύσσουμε την φαντασία μας, μας ηρεμούν όταν είμαστε αγχωμένοι, μας κάνουν πιο ισχυρούς απέναντι στους κάθε λογής εκμεταλλευτές, μας ταξιδεύουν σε διαστάσεις που δεν θα είχαμε την δυνατότητα να πηγαίναμε ποτέ και μας βοηθάνε σε τόσα πολλά άλλα πράγματα...

Οι τιμές τους έχουν φτάσει στα ύψη όμως. 25 ευρώ για ένα βιβλίο θεωρείται λογική τιμή! Πόσο λογικό είναι να δουλεύεις όμως μια ολόκληρη ημέρα για να αγοράσεις ένα βιβλίο; Ένα βιβλίο που στην καλύτερη περίπτωση θα διαβαστεί για μια φορά και μετά θα αφεθεί σε ένα ράφι μιας βιβλιοθήκης να φιγουράρει σαν μπιμπελό για χρόνια και στην χειρότερη θα καταχωνιαστεί κάπου μέχρι να αποφασίσει ο ιδιοκτήτης του κάποια στιγμή πως πιάνει τζάμπα χώρο και πρέπει να πεταχτεί;

Και τι άλλες λύσεις υπάρχουν δηλαδή;

1ον) Υπάρχουν δανειστικές βιβλιοθήκες που έχουν ποικιλία σε μεγάλα κλασικά αριστουργήματα. Το παράδοξο είναι ότι οι περισσότερες βιβλιοθήκες έχουν λιγότερους επισκέπτες από ένα δημοφιλές βιβλιοπωλείο. Ρώτησε ή κάνε μια αναζήτηση στο google για την περιοχή σου όλο και κάποια βιβλιοθήκη θα βρεις που να είναι κοντά σου.

Σε αυτά τα links πάντως υπάρχει μια λίστα βιβλιοθηκών, για Αθήνα :

εδώ

και για Θεσσαλονίκη :

εδώ

2ον) Υπάρχουν δωρεάν e-books στο internet.

Σε αυτές τις διευθύνσεις υπάρχουν πολλά ελληνικά e-books και κείμενα :

http://www.openbook.gr/
http://www.johnnie-society.org/
http://www.artspot.gr/ebook/?do=/ebook
http://e-vivlia.blogspot.com/
http://www.scribd.com/group/2500--00-greek-books
http://www.gutenberg.org/browse/languages/el
http://www.freebooksingreek.synthasite.com/index.php
http://www.mikrosapoplous.gr/
http://www.snhell.gr/
http://ebooks-gr.blogspot.com/
http://aromata.pblogs.gr/tags/ebooks.html
http://www.eugenfound.edu.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=NODE&cnode=1
http://greekquotations.googlepages.com/home
http://www.free-ebooks.gr/gr/index.php
http://ellinikibibliothiki.blogspot.com
http://ebooks-gr.blogspot.com/
http://www.scribd.com/doc/26937683
http://silver.pblogs.gr/e-books.html
http://el.wikibooks.org/wiki/
http://www.ebooks4greeks.gr/
http://www.picturebooks.gr/el/list_online.asp
http://www.pe.sch.gr/~lekkas/books/
http://e-bibliothiki.blogspot.com/
http://comics-read-online.blogspot.com/
http://srv-gym-ovryas.ach.sch.gr/store/pg001.html

Επίσης μέσω της σελίδας της google που αναβαθμίζεται μπορείς να κάνεις αναζήτηση κειμένων μέσα από εκατομμύρια τίτλους βιβλίων και να διαβάσεις ολόκληρα βιβλία που δεν προστατεύονται από το νόμο των πνευματικών δικαιωμάτων ή και να κάνεις λήψη αυτών αλλά επίσης και να διαβάσεις αποσπάσματα βιβλίων που προστατεύονται από τον παραπάνω νόμο.

Η εν λόγω υπηρεσία είναι αυτή: http://books.google.com/

Πληροφορίες σχετικές μπορείς να διαβάσεις : εδώ

Αν ψάχνεις τώρα για ξενόγλωσσα ebooks υπάρχουν πάρα πολλοί τίτλοι στην διάθεση σου σε σελίδες όπως αυτές :

http://gigapedia.com/
http://www.free-ebooks.net/
http://www.scribd.com/
http://www.europeana.eu/portal/
http://www.epistemelinks.com/Main/MainText.aspx
http://www.gutenberg.org/wiki/Main_Page
http://www.iue.it/LIB/ElectronicResources/ebooks.shtml
http://paulocoelhoblog.com/pirate-coelho/
http://www.perseus.tufts.edu/hopper/
http://www.wattpad.com/
http://www.archive.org/details/texts
http://www.howtogeek.com/news/download-the-entire-national-academies-press-library-for-free/5152/

Εδώ free audio books :

http://www.openculture.com/2006/10/audio_book_podc.html
http://www.audioowl.com/
http://www.booksshouldbefree.com/
http://www.audiobooksforfree.com/

3ον) Μια άλλη ενδιαφέρουσα πρόταση είναι οι ανταλλαγές βιβλίων. Μέσω του site του bookcrossing πχ. μαθαίνεις για βιβλία που χαρίζουν άλλα άτομα και στην συνέχεια αφού τα διαβάσεις, τα χαρίζεις και εσύ σε άλλους. Το ενδιαφέρον της υπόθεσης είναι ότι μπορείς να γράψεις τις εντυπώσεις σου για αυτό το βιβλίο σε αυτήν την ιστοσελίδα και αφού το δώσεις σε κάποιον άλλο να διαβάσεις και τις δικές του εντυπώσεις. Επίσης τα μέλη αυτού του club διοργανώνουν και συναντήσεις για ανταλλαγές βιβλίων ανά τακτά διαστήματα.

http://www.bookcrossing.com/forum/28

Ανάλογου περιεχομένου είναι και το site του bookmooch όπου λειτουργεί σε διεθνή επίπεδο. Στο bookmooch συμμετέχουν και Έλληνες, αλλά και Ελληνικά βιβλία. Στο συγκεκριμένο site χρεώνεσαι απλά τα έξοδα της αποστολής και για κάθε βιβλίο που δίνεις ή παίρνεις, αφαιρούνται ή προστίθενται πόντοι ανάλογα. Περισσότερες πληροφορίες στο παρακάτω site :

http://www.bookmooch.com/

4ον) Αγόρασε μεταχειρισμένα βιβλία. Πληροφορίες για σχετικά μαγαζιά στην Αθήνα μπορείς να βρεις : εδώ

Στην Θεσσαλονίκη υπάρχει το πάρε-δώσε στην Δημήτριου Γούναρη στην Ναβαρίνου, ένα μαγαζί στην Αλεξάνδρου Σβώλου 55 στο υπόγειο (δίπλα από το περίπτερο κοντά στο ύψος της Αγγελάκη), ένα περίπτερο στην Βενιζέλου 40, ένα μαγαζί απέναντι από το υπουργείο Βορείου Ελλάδος δίπλα από το park hotel και επίσης σύμφωνα με το forfree.gr μπορείς να βρεις σε αυτά τα μαγαζιά παλιά βιβλία.

ενώ πραγματικά βιβλία σε μισή τιμή μπορείτε να βρείτε εδώ :

http://www.halfprice-books.gr/

5ον) Αγόρασε βιβλία stock γιατί τα βιβλία εξάλλου δεν έχουν ημερομηνία λήξης. Στην Θεσσαλονίκη υπάρχει το ΒΙΒΛΙΟSTOCK στην οδό Πατριάρχου Ιωακείμ 8 στο κέντρο. Στην Αθήνα σχετικά βιβλιοπωλεία μπορείς να βρεις : εδώ

6ον) Κατά περιόδους διάφοροι οργανισμοί, όπως ο Οργανισμός Εργατικής Εστίας ή ο Ο.Γ.Α δίνουν κουπόνια για δωρεάν ή φθηνότερα βιβλία.

7ον) Δάνεισε και δανείσου βιβλία με τους φίλους σου. Κάνε εσύ την πρώτη κίνηση. Απλά έχε υπόψη σου ότι σε αυτές τις περιπτώσεις τις περισσότερες φορές τα βιβλία χάνονται ή ξεχνιούνται με έναν μαγικό τρόπο...

Υπάρχουν εναλλακτικοί τρόποι, το μόνο που χρειάζεται από σένα είναι η κινητοποίηση.

από genia700euro
με κάποιες ελάχιστες δικές μου προσθέσεις.

Δανεικά Ιδανικά

2011-12-11T10:20:00.003+02:00

Το "Δανεικά Ιδανικά" είναι μία σύνθεση της Σοφίας Κουρτίδου. Έχει φτιαχτεί μόνο με τη φωνή της, δίχως συνοδεία οργάνων! Μουσική / Στίχοι / Εκτέλεση: Σοφία Κουρτίδου

Νίκος Γκάτσος

2011-12-08T20:11:00.017+02:00

100 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τη γέννηση του σπουδαίου ποιητή, μεταφραστή και στιχουργού Νίκου Γκάτσου (8 Δεκεμβρίου 1911 - 12 Μαΐου 1992).

Αξίζει να αφιερώσετε λίγο από το χρόνο σας, να δείτε το παρακάτω αφιέρωμα στη ζωή του μοναδικού ποιητή.

Το βίντεο ανέβηκε από τον ArisTsimogiannis

(για να το δείτε, κλείστε δίπλα τη μουσική)

ο Νίκος Γκάτσος με τον Μάνο Χατζιδάκι

Ακόμη αξίζουν την προσοχή σας:
Νίκος Γκάτσος - Aμοργός

Αφιέρωμα στον Νίκο Γκάτσο, εκπομπή "Παρασκήνιο"

ίχνη της πόλης

2011-12-07T00:10:00.004+02:00

...σε τοίχο της Πλάκας...

...Δεν έχω καλύτερο από το να κάνω βόλτα με το ποδήλατο στους δρόμους του κέντρου της Αθήνας και να φωτογραφίζω ότι μου κεντρίζει τη ματιά κ την προσοχή...

...είναι η ψυχοθεραπεία μου...

...τοίχοι... που μιλάνε...

...μάτια που κοιτάνε...

"ξέρεις που θα είμαι και είμαι ακόμα πιο σίγουρη

ότι νιώθεις τι χρειάζομαι..."

...φτάνοντας στους δρόμους του Ψυρρή...

...στέκεσαι στα σχέδια τους...

...δίνουν χρώμα...

...σε έναν Κόσμο που έχει θεοποιήσει το χρήμα...

"...ανάμεσα σε χειραψίες και σε τυπικά "γειά"..."

"...το άγχος του να βγαίνεις μείον παντού..."

...κλόουν γελαστοί;...

σε Φθινόπωρο...
φθηνών απόρων...

Άγνωστος χειμώνας, άρρωστης εικόνας

άγνωστος χειμώνας, εσωτερικός αγώνας...

παλέψτε

αντισταθείτε

μην γκρινιάζετε

άσε τη ζωή που κάνεις

ψάξε τη ζωή που χάνεις

Δεν είναι όλα χρήμα...!

...αναζητώντας την ελπίδα,
σε μια πόλη πάντα ζωντανή...

Φωτοφράκτης, Ανδρέας Εμπειρίκος

2011-12-05T00:01:00.003+02:00

Πριν λίγες μέρες, καθώς πήγαμε για καφέ με ένα ξωτικό.., μου έφερε ένα βιβλίο λεύκωμα με φωτογραφίες του Ανδρέα Εμπειρίκου, να το δω και να μου το δανείσει...

Έκτοτε πέρασα αρκετές στιγμές, ξεφυλλίζοντας το. "Φωτοφράκτης", ένα λεύκωμα των Εκδόσεων Άγρα, που επιμελήθηκε ο Γιάννης Σταθάτος, κυκλοφόρησε με την ευκαιρία μιας Έκθεσης των φωτογραφιών του Ανδρέα Εμπειρίκου στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων στο πλαίσιο ευρύτερης έκθεσης για τον ποιητή, πεζογράφο, ψυχαναλυτή και φωτογράφο.

Το πλούσιο αυτό βιβλίο περιλαμβάνει εκτενή Εισαγωγή του Γιάννη Σταθάτου για το φωτογράφο Ανδρέα Εμπειρίκο και το φωτογραφικό του αρχείο και Επίμετρο με ένα κείμενο της Μαρίνας Καραγάτση και εργοβιογραφία του ποιητή από τον Ιάκωβο Βούρτση.

Ταξίδεψα με τις φωτογραφίες του... Μπόρεσε το μυαλό να πετάξει από τη δυσωδία, την τελμάτωση, τούτες τις ανούσιες, ανέλπιδες ημέρες που ζούμε...

Λίγο πριν της το επιστρέψω σκέφτηκα να μοιραστώ μαζί σας κάποιες από τις φωτογραφίες του ποιητή. Συγχωρέστε μόνο την "κακή" ποιότητα, δεν είναι σκαναρισμένες...

To λεύκωμα περιλαμβάνει 221 φωτογραφίες του ποιητή που χωρίζονται σε οκτώ θεματικές ενότητες : Προπολεμικές φωτογραφίες, Ταξίδια [1952-1962], Ελλάδα [1953-1963], Γλυπτά [1953-1955], Γυναίκες [1952-1962], Πορτραίτα [1953-1972], Παιδίκες [1952-1956], Ο Λεωνίδας [1958-1972]

Άνδρος, 1955 (Οδυσσέας Ελύτης)

Το λεύκωμα διανθίζεται από πολλές φωτογραφίες, ανέκδοτες και γνωστότερες, πορτραίτα του ποιητή και στιγμιότυπα τραβηγμένα από τον ίδιο ή από οικείους του. Προσωπικά με κέρδισαν περισσότερο τα πορτραίτα. Η φωτογραφική ματιά του είναι οπωσδήποτε μια προέκταση της ποιητικής του ματιάς.

Μαρούσι, 1972 (Γιάννης Τσαρούχης)

Αθήνα, Φεβρ. 1972 (Γιάννης Τσαρούχης)

Πάρος, 1954 (Οδυσσέας Ελύτης)

Άνδρος, 1955

Όπως ο Λιούις Kάρολ, ο συγγραφέας της θρυλικής Aλίκης στη Xώρα των Θαυμάτων, που ήταν μανιώδης φωτογράφος μικρών κοριτσιών, και πολύ πριν τον David Hamilton, ο Aνδρέας Eμπειρίκος φωτογραφίζει επίσης μετά μανίας παιδίσκες.

Πάρος, 1954

«Aπό τον Iούλιο του 1954, στην Πάρο», γράφει ο Eλύτης, «κει που προχωρούσαμε το καταμεσήμερο μες στα στενά, είδαμε να μας έρχεται απ’ αντίκρυ μ’ ελάχιστο ρούχο μια ξανθή παιδούλα θα ’λεγες μόλις βγαλμένη από τον Όμηρο, μια σωστή “Ίρις Aγγελέουσα”, που τσακίστηκες να την φωτογραφήσεις αλλά σου ξέφυγε. “Eίναι σαν την έμπνευση” μου είπες. “Δεν την προλαβαίνεις δυστυχώς πάντοτε”».

Μπατσί (Άνδρος), Μάιος 1954

Tο 1960, στο ποίημα του Aνδρέα Eμπειρίκου «O Φωτοφράκτης», από τη συλλογή Oκτάνα, εμφανίζεται ένας φακός με απίστευτο φωτοφράκτη που αρπάζει την πιο γρήγορη στιγμή και «την απλώνει στην επιφάνεια μιας πλάκας λείας, ευαισθησίας εξαισίας».

Σαντορίνη, Αυγ. 1954

Γλυφάδα, 30.6.1963
(φωτογραφία Βιβίκας Εμπειρίκου)

«Mία φωτογραφία ζει, έχει ολόκληρη δική της δράση, συνυφασμένη με τη ζωή του θεατή, όπως ένα φλουρί, ένα κρύσταλλο, ή ένα γάντι»

(Ανδρ. Εμπειρίκος)

fotoart.gr

embiricos

Φωτοφράκτης, εκδ. Άγρα

Οβριόκαστρο - Ένας χρόνος μετά...

2011-12-04T18:51:00.004+02:00

ΟΒΡΙΟΚΑΣΤΡΟ

ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΜΕΤΑ

11 Δεκεμβρίου 2011: Ένα χρόνο μετά την εισβολή των ΜΑΤ στο Οβριόκαστρο επιστρέφουμε στο «ΑΠΑΡΤΟ ΚΑΣΤΡΟ» και θυμόμαστε:

128 ημέρες άγριας καταστολής, πρωτοφανούς βίας και παρανομίας της εξουσίας.

128 ημέρες συνεχών μαχών απέναντι σε οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα, που βάλθηκαν να μετατρέψουν τη ζωή και τον τόπο μας σε χωματερή.

128 ημέρες κοινής δράσης, ουσιαστικής επικοινωνίας και αλληλεγγύης των κατοίκων και όσων συμπαραστάθηκαν στον αγώνα μας.

11 Δεκεμβρίου 2011: Ένα χρόνο μετά είμαστε εδώ ζωντανοί, με τη φλόγα να καίει ακόμα πιο δυνατή. Τίποτα δεν έχει κριθεί. Τίποτα δεν έχει τελειώσει. Συνεχίζουμε να ζητάμε καθαρό περιβάλλον, καθαρό μέλλον για την Κερατέα και όλη τη Λαυρεωτική.

Το Οβριόκαστρο ήταν, είναι και θα παραμείνει

«Τόπος Πολιτισμού και Όχι Σκουπιδιών».

11 Δεκεμβρίου 2011: Ένα χρόνο μετά θυμόμαστε την ημέρα που άλλαξε η ζωή μας. Την ημέρα που γίναμε όλοι μια γροθιά, μια ασπίδα, μια ψυχή.

Η Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα κατά του ΧΥΤΑ, ο Δήμος Λαυρεωτικής, οι πολιτιστικοί - αθλητικοί και εμπορικοί σύλλογοι, οι μαθητές όλων των σχολείων, οι λοιποί φορείς του τόπου, οι κάτοικοι και όσοι στάθηκαν αλληλέγγυοι στον αγώνα μας, συμμετέχουμε όλοι μαζί αυτή την ημέρα μνήμης, σ’ αυτή την ειρηνική διαμαρτυρία.

ΤΟ ΟΒΡΙΟΚΑΣΤΡΟ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΠΑΡΤΟ ΚΑΣΤΡΟ

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ

Πρόγραμμα εκδηλώσεων : Εδώ

δυσλεξία

2011-12-02T00:04:00.002+02:00

Δυσλεξία είναι μια μαθησιακή δυσκολία, την οποία χαρακτηρίζει δυσχέρεια στην ανάγνωση, στην ορθογραφία, στη γραφή, στον προφορικό λόγο και μερικές φορές στην ακουστική ικανότητα. Το δυσλεκτικό παιδί από τις πρώτες στιγμές της κοινωνικής του ένταξης στο σχολικό περιβάλλον, πρέπει να παλέψει σκληρότερα από τα άλλα παιδιά.

Το κατηγορούν για αφηρημάδα, για τεμπελιά, για αδιαφορία. Ενώ προσπαθεί, είναι ανορθόγραφο, σχεδόν συλλαβίζει όταν διάβαζει και όλοι το αντιμετωπίζουν με χλευασμό και δυσπιστία, από τους γονείς και τους καθηγητές μέχρι τους συμμαθητές του. Μάταια προσπαθεί να τους πείσει, οπότε κλείνετε στον εαυτό του.

Η δυσλεξία είναι απλά και μόνο μια μορφή μαθησιακής δυσκολίας. Δεν είναι θέμα χαμηλής νοημοσύνης, τεμπελιάς ή πείσματος... Αρκετοί κατηγορούν ή κοροϊδεύουν αυτά τα παιδιά ως "αργόστροφα", "αδιάφορα", ότι δεν έχουν ίδιες ικανότητες με τα υπόλοιπα. Η αλήθεια βρίσκεται αλλού. Αντιθέτως, οι δυσλεξικοί έχουν συνήθως πάνω από το μέσο όρο δείκτη ευφυίας.

Τι κοινό έχουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι (με τυχαία σειρά) μεταξύ τους;

Leonard Da Vinci, Tom Cruise, Albert Einstein, Whoopi Goldberg, Keanu Reeves, Oliver Reed, Harry Anderson, Thomas Edisson,Pablo Picasso, Cher, Richard Branson, John Lennon, Jay Leno, Walt Disney, Robin Williams, Ann Bancroft, Alexander Graham Bell, Michael Faraday, George Patton, Muhammad Ali, Magic Johnson, Greg Lo uganis, Steve Redgrave, Winston Churchill, Thomas Jefferson, John F. Kennedy, Nelson Rockefeller, George Washington, William Hewlett, Hewlett-Packard, Henry Ford, F. Scott Fitzgerald, Gustave Flaubert, Agatha Christie, W. B. Yeats.

Κάποιοι από τους πιο επιτυχημένους ηγέτες, συγγραφείς, μουσικούς, επιχειρηματίες, εφευρέτες, επιστήμονες, αθλητές, ηθοποιούς κ.α. υπήρξαν δυσλεκτικοί.

Η δυσλεξία δεν είναι αρρώστια, δεν χρειάζεται εγχείρηση ή φαρμακευτική αγωγή και δεν είναι ψυχολογική δυσκολία. Το μόνο πράγμα που μπορεί να βοηθήσει ένα δυσλεκτικό παιδί είναι η έγκαιρη διάγνωση της δυσκολίας. Σπάνια ένα παιδί μπορεί να συνειδητοποιήσει το ίδιο μόνο του το "πρόβλημα".

Γονείς και δάσκαλοι θα πρέπει να εντοπίσουν το πρόβλημα και να βοηθήσουν εγκαίρως το δυσλεκτικό παιδί από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού.

Ευδιάκριτα χαρακτηριστικά της συμπεριφοράς του δυσλεξικού παιδιού είναι κάποια από τα παρακάτω:

* Δυσκολία στη διάκριση αριστερού - δεξιού.
* Σύγχυση ως προς το κυρίαρχο χέρι - μάτι - πόδι.

* Φτωχή ικανότητα ανάγνωσης κειμένου, παρά το γεγονός ότι η ευφυΐα του παιδιού είναι μέσα στα φυσιολογικά πλαίσια και πολλές φορές υπερβαίνει το μέσο όρο.

* Αδυναμία να θυμηθεί το σωστό όνομα.

* Δυσκολία απομνημόνευσης λίστας λέξεων, τηλεφωνικών αριθμών

* Αδυναμία ολοκλήρωσης εργασίας μέσα σε συγκεκριμένο χρονικό περιθώριο.

* Αδεξιότητα στις κινήσεις.

* Αδυναμία εκμάθησης του αλφαβήτου.
* Σύγχυση στην αντίληψη της έννοιας του χρόνου.
* Δυσκολία στην επανάληψη πολυσύλλαβων λέξεων και αριθμών με αντίστροφη σειρά.
* Δυσκολίες στην εκμάθηση των πινάκων του πολλαπλασιασμού.

* Προβλήματα σε νοερούς αριθμητικούς υπολογισμούς, γι’αυτό χρησιμοποιούν ως αντισταθμιστική στρατηγική το μέτρημα με τα δάχτυλα ή σημειώσεις σε ένα χαρτί.
* Σύγχυση των οπτικά όμοιων μαθηματικών συμβόλων π.χ.+ και χ, - και =, < και >.
* Σύγχυση των οπτικά όμοιων αριθμών π.χ. 6 και 9, 16 με 61 ή 19 ή 91

Στα χαρακτηριστικά συμπεριφοράς που συνήθως πλαισιώνουν παιδιά με δυσλεξία συναντάει κανείς συχνά ορισμένα από τα παρακάτω:

* Προκαταβολικό άγχος για τη μάθηση που ελέγχεται με γραφή και ανάγνωση.

* Τάση αποφυγής του γραψίματος.

* Συχνή διάσπαση της προσοχής.

* Συγκεχυμένη εικόνα αυτοαντίληψης.

* Τάση χαμηλής αυτοπεποίθησης, αποθάρρυνση.

* Συχνά διαστήματα ονειροπόλησης, αφηρημάδας.

* Περίοδος συναισθηματικής απομόνωσης.

* Δυσκολία οπτικής και ακουστικής κωδικοποίησης ( εγγραφής ) στη μνήμη.

* Δυσνόηση στην αντίληψη διαδοχής ( ταξινόμηση, σειροθέτηση: πρότερο, ύστερο)

* Έντονη ενασχόληση με χειρωνακτικές/προσωπικές κατασκευές.

* Ενδείξεις ικανοποιητικού έως υψηλού βαθμού νοημοσύνης.

* Αυξημένη κρίση κατά τις περιγραφές και τις αφηγήσεις.

Η συναισθηματική υποστήριξη των δυσλεκτικών έχει μεγάλη σημασία. Εάν τα δυσλεκτικά παιδιά βοηθηθούν μέσω ειδικών μαθημάτων φωνητικής από το νηπιαγωγείο ή την πρώτη δημοτικού, ελαττώνονται σε μεγάλο βαθμό οι δυσκολίες που θα εμφανίσουν αργότερα, σε σύγκριση με τα παιδιά που ξεκινούν τα ειδικά μαθήματα μετά την τρίτη δημοτικού.

Ο ειδικός έλεγχος αφορά σε λεπτομερή κλινική εξέταση του ατόμου και σε έλεγχο της όρασης, προκειμένου να αποκλειστούν πιθανά οργανικά ή οφθαλμολογικά προβλήματα υγείας. Στη συνέχεια, ο ειδικός λογοθεραπευτής ή ειδικευμένος σε διαταραχές λόγου ψυχολόγος υποβάλλει το παιδί ή τον έφηβο σε ειδικές δοκιμασίες αξιολόγησης του δείκτη ευφυΐας, της ικανότητας συνδυαστικής σκέψης και σε άλλες δοκιμασίες που ελέγχουν τη μνήμη, την ικανότητα επεξεργασίας των πληροφοριών και τις ικανότητες συλλαβισμού, ανάγνωσης και γραφής.

Agatha Christie - συγγραφέας. Θεωρείται η ευρύτερα δημοσιευμένη και με τη μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία συγγραφέας όλων των εποχών, τα έργα της είναι από τα πιο πολυπαιγμένα έργα της αγγλικής ιστορίας θεάτρου. Έγραψε για τον εαυτό της : "το γράψιμο και ο συλλαβισμός ήταν πάντα τρομερά δύσκολα για μένα. Οι επιστολές μου ήταν χωρίς πρωτοτυπία. Ήμουν εξαιρετικά κακή ορθογράφος."

Winston Churchill : "Οι σχολικές ημέρες μου μ’ είχαν αποθαρρύνει αρκετά. Δεν ήταν ευχάριστο να αισθάνεσαι εκτός τάξης κι ότι είσαι τόσο πίσω στην αρχή του αγώνα."

Tom Cruise : "η παιδική μου ηλικία ήταν εξαιρετικά μοναχική. Δεν είχα πολλούς φίλους. Ήμουν δυσλεκτικός και πολλά παιδιά με κορόιδευαν. Εκείνη η εμπειρία μ’ έκανε να κλειστώ στον εαυτό μου γιατί μαθαίνεις σιγά-σιγά να αποδέχεσαι σιωπηρά την κακομεταχείριση και τον εμπαιγμό. Έπρεπε να εκπαιδεύσω τον εαυτό μου να συγκεντρώνω την προσοχή μου. Έγινα πολύ οπτικός κι έμαθα πώς να δημιουργώ διανοητικές εικόνες προκειμένου να κατανοώ ότι διάβαζα."

Ronald Davis - συγγραφέας του "το δώρο της δυσλεξίας" και εκατομμυριούχος : "Στην ηλικία των 12 θεωρήθηκα διανοητικά καθυστερημένος. Σε ηλικία 38 ετών μπορούσα να σημειώσω 169 στο τεστ του δείκτη νοημοσύνης αλλά δεν μπορούσα να διαβάσω έναν κατάλογο εστιατορίου. Αυτό που ένας μέσος άνθρωπος θα διάβαζε σε 5 λεπτά, εμένα μου έπαιρνε μια ώρα."

Thomas Edison : "Οι δάσκαλοί μου έλεγαν ότι το κεφάλι μου είναι κλούβιο... Ο πατέρας μου νόμιζε ότι ήμουν ηλίθιος και σχεδόν πείστηκα ότι ήμουν."

Albert Einstein : "Μου είπε ότι οι δάσκαλοί του έλεγαν ότι ήταν διανοητικά αργός, ακοινώνητος και "χαμένος" στα ανόητα όνειρά του..." - Hans Α. Einstein, για τον πατέρα του.

Πηγές:
ΕΚΠΑ, Σχολή θετικών επιστημών, Τμήμα Μαθηματικών, Διπλωματική εργασία, "Δυσλεξία και μαθηματικά"
Ασκληπιακό Πάρκο Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών

"We teach life, sir", Rafeef Ziadah

2011-12-01T00:00:00.074+02:00

Μια απαγγελία από την Παλαιστίνια Rafeef Ziadah που διδάσκει περηφάνια!

Το ποίημα το έγραψε η ίδια σαν απάντηση σε ερώτηση δημοσιογράφου όταν τα τύμπανα του πολέμου είχαν ηχήσει ξανά πάνω από την ηρωική Γάζα. Η Rafeef Ziadah ήταν τότε εκπρόσωπος τύπου της μεγάλης αντιπολεμικής καμπάνιας. Ο δημοσιογράφος λοιπόν τη ρώτησε:

“Δεν πιστεύετε ότι όλα θα είχαν επιλυθεί αν σταματούσατε να διδάσκετε στα παιδιά σας το μίσος;”

Τί είναι ο πόνος μιας Παλαιστίνιας τη στιγμή που βομβαρδίζουν την πατρίδα της μπροστά στην απύθμενη ηλιθιότητα και το βάρβαρο κυνισμό όσων επιλέγουν να λειτουργούν σαν εντολοδόχοι του ιμπεριαλισμού και των γερακιών του πολέμου;

Η νεαρή ακτιβίστρια συγκράτησε μπροστά του το θυμό της κι αμέσως μετά του αφιέρωσε το ποίημα, που αποτελεί δείγμα του ηρωισμού της Παλαιστινιακής Ιντιφάντας:

“Today, my body was a TV’d massacre.
Today, my body was a TV’d massacre that had to fit into sound-bites and word limits.
Today, my body was a TV’d massacre that had to fit into sound-bites and word limits filled enough with statistics to counter measured response.
And I perfected my English and I learned my UN resolutions.
But still, he asked me, Ms. Ziadah, don’t you think that everything would be resolved if you would just stop teaching so much hatred to your children?
Pause.
I look inside of me for strength to be patient but patience is not at the tip of my tongue as the bombs drop over Gaza.
Patience has just escaped me.
Pause. Smile.
We teach life, sir.
Rafeef, remember to smile.
Pause.
We teach life, sir.
We Palestinians teach life after they have occupied the last sky.
We teach life after they have built their settlements and apartheid walls, after the last skies.
We teach life, sir.
But today, my body was a TV’d massacre made to fit into sound-bites and word limits.
And just give us a story, a human story.
You see, this is not political.
We just want to tell people about you and your people so give us a human story.
Don’t mention that word “apartheid” and “occupation”.
This is not political.
You have to help me as a journalist to help you tell your story which is not a political story.
Today, my body was a TV’d massacre.
How about you give us a story of a woman in Gaza who needs medication?
How about you?
Do you have enough bone-broken limbs to cover the sun?
Hand me over your dead and give me the list of their names in 1200 word limits.
Today, my body was a TV’d massacre that had to fit into sound-bites and word limits and move those that are desensitized to terrorist blood.
But they felt sorry.
They felt sorry for the cattle over Gaza.
So, I give them UN resolutions and statistics and we condemn and we deplore and we reject.
And these are not two equal sides: occupier and occupied.
And a hundred dead, two hundred dead, and a thousand dead.
And between that, war crime and massacre, I vent out words and smile “not exotic”, smile “not terrorist”.
And I recount, I recount a hundred dead, a thousand dead.
Is anyone out there?
Will anyone listen?
I wish I could wail over their bodies.
I wish I could just run barefoot in every refugee camp and hold every child, cover their ears so they wouldn’t have to hear the sound of bombing for the rest of their life the way I do.
Today, my body was a TV’d massacre
And let me just tell you, there’s nothing your UN resolutions have ever done about this.
And no sound-bite, no sound-bite I come up with, no matter how good my English gets, no sound-bite, no sound-bite, no sound-bite, no sound-bite will bring them back to life.
No sound-bite will fix this.
We teach life, sir.
We teach life, sir.
We Palestinians wake up every morning to teach the rest of the world life, sir”

της Rafeef Ziadah

"Σήμερα το σώμα μου ήταν μια τηλεοπτική σφαγή

Σήμερα το σώμα μου ήταν μια τηλεοπτική σφαγή που έπρεπε να χωρέσει στο ηχητικό και το όριο λέξεων

Σήμερα το σώμα μου ήταν μια τηλεοπτική σφαγή που έπρεπε να χωρέσει στο ηχητικό και στο όριο λέξεων που ήδη είχε ξεπεραστεί με στατιστικούς υπολογισμούς του μέτρου ανταπόκρισης

Τελειοποίησα τα αγγλικά μου και έμαθα όλα τα ψηφίσματα του ΟΗΕ

Αλλά και πάλι, με ρώτησε, δεσποινίς Ziadah, δεν νομίζετε ότι όλα θα είχαν λυθεί αν απλά σταματούσατε να διδάσκετε τόσο μίσος στα παιδιά σας;

Παύση

Ψάχνω μέσα μου για τη δύναμη να δείξω υπομονή, αλλά η υπομονή δεν βρίσκεται στην άκρη της γλώσσας μου τη στιγμή που οι βόμβες πέφτουν στη Γάζα

Η υπομονή μόλις μου ξέφυγε

Παύση. Χαμόγελο.

Διδάσκουμε ζωή, κύριε.

Rafeef, μην ξεχνάς να χαμογελάς.

Παύση

Διδάσκουμε ζωή, κύριε

Εμείς, οι Παλαιστίνιοι, διδάσκουμε ζωή όταν αυτοί έχουν καταλάβει και τον τελευταίο ουρανό

Διδάσκουμε ζωή, αφού μετά τον τελευταίο ουρανό, έχτισαν τους εποικισμούς τους και τα τείχη του Απαρτχάιντ

Διδάσκουμε ζωή, κύριε

Αλλά σήμερα το σώμα μου ήταν μια τηλεοπτική σφαγή, στριμωγμένο ώστε να χωράει στο ηχητικό και στο όριο λέξεων

Και απλά πέστε μας μια ιστορία, μια ανθρώπινη ιστορία

Βλέπετε, δεν είναι πολιτικό το θέμα

Θέλουμε απλά να πούμε στους ανθρώπους για σας και τον λαό σας, οπότε πείτε μας μια ανθρώπινη ιστορία

Μην πείτε τις λέξεις “απαρτχάιντ” και “κατοχή”

Το θέμα δεν είναι πολιτικό

Πρέπει να με βοηθήσετε, ως δημοσιογράφο, να σας βοηθήσω να πείτε την ιστορία σας που δεν είναι πολιτική

Σήμερα, το σώμα μου ήταν μια τηλεοπτική σφαγή

Μήπως να μας πείτε την ιστορία για τη γυναίκα από τη Γάζα που χρειάζεται φάρμακα;

Μήπως εσείς;

Έχετε αρκετά σπασμένα κόκκαλα για να καλύψετε τον ήλιο;

Παραδώστε μου τους νεκρούς σας και δώστε μου τη λίστα με τα ονόματα τους με όριο τις 1200 λέξεις

Σήμερα, το σώμα μου ήταν μια τηλεοπτική σφαγή που έπρεπε να χωρέσει στο ηχητικό και στο όριο λέξεων και να συγκινήσει όσους έχουν αναισθητοποιηθεί απέναντι στο αίμα των τρομοκρατών

Αλλά λυπήθηκαν

Λυπήθηκαν για τις αγελάδες πάνω από τη Γάζα

Κι έτσι, τους δίνω ψηφίσματα του ΟΗΕ και στατιστικές και καταδικάζουμε και θρηνούμε και απορρίπτουμε

Κι αυτές οι δύο πλευρές δεν είναι ισότιμες: κατακτητής και κατακτημένος

Και εκατό νεκροί και διακόσιοι νεκροί και χίλιοι νεκροί

Και ανάμεσα έγκλημα πολέμου και σφαγή, και εξαπολύω λέξεις και χαμογελάω “όχι εξωτική”, χαμογελάω “όχι τρομοκράτης”

Και ξαναμετράω, ξαναμετράω, εκατό νεκροί, χίλιοι νεκροί

Υπάρχει εκεί έξω κανείς;

Θα ακούσει κανείς;

Μακάρι να μπορούσα να θρηνήσω εκεί τα σωματά τους

Μακάρι να μπορούσα να τρέξω ξυπόλυτη σε κάθε καταυλισμό προσφύγων και να αγκαλιάσω κάθε παιδί, να του κλείσω τ΄αυτιά ώστε να μην αναγκάζεται να ακούει τους ήχους από τις βόμβες για το υπόλοιπο της ζωής του, σαν κι εμένα

Σήμερα, το σώμα μου ήταν μια τηλεοπτική σφαγή

Και ακούστε να σας πω,

Τίποτε δεν έκαναν ποτέ τα ψηφίσματα του ΟΗΕ γι’αυτό

Και κανένα ηχητικό, κανένα ηχητικό, κανένα ηχητικό δε θα τους φέρει πίσω

Κανένα ηχητικό δεν μπορεί να διορθώσει την κατάσταση

Διδάσκουμε ζωή, κύριε

Διδάσκουμε ζωή, κύριε

Εμείς, οι Παλαιστίνιοι, ξυπνάμε κάθε πρωί για να διδάξουμε όλο τον υπόλοιπο κόσμο ζωή."

(ελεύθερη απόδοση στα ελληνικά Jaquou Utopie)

* Η Rafeef Ziadah σήμερα ζει στον Καναδά με ιδιαίτερη συμμετοχή στο αντιπολεμικό κίνημα και στα καλλιτεχνικά – ακαδημαϊκά δρώμενα της νέας ριζοσπαστικής διανόησης.

Πηγή:ilesxi

Ο Βασιλικός, σκην.: Σπύρος Ευαγγελάτος, Εθνικό θέατρο, Νέα Σκηνή

2011-11-29T17:30:00.000+02:00

Η συμβολή του Σπύρου Ευαγγελάτου στο ελληνικό θέατρο είναι τεράστια. Μετά την αναστολή της λειτουργίας του Αμφι-θεάτρου , ο σκηνοθέτης βρήκε στέγη στο Εθνικό θέατρο. Την προηγούμενη εβδομάδα παρακολούθησα την τελευταία του δουλειά στον «Βασιλικό», το «σημαντικότατο» κατά τον Αγγελο Τερζάκη έργο του Αντωνίου Μάτεσι.

Ο «Βασιλικός» γράφτηκε στα 1829 - 1830. Πρόκειται για πεντάπρακτο δράμα γραμμένο σε πεζό λόγο και απλή γλώσσα, βαθιά επιρεασμένο από τα μεγάλα επαναστατικά κινήματα της εποχής του. Το κείμενο συνοψίζει τις θέσεις του Διαφωτισμού, αναπλάθοντας τα ήθη της τότε ενετοκρατούμενης Ζακύνθου. Η πρώτη του παράσταση δόθηκε το 1832 στη Ζάκυνθο από έναν ερασιτεχνικό θίασο. Παρά τον έντονο κοινωνικό του προβληματισμό, το έργο αγνοήθηκε στην εποχή του. Η αξία του για την ιστορία του νεοελληνικού θεάτρου επισημάνθηκε μόνο στον αιώνα μας.

Η δράση του έργου τοποθετείται στο νησί της Ζακύνθου, στο αρχοντικό του Δαρείου Ρονκάλα, ένα από τα παλαιότερα και ισχυρότερα σπίτια του νησιού. Το έργο ξεκινάει όταν ο Φιλιππάκης, φτωχός νέος, συναντάει κατά τη διάρκεια Ζακυνθινού καρναβαλιού, μεταμφιεσμένη την Γαρουφαλλιά, την κόρη του άρχοντα Ρονκάλα, και χωρίς να τη γνωρίζει, την αναγκάζει να του παραδοθεί. Όταν αποκαλύπτεται ποια είναι, συνδέεται συναισθηματικά μαζί της και αποφασίζει να την παντρευτεί για ν' αποκαταστήσει την τιμή της, αφού μάλιστα εκείνη βρίσκεται ήδη σε κατάσταση εγκυμοσύνης.

Η αρχόντισσα μητέρα, την οποία υποδύεται καταπληκτικά η Κατερίνα Χέλμη, προσπαθεί να βρει λύση στην απρόβλεπτη οικογενειακή περιπέτεια, ενώ ο αδερφός της αρχοντοπούλας, ο Δραγανίνος, νέος με προοδευτικές ιδέες και ιδανικά, συγχωρεί το σφάλμα, στέκεται στο πλευρό της αδελφής του και προσπαθεί να πείσει τον πατέρα του να συγκατατεθεί στο γάμο.

Με αφορμή την ερωτική ιστορία ανάμεσα στους νέους, ο Μάτεσις παρουσιάζει την έντονη σύγκρουση δύο κόσμων, της παλιάς συντηρητικής φεουδαρχικής τάξης και της νέας αστικής κοινωνίας. Ο πατέρας, τον οποίο ενσαρκώνει άψογα ο Νικήτας Τσακίρογλου, αρνείται να δώσει την κόρη του σε άνθρωπο που δεν ανήκει σε αριστοκρατική γενιά, τον οποίο μάλιστα απειλεί να σκοτώσει, επειδή σκέφτηκε να πάρει από το παράθυρο του μια γλάστρα βασιλικό.

Εκτός από την σύγκρουση των δύο διαφορετικών κόσμων, γινόμαστε θεατές και της σύγκρουσης του χάσματος των γενεών ανάμεσα στον πλούσιο ευγενή και στο θυμό του γιου του, ο οποίος αντιπροσωπεύει ένα νέο φιλελεύθερο κόσμο με ιδανικά. Οι συγκρίσεις με τη σημερινή εποχή είναι αναπόφευκτες. Και τότε επικρατούσαν οι κοινωνικές αντιθέσεις, η οικογενειοκρατία, η αδικία. Δεν χρειάζονται λόγια για την εξαιρετική σκηνοθετική προσέγγιση του έργου, όπως και για τα κουστούμια της παράστασης, τα οποία επιλέκτηκαν ως προς τα έτη συγγραφής του έργου και μας μεταφέρουν σε αυτή.

Ο Μάτεσις απαλύνει τη δραματική ένταση της πλοκής, εντάσσοντας σε αυτήν με μαεστρία κωμικά επεισόδια και ζακυνθινές μελωδίες. Η καταδίκη των προκαταλήψεων και το όραμα μιας δικαιότερης κοινωνίας αποτελούν τα κεντρικά ζητήματα του έργου, που δίκαια χαρακτηρίζεται ο θεμέλιος λίθος του νέου ελληνικού θεάτρου.

Σημείωμα του σκηνοθέτη :
Ο Βασιλικός είναι ένα από τα εντελώς κορυφαία κείμενα του νεοελληνικού θεάτρου. Πρόκειται για μια «δραματική κωμωδία», όπου προβάλλονται αγώνες για ιδεολογική ανάπλαση της κοινωνίας, χυμώδη ερωτικά μοτίβα κι ένα εκπληκτικό χιούμορ, που δεν εξαντλείται στις καθαρά κωμικές σκηνές αλλά «υπόγεια» διαβρώνει και σχολιάζει την όλη σύνθεση. Και η γλώσσα του διαθέτει συναρπαστική γοητεία. Είναι ένα «μοντέρνο» έργο με «παλαιό κοστούμι», που επιδιώξαμε να εμφανίζεται «καινούργιας ραφής».

Εθνικό θέατρο, Κτίριο Τσίλλερ-κεντρική σκηνή

Tο τέλος της πόλης

2011-11-29T00:40:00.002+02:00

«Δεν θέλω πια να σκέφτομαι. Δε θέλω να καταλαβαίνω τίποτα. Δεν θέλω να κατασπαράσσω τον εαυτό μου. Έτσι κι αλλιώς ο καθένας πεθαίνει με τις δικές του δοκιμασίες. Τον αγαπώ αυτόν τον τόπο. Έτσι ζω με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Θέλω να σταματήσει η ταχύτητα της σκέψης μου. Δε θέλω να σταματήσει η ταχύτητα της πτώσης μου. Κάποιες φορές… με κάποια άτομα… μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου… ιδίως μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου… επιδεικτικότατα… σαν ένα τίμημα… σαν ένα μυστήριο… ανεβαίνοντας στο πιο ψηλό σημείο… απ’ όπου μπορώ να παρακολουθήσω τον εαυτό μου, χωρίς να ελέγχω καθόλου τον εαυτό μου, και ελέγχοντας τον καθ’ ολοκληρία, ζω μια θεόγυμνη πραγματικότητα. Ζω με την αυταπάτη της πραγματικότητας. Τα πάντα τα φαντάζομαι πραγματικά, τα φαντάζομαι αληθινά. Όπως έφτασα στο σημείο να ταυτίζω την κάθε δυστυχία με το φασισμό. Παρακολουθώ τον εαυτό μου με το πιο κριτικό μου βλέμμα, από το πιο ψηλό σημείο. Και οπωσδήποτε μέσα από τα χαχανητά μου πρέπει να βγαίνουν κραυγές νίκης. Στις πιο μικρές λεπτομέρειες ανακαλύπτω μεγάλες ζωές, μεγάλα μυθιστορήματα. Κάθε ιστορία είναι πλέον ένα μυθιστόρημα. Κάθε μυθιστόρημα κατακερματισμένες παραβολές… Ετούτος ο τόπος είναι ένα μυθιστόρημα πεντακοσίων χρόνων. (Δεν τον γκρεμίζουν, γιατί θεωρείται έργο ιστορικής αξίας, την ιστορία δεν τη γκρεμίζουν).»

Απόσπασμα από το βιβλίο "Το τέλος της Πόλης" του Μουρατχάν Μουνγκάν, Τούρκου συγγραφέα της νεότερης γενιάς, όπου παρουσιάζεται το μωσαϊκό "μιας ιστορικής πόλης που δεν μπορεί να συμβιβάσει το ένδοξο παρελθόν με το αβέβαιο μέλλον της"...

Μουρατχάν Μουνγκάν, "Το τέλος της Πόλης", Εκδόσεις Καστανιώτη 2001.

λέξεις δρόμου

2011-11-28T01:04:00.000+02:00

...λέξεις που έρχονται ξαφνικά μπροστά σου...
σ' έναν τοίχο δρόμου...

"...όλα είναι περαστικά και κάνε λίγο υπομονή...

ένα πρωί ελεύθερο πουλί θα ταξιδεύεις...

αδέσμευτος θα τρέχεις σε αυτά που γυρεύεις...

μην ανησυχείς και θα το δεις

πως κάποια μέρα κι

εσύ θα βγεις έξω..."

«Στα άδυτα της Εθνικής Πινακοθήκης-Άγνωστοι θησαυροί από τις συλλογές της»

2011-11-24T18:24:00.002+02:00

Απόγευμα Τετάρτης. Φτάνουμε στην Εθνική Πινακοθήκη για να επισκεφτούμε την έκθεση με 'άγνωστους θησαυρούς' από τις συλλογές της.

Η διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα μας ξενάγησε στις ενότητες της δυτικοευρωπαϊκής, αλλά και της ελληνικής τέχνης του 19ου και του πρώτου μισού του 20ού αιώνα.

Νίκος Εγγονόπουλος (1907-1985), Θέατρον, 1961

Σε αρκετά έργα αναγνωρίζεις τους δημιουργούς... Κάποια άλλα σου θυμίζουν στιγμές, διαβάσματα, αναλύσεις περνάνε μέσα στο μυαλό σου..., πως να εξηγήσεις την ξεχωριστή ουσία... Η περίοδος που ζούμε είναι τόσο πολύ δύσκολη... Μπορεί να προσφέρει αυτή η επίσκεψη, όση χαρά έδινε σε καλύτερες εποχές;

Γιάννης Τσαρούχης (1910-1969), Γυμνό, 1940

...Είναι τελικά ακριβώς αυτή η μαγεία στην τέχνη. Προσφέρει παρηγοριά και ίαση στις ψυχές. Αν έχεις την ικανότητα να αφεθείς, μπορεί να σε συμπαρασύρει σε έναν άλλο κόσμο. Στον κόσμο του δημιουργού, σε ένα από τα ομορφότερα διαχρονικά ταξίδια στις εποχές μέσω της ιστορίας της τέχνης. Κάθε έργο αντικατοπτρίζει μια τάση, μια κοινωνική τάξη, ένα πάθος, μια συναισθηματική κατάσταση, ένα μοίρασμα, ένα άγγιγμα, μια στιγμή, μια ευνοϊκή ή αντιστοίχως μια δύσκολη πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά εποχή.

Η έκθεση «Στα άδυτα της Εθνικής Πινακοθήκης-Άγνωστοι θησαυροί από τις συλλογές της» και από τη Συλλογή του Ιδρύματος Ευριπίδη Κουτλίδη, αποτελεί την τελευταία μεγάλη εκδήλωση που διοργανώνει το Μουσείο με έργα του, πριν από την έναρξη των εργασιών για την επέκταση των κτιριακών του εγκαταστάσεων. Ουσιαστικά η συγκεκριμένη έκθεση αποτελεί έναν αποχαιρετισμό στο παλαιό μουσείο, παρουσιάζοντας στο κοινό μερικά από τα σημαίνοντα έργα που θα βρουν τη θέση τους στις μόνιμες συλλογές μετά την ολοκλήρωση των εργασιών της επέκτασης.

Γιάννης Τσαρούχης, (1910-1969)

Τα έργα διεκδικούν μια θέση στο φως όχι μόνο λόγω της υψηλής ποιότητάς τους, αλλά κυρίως γιατί εμπλουτίζουν με νέα νοήματα την αφήγηση της ιστορίας της νεότερης ελληνικής τέχνης. Δεν πρόκειται για μια ενιαία έκθεση, αλλά μια συναρμογή από εκθέσεις. Είναι αποτέλεσμα μιας συλλογικής προσπάθειας, οκτώ επιμελητών/ιστορικών τέχνης από το δυναμικό του μουσείου.

Ο επισκέπτης μπορεί να παρατηρήσει έργα μεγάλων ξένων και ελλήνων δημιουργών, όπως του Ρέμπραντ, του Ντύρερ, του Ντελακρουά, του Πικάσο, του Μοντριάν, αλλά και των Λύτρα, Βολανάκη, Γύζη, Παρθένη, Γκίκα, Τσαρούχη, Μόραλη.

Lanza Vicenzo (1822 - 1902), Το Θησείο

Γρηγόριος Σούτσος, Το Θησείο, 1853

Θωμάς Θωμόπουλος, Τα μάτια της ψυχής, 1900

Στη νέα Πινακοθήκη, με 2.500 τ.μ. μεγαλύτερους εκθεσιακούς χώρους, θα υπάρχει η δυνατότητα να παρουσιαστούν οι ανεξερεύνητοι θησαυροί που κρύβουν τα 17.000 έργα των μονίμων συλλογών στις αποθήκες της...

Στην έκθεση ανασύρονται από το σκοτάδι πάνω από 500 έργα, ζωγραφικά και γλυπτά, με βασικό κριτήριο πόσο άγνωστα και παρουσιασμένα είναι, οπότε προκύπτουν κάποιες εκπλήξεις.

Πάμπλο Πικάσσο, 1881-1973, Γυναικείο κεφάλι, 1939

Όπως το "Γυναικείο κεφάλι" φιλοτεχνημένο από τον Πάμπλο Πικάσο, το οποίο αποτελεί δωρεά του καλλιτέχνη στον ελληνικό λαό, τιμητική προσφορά για τη γενναία αντίσταση του κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής. Πρόκειται για πορτρέτο της φωτογράφου Ντόρα Μόαρ, συντρόφου του Πικάσσο, η οποία υπήρξε η φωτογράφος που παρακολούθησε και απαθανάτισε με το φακό της όλη τη διαδικασία δημιουργίας της Γκερνίκα (Guernica).

Κώστας Δημητριάδης, Ο Σκεπτόμενος, 1907

Αξίζει ν' αναφερθεί ότι λόγω της οικονομικής κρίσης, η Εθνική Πινακοθήκη μείωσε την τιμή των εισιτηρίων, από 6,5 σε 5 ευρώ (Μιχαλακοπούλου) και 3 ευρώ (Γουδή).

Το ωράριο διαμορφώνεται ως εξής: Δευτ., Πέμπ., Παρ., Σάβ., Κυρ. 9 π.μ. - 3.30 μ.μ., Τετ. 2.30 - 9 μ.μ. Τρίτη κλειστά.

Διάρκεια έκθεσης: 20 Οκτωβρίου - 8 Ιανουαρίου

Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου

Ας φρόντιζαν

2011-11-23T00:12:00.002+02:00

Κατήντησα σχεδόν ανέστιος και πένης.

Aυτή η μοιραία πόλις, η Aντιόχεια

όλα τα χρήματά μου τάφαγε:

αυτή η μοιραία με το δαπανηρό της βίο.

Aλλά είμαι νέος και με υγείαν αρίστην.

Κάτοχος της ελληνικής θαυμάσιος

(ξέρω και παραξέρω Aριστοτέλη, Πλάτωνα·

τι ρήτορας, τι ποιητάς, τι ό,τι κι αν πεις).

Aπό στρατιωτικά έχω μιαν ιδέα,

κ’ έχω φιλίες με αρχηγούς των μισθοφόρων.

Είμαι μπασμένος κάμποσο και στα διοικητικά.

Στην Aλεξάνδρεια έμεινα έξι μήνες, πέρσι·

κάπως γνωρίζω (κ’ είναι τούτο χρήσιμον) τα εκεί:

του Κακεργέτη βλέψεις, και παληανθρωπιές, και τα λοιπά.

Όθεν φρονώ πως είμαι στα γεμάτα

ενδεδειγμένος για να υπηρετήσω αυτήν την χώρα,

την προσφιλή πατρίδα μου Συρία.

Σ’ ό,τι δουλειά με βάλουν θα πασχίσω

να είμαι στην χώρα ωφέλιμος. Aυτή είν’ η πρόθεσίς μου.

Aν πάλι μ’ εμποδίσουνε με τα συστήματά τους—

τους ξέρουμε τους προκομένους: να τα λέμε τώρα;

αν μ’ εμποδίσουνε, τι φταίω εγώ.

Θ’ απευθυνθώ προς τον Ζαβίνα πρώτα,

κι αν ο μωρός αυτός δεν μ’ εκτιμήσει,

θα πάγω στον αντίπαλό του, τον Γρυπό.

Κι αν ο ηλίθιος κι αυτός δεν με προσλάβει,

πηγαίνω παρευθύς στον Υρκανό.

Θα με θελήσει πάντως ένας απ’ τους τρεις.

Κ’ είν’ η συνείδησίς μου ήσυχη

για το αψήφιστο της εκλογής.

Βλάπτουν κ’ οι τρεις τους την Συρία το ίδιο.

Aλλά, κατεστραμένος άνθρωπος, τι φταίω εγώ.

Ζητώ ο ταλαίπωρος να μπαλωθώ.

Aς φρόντιζαν οι κραταιοί θεοί

να δημιουργήσουν έναν τέταρτο καλό.

Μετά χαράς θα πήγαινα μ’ αυτόν.

(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)

...ο υπέροχος Κωνσταντίνος Καβάφης...

Lifecycle Video

2011-11-21T00:00:00.012+02:00

...καλή εβδομάδα...